Archive for mei, 2007
maandag, mei 28th, 2007
De international komt naar huis!
Eindelijk is het zover: Theo komt morgen weer terug! Morgenochtend (als ik hard aan ‘t studeren ben in mijn training van Randstad) komt hij bij ons thuis aan. Ik ben vandaag dus tussendoor maar een beetje aan het opruimen geweest, stel je voor dat hij erachter komt dat ik in mijn vrije dagen maar bar weinig heb uitgevoerd! ;-) Naja, eigenlijk ben ik wel aardig druk geweest, vooral hier…
Maar goed, dat houdt in dat ik dus nog maar één nachtje alleen hoef te slapen. Hoe geweldig vooruitzicht is dat! Ik kan echt niet wachten.
De afgelopen week heb ik wel heel veel gedaan. Ik heb vriendinnetjes gezien, ben met Lies gaan stappen in Amsterdam, heb veel te veel geld uitgegeven in Utrecht, terrasjes gepakt met collega’s, al een beetje leren Photoshoppen… En ik heb ook stiekem wel geluierd. De dvd-box van Prison Break is voor de 2e keer helemaal rond gegaan, hihi.
De jongens van Jong Oranje hebben het in Slowakije alleen niet zo goed gedaan. Door twee wedstrijden te hebben verloren van de vijf, zijn ze geen 1e geworden in de poule en zit een tripje naar Marokko (waar in juli het WK wordt gehouden) er helaas niet voor ze in. Ze hebben er hard voor gewerkt en vast de Nederlandse eer hooggehouden, maar ze zijn er niet in geslaagd tegen sterke landen als Italië en Slowakije een stuntje uit te halen.
Héél stiekem vind ik het niet zo erg natuurlijk. Dit betekent namelijk dat mijn liefie deze zomer niet meer weg hoeft! Komende week gaan wij maar eens een mooie vakantie boeken samen, dat hebben we namelijk wel verdiend…
zondag, mei 27th, 2007
Nostalgie: Laat Willy vrij!
Zo rondsurfend op het internet (je kent het wel, als je eens weinig te doen hebt… of je hebt genoeg te doen, maar geen zin om die dingen te doen) kwam ik een paar dagen geleden weer eens op de site van bol.com. Deze site is voor mij erg gevaarlijk. Ik ben er namelijk (ongewild) vaste klant, mijn dvd-verslaving wordt gevoed door het gemak van online-shopping. Een grote aanbiedings-banner trok mij naar een collectie dvd’s die flink afgeprijsd was. En daar was ie: mijn jeugdsentiment Free Willy was in de aanbieding voor slechts € 7,50!
Natuurlijk moest ik deze film direct bestellen. Deze film heb ik namelijk destijds (da’s dus echt jaaaaren geleden) in de bioscoop gezien en toen ie uitkwam direct op video gekocht. Het toppunt van die periode was eigenlijk wel dat ik toen werkelijk smóórverliefd was op het hoofdrolspelertje Jesse! Volgens mij zat ik toen nog op de basisschool en had mijn beste vriendinnetje toen net zo’n crush als ik, maar dan op Hobie van Baywatch… Samen fantaseerden we dat we naar Amerika zouden gaan en deze heerlijke jongens dan vast en zeker voor ons zouden vallen. Goed… iedereen is jong geweest toch?
Terug naar Free Willy: die heb ik dus besteld en van de week kwam ie binnen. Zonet heb ik ‘m gekeken en alle nostalgie kwam weer naar boven. Binnen een mum van tijd liepen de tranen over m’n wangen, hij is soms toch wel heel zielig. En een kleine crush op Jesse kwam ook weer terug, al was het dit keer meer in de trand van: aahhh, ik hoop dat ik ook ooit zo’n mooi en leuk zoontje krijg… Toch een hele andere insteek! ;-)
Voor degenen die het verhaal niet kennen: Het weesjongetje Jesse moet een taakstraf bij het dolfinarium uitvoeren wegens het met graffiti besmeuren van het grote bassi
n waar de mooie grote orka Willy rondzwemt. De twee raken bevriend, wat een wonder mag heten aangezien Willy normaal gesproken boos is op alles en iedereen. Helaas is de baas van het dolfinarium niet zo blij met Willy omdat hij te weinig geld oplevert. Jesse doet met behulp van trainers Rae en Randolph de grootsmogelijke moeite om Willy te redden. Of het ze gaat lukken? Kijk zelf!
