Zomermeisje

Terwijl ik eindelijk weer eens een blogje voor mijn eigen site tik, hoor ik de regen op het dakraampje van mijn nieuwe kamer tikken. Zoals het al dagen, weken tikt. De druppels geven allang geen gezellig, rustgevend, knus gevoel meer. Dit is serious business. Het is winter. Een hele vervelende rotwinter.

Ik mag dan in de winter geboren zijn, een wintermeisje ben ik bepaald niet. De winter is mijn minst favoriete seizoen. Ik hou gewoon niet van de kou, de wind, het donker en de nattigheid. Als het droog zou zijn en flink zou sneeuwen en vriezen, zou dat het al iets draaglijker maken, maar dan nog: thuiskomen in een koud huis, ‘s avonds in slaap vallen in een koud bed, je van top tot teen moeten inpakken als je even snel naar buiten gaat, met nat en verwaaid haar op je werk aan komen, te koude vingers om te kunnen Twitteren… Wat is daar in godsnaam leuk aan?

Nee, doe mij maar de lente en nog liever de zomer. Lekker in je T-shirtje naar buiten, zonder jas. Zonnebril op het hoofd, terrasjes pakken, lange dagen en avonden, sproetjes die door de zon weer op mijn gezicht verschijnen, dagjes ontspannen aan het strand…

Ik heb heimwee. Ont-zet-ten-de heimwee naar Florida, waar ik afgelopen oktober/november drie weken vertoefde met mijn vriendje. Drie weken lang crossten we met een autootje door deze prachtige Sunshine State, waar we bakten op het strand en belachelijk bruin werden, beachballden in de branding, uitgebreid dineerden, dagenlang rondstruinden in de leukste pretparken, ellenlange shopsessies hielden, genoten van de natuur en even niemand anders om ons heen hadden dan elkaar. Geen verplichtingen, alleen maar vrijheid aan de andere kant van de wereld.

Deze roadtrip is zo’n ontzettende aanrader! Niet normaal. Mocht die Staatsloterij ons een keer goed gezind zijn, kopen we een vakantiehuisje in Bonita Springs. De foto’s helpen ons in ieder geval deze natte flutwinter door… Op naar het voorjaar!

Klik op de foto’s voor een grote versie.

Rubriek(en): Miek stuff, Uitjes & vakantie | 6 reacties

[VIVA] All we need is Robert

Een van mijn favoriete programma’s is weer terug op de buis: All You Need Is Love. Het programma dat enkel en alleen draait om de liefde. Is er iets mooiers dan dat?

Nadat we op kerstavond weer massaal voor de tv kropen voor de heerlijk zoetsappige jaarlijkse kerstspecial, mogen we nu weer elke week de waterproof mascara en familieverpakkingen tissues tevoorschijn halen. Liefdesdokter Robert ten Brink is terug met een gloednieuwe reeks afleveringen. Ik heb weer zitten genieten.

Succesformule
En velen met mij: de eerste aflevering trok afgelopen zaterdagavond 1,5 miljoen kijkers. De succesformule is volgens mij gewoon het feit dat er in de loop der jaren weinig aan het programma is gesleuteld. Het is simpel: geliefden horen bij elkaar te zijn én te blijven, met Robert ten Brink als voorvechter van die opvatting. Mocht hij ooit met pensioen gaan, kunnen ze het programma net zo goed opdoeken. All You Need Is Love zonder de charmant klungelige, altijd meelevende en beroerd Engels sprekende Robert ten Brink is geen All You Need Is Love.

Down Under
Naast de caravan die als vanouds door het land rijdt voor korte liefdesboodschappen en de gebruikelijke verrassingen in de studio, staat dit seizoen Roberts reis naar Australië centraal. Waarschijnlijk had hij zelf ook wel eens zin in een mooie trip, want in plaats van geliefden en familieleden uit verre landen naar Nederland te halen, draaide hij het dit jaar om. Robert levert de mensen hoogstpersoonlijk Down Under bij hun dierbaren af. Dat zorgde bij mij voor een waterval aan tranen: een echtpaar dat zakelijk bedonderd werd, daardoor failliet ging, noodgedwongen bij een camping moest bedelen om een baantje en hun in Australië wonende zoon en kleinkinderen dus al jaren niet had gezien. Veeg mij maar op.

