In therapie #3: Nog meer plaatjes

Gezien de heftige sessie van twee weken geleden, zag ik er gisteren best tegenop om weer richting IPZO te gaan voor mijn therapie. ‘Meld je gewoon ziek’, zei een stemmetje in mijn hoofd. Maar ja, en dan? Zonder therapie loop ik ook vast, dus ik móet wel. ‘Het is voor het goede doel’, sprak ik mezelf streng toe.

Lees verder

Share Button

In therapie #2: Andere koek

We zijn begonnen! De tweede therapiesessie die ik gistermiddag had was echt wel even andere koek dan het relatief ontspannen intakegesprek van drie weken geleden. Ik brak. Ik huilde. Ik had tissues nodig bij m’n psych. Ik was een cliché zo groot als de Mount Everest, maar ik schaam me totaal niet. Ik werk aan mijn angst en daar gaat het om. So be it.

Lees verder

Share Button

Bye bye Micra

Daar gaat ie dan… Met pijn in mijn hart heb ik mijn allereerste echte eigen autootje op Marktplaats gezet. Begin mei stap ik over op private lease en ga ik een heuse Fiat 500 rijden. Wat ik écht te gek vind! Ik heb nooit veel om auto’s gegeven, maar dat Fiatje… oi oi oi, wat vind ik dát een leuk bakkie.

Lees verder

Share Button

Klaar voor de start…

Zo typ je nog een blog dat je op een wachtlijst van drie maanden staat om in therapie te gaan en zo krijg je een telefoontje van IPZO dat er een gaatje is. Ik zat vanmiddag dus al, slechts een maand na mijn aanmelding, bij de psychologe in de stoel!

Lees verder

Share Button