Later zag ik dat deel 2 en 3 ook zijn afgeprijsd. Hmmm… staat wel mooi in mijn dvd-kast als ik ze alledrie heb toch? :)
zondag, mei 27th, 2007
Gelukt!
zaterdag, mei 26th, 2007
Lies & Miek op stapavontuur in A’dam
Aangezien ik zoals gezegd altijd in (de buurt van) Utrecht heb gewoond, is een tripje naar Amsterdam voor mij echt een uitje. Voordat ik Marlies kende, was ik er slechts één keer geweest. En veel verder dan de Kalverstraat met zijstraatjes ben ik toen niet gekomen.
De vorige keer dat ik me richting Lies begaf, was het een heel avontuur. Wij integreerden toen namelijk met Ajax-hooligans!
De reden dat ik gisteravond naar haar toe ging, was een heel andere: wij zouden gaan stappen! En stiekem in ons achterhoofd houden dat het wel héél gaaf zou zijn als ik eindelijk Klaas-Jan eens tegen het lijf zou lopen. Met het oog op de errug belangrijke play-off wedstrijd van morgen was die kans zeer klein, maar goed, stiekem hopen kan natuurlijk altijd… :) Marlies wist namelijk (en had ook nog even extra research gedaan) dat hij vaak in een bepaalde tent komt. Dus daar moesten en zouden wij ook zijn!
Na een vermoeiende (werk)dag kwam ik bij Lies aan, blij verrast over het schattige appartementje dat ze heeft op een geweldig mooi plekje. Ik werd verwelkomd met 3 dikke kussen, cola light en chippies. Nou, een warmer welkom kan toch bijna niet?!
We hebben flink wat gekwebbeld, ons mooi aangekleed en vooral langdurig en uitgebreid opgetut, voordat we richting Leidseplein gingen. In de tram keek ik mijn ogen uit (mensen, straatjes, grachtjes, winkeltjes, gebouwen), waardoor Lies genoot en het gevoel had een echte Amsterdam-gids te zijn. We vonden een cheap pizzeriaatje waar de bediening al direct van ons gecharmeerd was, met als resultaat een wijntje van het huis. Dat sloegen wij uiteraard niet af! Lekker volgegeten en helemaal klaar voor een dansje, liepen we richting dé tent waar het moest gaan gebeuren. Voor de deur was daar de teleurstelling van de avond: sinds een week werkt men daar met heuse membership-pasjes, die bij een overdags bezoekje aan de tent konden worden aangemaakt! Dusssss… zo’n pasje hadden wij niet… :( Nog even door het raam gegluurd, maar nee, geen Klaas-Jan of teamgenoten voor zover wij konden zien.
Natuurlijk lieten wij ons hierdoor niet uit het veld slaan en hebben we ons daarna vermaakt in twee geweldige andere kroegjes, waar we meeschreeuwden met de wel heel diverse muziek en onze beste danskunsten vertoonden. Door de drukke werkweek van ons beiden hebben we het niet heel laat gemaakt, maar het was een zeer geslaagde avond!