Baarmoeders gezocht
Hilarisch vond ik de oproep van een vrouw uit Veulen. Een Limburgs dorp met slechts 500 inwoners, zo leerden wij kijkers. De dame in kwestie maakte zich ernstig zorgen over het voortbestaan van de school van haar kinderen, want er worden in Veulen te weinig koters geboren om de school mee te blijven vullen. Oorzaak: veel vrijgezelle mannen, maar geen vrijgezelle vrouwen. Robert helpt natuurlijk graag een handje, dus mochten de betreffende heren voor de camera een oproepje doen (zie ook de website). Direct had ik flashbacks naar Boer Zoekt Vrouw’s Limburger Marcel, voor wie dat programma net zo goed Boer Zoekt Baarmoeder had kunnen heten. Overigens zit die nog altijd zonder vrouw en kind.

Alles is liefde
Verder verbaasde ik me over een vrouw die over een wel heel groot vergevingsvermogen beschikt. Na een snel huwelijk en twee dochters met de liefde van haar leven, kwam ze er na jaren achter dat de beste man er nog een relatie op nahield. Inclusief kind. Na de confrontatie, waarbij de twee zelfs op kraamvisite gingen bij de minnares in kwestie, flikte meneer het om nog een half jaar verder te rommelen. Om er vervolgens achter te komen dat hij zijn vrouw toch niet kwijt wilde. Zij aanvaardde zijn excuses en ging met hem verder. Haar antwoord op Roberts vraag waarom zij hem in godsnaam niet de deur had gewezen: “All you need is…”

Zo blijkt maar weer eens dat de liefde een gevoel is en niet te sturen met je verstand. Zoals je dit heerlijke tv-programma ook gewoon moet zien met je verstand op nul. Niet nadenken, gewoon kijken. En huilen.

Ook verschenen op Viva.nl

Rubriek(en): Films/series/tv/boeken, Miek op Viva.nl | Laat een reactie achter

[VIVA] Meer Christina Aguilera’s a.u.b.

Ik had niet gedacht dit ooit te zullen zeggen, maar menig vrouw kan een voorbeeld nemen aan Christina Aguilera. Eigenlijk zouden er veel meer Christina Aguilera’s moeten zijn.

Mijn bewondering voor haar was er niet altijd. Ik vond haar vroeger maar irritant. Een rank, blond en dertien in een dozijn-zangeresje met jankerige uithalen waar zelfs Mariah Carey bang van werd.

Roddelbladenvoer
Het afgelopen jaar kreeg ze het flink voor haar kiezen. Ze was helemaal de weg kwijt en daarmee voer voor de roddelbladen. Christina scheidde van de vader van haar kind, blunderde met de songtekst van het Amerikaanse volkslied tijdens de wereldwijd bekeken Super Bowl, ging onderuit tijdens een belangrijk optreden, er lekten pikante foto’s van haar uit en ze werd diverse malen ladderzat gespot. Voor openbaar dronkenschap werd de platinablondine zelfs een keer opgepakt.

Prioriteiten
Ik geef toe: geen voorbeeld voor jonge meisjes. Wat ik echter wel bewonderenswaardig vind, is de manier waarop de inmiddels 31-jarige zangeres haar leven omgegooid lijkt te hebben. Ze is coach in de Amerikaanse versie van The Voice en draagt daarmee haar ervaring over op nieuwe talenten. Ook heeft ze een nieuwe vriend die haar erg gelukkig maakt. Maar het allerbelangrijkst: ze is blij met zichzelf en heeft haar prioriteiten op orde.

Christina is de afgelopen tijd nogal wat kilo’s aangekomen. Natuurlijk heeft iedereen in Hollywood en omstreken daar een mening over en krijgt ze ladingen kritiek over zich heen. Showbizzcollega Kelly Osbourne noemde haar zelfs een “dikke bitch”. De zangeres blijft daar echter nuchter onder en spreekt hardop uit dat ze lekker in haar vel zit: “Ik hou van mijn lijf en mijn zoon is gezond en gelukkig. Dat is het enige dat telt.”

Amen!
En dat kan ik alleen maar toejuichen. Amen girl! In plaats van aan het Hollywood-beeld te willen voldoen en drastisch af te vallen, zoals Miss Osbourne en ook Jennifer Hudson deden, is Christina trots op haar rondingen. Net als Adele (“Mijn leven kent al genoeg drama, dan ga ik me ook niet nog eens druk maken over hoe ik eruit zie.”) en Miley Cyrus (“Ik hou ervan om het lichaam van een vrouw te hebben en vertrouw mij dames, je vent zal dat niet erg vinden.”) overigens.

Natuurlijk kun je je afvragen of dat strakke jurkje haar nog staat. Maar dat is ook een kwestie van smaak en daar valt nog altijd over te twisten. Die pornoblonde, wilde bos haar en zware oogmake-up zijn ook niet echt mijn kopje thee. Feit is wel dat Christina doet waar ze zich zelf prettig bij voelt en alleen dat belangrijk vindt. Volgens mij kan de wereld nog wel wat van dat soort powervrouwen gebruiken.

Ook verschenen op Viva.nl

Rubriek(en): Miek op Viva.nl, Miek werkt | 2 reacties

[VIVA] De cabaretwereld van Beau

Carrièretechnisch gaat het de laatste tijd niet zo goed met Beau van Erven Dorens. Zoals hij zelf zegt: hij rijgt de flops aan elkaar. Bewonderenswaardig is daarom zijn doorzettingsvermogen en de flair waarmee hij nieuwe uitdagingen aan blijft gaan.

Van Beau kun je veel zeggen en vinden, maar niet dat ‘ie geen lef heeft. Voor zijn tv-programma De Wereld van Beau dompelde hij zich onder in de wereld van cabaret, met als afsluiting een pittige persoonlijke uitdaging: de oudejaarsconference van 2011 verzorgen op SBS. Ga er maar aan staan.

Vallen en opstaan
De oudejaarsconference vergde veel voorbereiding. Oefenen, sparren, overleggen, brainstormen, afkijken, nog meer oefenen, op zijn bek gaan, opkrabbelen, nog veel harder op zijn bek gaan (een try-out met slechts 17 bezoekers, bijvoorbeeld…) en finetunen. Beau liet ons als kijker getuige zijn van het vallen en opstaan en stelde zich bijzonder kwetsbaar op, wat dan ook gelijk het mooiste en meest vermakelijke aan die hele aflevering van De Wereld van Beau was. De oudejaarsconference zelf was helaas minder succesvol.

Mismatch
Beau is op zijn best in programma’s als Deal or No Deal en Ik Hou Van Holland. Geef hem een kader waarbinnen hij mag bewegen en laat hem vervolgens los. Hij is adrem, gezellig, oprecht, kan improviseren en maakt overal een feestje van. In zo’n geregisseerd, tot in de puntjes uitgedacht iets als een cabaretvoorstelling komt hij totaal niet uit de verf. Het optreden was onnatuurlijk, geforceerd. Dikwijls werd er niet gelachen om zijn ietwat opgedreunde teksten, maar om de hilarische foto’s die op een groot scherm achter hem werden vertoond om de grap (broodnodig) aan te dikken. De enorme zweetplekken onder zijn oksels en zijn gespannen gezicht verraadden dat hij zelf bloednerveus was. Wat ‘ie vooraf ook al openlijk had toegegeven.

Vak apart
Na afloop was Beau opgelucht dat het erop zat en het, voor zijn doen, goed was gegaan. Hij huilde, alle spanning van de weken worstelen kwam eruit. Het was mooi om te zien dat hij zo vastbesloten was zich erin vast te bijten, tot het uiterste was gegaan en de opdracht uiteindelijk nog had voltooid ook. Cabaretier zijn blijkt een vak apart, zo heeft deze rasechte presentator ervaren.

Kunstjes
Een vak dat Youp van ‘t Hek in mijn ogen al veertig jaar verstaat, met zijn arsenaal aan grappen en grollen, natuurlijke en ontspannen manier van vertellen, rake constateringen met een flinke dosis zelfspot en knap gevonden woordspelingen. Het is wel al veertig jaar precies hetzelfde kunstje, zoals hij zelf ook weet en toegaf in een momentje van zelfreflectie tijdens zijn eigen oudejaarsconference: “Wat heb ik nou eigenlijk gedaan, behalve veertig jaar lang te roepen dat iedereen moet LEVEN?”

Maar wel een prettig vertrouwd en geslaagd kunstje, als je het mij vraagt. En als je het Beau vraagt, waarschijnlijk ook.

Ook verschenen op Viva.nl

Rubriek(en): Films/series/tv/boeken, Miek op Viva.nl, Miek werkt | Laat een reactie achter