Morgen (zondag) krijgt de ‘Lies en Miek op avontuur-reeks’ een vervolg, want dan proberen we Ajax naar de voorronde Champions League te juichen! En uiteraard gaan we dan ook even langs dé tent om een echte ‘member’ te worden. Het zal ons gaan lukken, ooit… Zeker nu ik op de site van het AD heb gelezen dat KJ waarschijnlijk nog lekker een jaartje bij Ajax blijft! :)
Lees hier weer voor hetzelfde verhaal bij Lies!
donderdag, mei 24th, 2007
Het zonnige Utrecht-gevoel
Wat een heerlijke zomeravond was het: Spontaan terrassen met collega’s na het werk, lekker lang licht buiten en weer eens een keer veel te veel geld uitgegeven aan kleren!
Vanaf het terrasje aan de Oude Gracht in het centrum van Utrecht liep ik met een glimlach richting station. Ik genoot van de gezellige drukte om me heen op deze donderdagavond. De vrolijke mensen en leuke winkels die opeens een magnetische aantrekkingskracht leken te hebben, zorgden ervoor dat ik uiteindelijk met tassen vol bij het busstation aankwam om daar toch echt maar eens richting huis te gaan. Wat heerlijk als je fulltime werkt en er maandelijks toch (relatief) best een groot bedrag op je rekening gestort wordt. Dat je het je één keer in de zoveel tijd best kunt veroorloven om eens niet te willen kiezen tussen twee truitjes/kettingen/broeken en ze dan gelijk allemaal maar te kopen. Dat heeft een mens (okee, vrouw) toch soms echt nodig. En helemaal zoals ik nu; shoppen helpt tegen verdriet! Je voelt je er gewoon gelijk een stuk beter door… :) (Lies, ik ben klaar voor de stapavond morgen!)
Sowieso geniet ik altijd van Utrecht. Het is gewoon MIJN stad. De mooie Oude Gracht (leuk om op te kanoën!), het grote overdekte winkelcentrum Hoog Catharijne, appelbollen bij Graaf Floris, stappen in (te jonge) The Jam en heerlijk de student uithangen, de bomvolle terrassen op de Neude, muziekcentrum Vredenburg, de mooie wijk Wittevrouwen (waar mijn oude studentenhuis staat), elke dag de geur van de Douwe Egberts-fabriek en uiteraard hét kenmerk van Utrecht: De Dom! Daarnaast ligt het lekker centraal in Nederland en zit ik dichtbij (schoon)familie.
En het is verder gewoon een gevoel. Een gevoel dat je hebt als je door Utrecht loopt, fietst of rijdt met de bus. Een onderbuikgevoel. Ik ben trots inmiddels een echte Utrechter te zijn en hoop hier voorlopig nog heel fijn te wonen en werken!
maandag, mei 21st, 2007
Slaap-lounge
Toen Theo en ik nét iets met elkaar kregen en ik voor het eerst bij hem thuis bleef slapen, liet hij mij iets geweldigs horen. Alle gordijnen gingen dicht, de lampen uit en hij deed deze ene cd in de cd-speler. De geluiden die er vervolgens uitkwamen, waren zó rustgevend en zó mooi! Een prachtige verzameling van mooie rustige romantische nummers. *
Vanaf die avond vielen wij elke nacht met deze muziek zachtjes op de achtergrond in slaap. In het pikkedonker genoot ik van zijn armen om me heen, zijn adem in mijn nek en gewoon het heerlijke gevoel dat zich van mij meester maakt als ik bij hem ben. Terwijl ik normaal gesproken helemaal niet in iemands armen in slaap kan vallen… bij Theo dus wel.
Nu we samenwonen, doen we dat lang niet meer elke avond. We zijn vaak zo doodmoe dat we geen slaapmuziek nodig hebben om dromenland te betreden. Zo af en toe (meestal in het weekend) halen we ‘m nog weleens uit de kast. En dan voel ik me nog steeds hetzelfde.
Theo zit nu natuurlijk flink wat kilometers verderop. Voor mij duidelijk een mooie gelegenheid om onze cd weer grijs te draaien. Dan ben ik toch voor mijn gevoel weer wat dichter bij hem.
Elke avond als ik de gordijnen heb dichtgeschoven, de wekker heb gezet en de lampen heb uitgedaan, komt daar dus nog een handeling achteraan: ik druk op de play-knop van de cd-speler en begraaf me onder de dekens.
Kanjer, ik mis je…
(* = Ibiza Lounge Volume 1)
zondag, mei 20th, 2007
Wassen voor Jong Oranje
Ik vind het niet erg om het huishouden te doen. Naja, de vaat blijft wel vaker staan totdat het een enorme berg is en er geen ruimte meer op het aanrecht is om fatsoenlijk te koken. Maar een klusje dat ik eigenlijk best leuk vind om te doen, is de was.
Nu is onze wasmand niet heel groot. En met een man in huis die elke dag 2 of meer shirts en handdoeken verslijt vanwege zijn training, komt het zelden voor dat ik de wasmand ook echt leeg krijg. Iedere keer als ik opgelucht denk: ‘ja, ik ben bij’, dan komt meneer weer met zijn sporttas en kiepert ‘m boven de mand weer leeg.
Maar goed, ik zei al dat ik dat klusje helemaal niet zo erg vind om te doen. Ik vind het wel leuk om de was op kleur te sorteren (ik ben écht panisch daarin; ik draai liever een was extra dan dat ik het risico loop dat een dierbaar kledingstuk verkleurt), er een lekker fris wasmiddeltje bij te gooien, het lekker te laten draaien en de frisruikende was vervolgens in de warme zon buiten op ons balkon te laten uitwaaien. Mits het natuurlijk warm en windig is, want anders komt het gewoon op het wasrekje in de keuken te hangen… Ik vind het leuk om Theo’s (en mijn) was daarna weer netjes op te vouwen en in de kast te leggen, zodat we weer volop kledingkeuze hebben (en voor Theo het belangrijkst: dat ie weer genoeg Bjorn-boxers heeft om uit te kiezen).
De afgelopen week was het me écht gelukt. De wasmand was écht bijna leeg. Toen Theo echter deze vrijdag weer voor 2 nachtjes naar huis kwam (jippie, even weer kunnen genieten van mijn lieverd!), bleek dat al mijn moeite weer voor niks was geweest. Er kwamen dit keer maarliefst 3 tassen met allerlei kleuren was mee naar huis die natúúrlijk vandaag (zondag) weer mee moesten voor de volgende trip. Hele mooie overcomplete Asics-kledingpakketten overigens. Gelukkig was ie zelf zo lief om alles te sorteren en is het ons gelukt om alles op tijd gewassen en gedroogd te krijgen en is de wasmand alsnog leeg.
Vanmiddag moet ik Theo naar Schiphol brengen voor een reis naar Slowakije, waar hij samen met de andere Jong Oranjes gaat proberen zich te kwalificeren voor het WK in juli in Marokko. Ik vind het superjammer dat ik niet mee kan, maar ja, je kunt je geld nou eenmaal maar één keer besteden en dat doen we liever aan een mooie vakantie samen.
Lieve Theo en andere Jong Oranje-mannen: heel veel succes! Ik heb tijdens de oefenwedstrijden gezien dat jullie heel goed kunnen volleyballen, dus laat het maar eens zien daar. Zet ‘m op!
vrijdag, mei 18th, 2007
Quote van de dag
Het einde van de week is eindelijk in zicht. En dat is ook hier op de afdeling goed te merken! Ik klaagde steen en been tegen een collega dat ik ‘zo gaar als een klontje’ ben. ‘Nee joh,’ kreeg ik gelijk te horen, ‘de uitdrukking is dat iets zo KLAAR als een klontje is!’
Hmmm… maar hoe kun je dan goed uitdrukken dat je gaar bent? Een klontje krijg je inderdaad niet gaar… Maar wat dan wel?
Mijn collega (wiens naam ik niet zal noemen) deed toen de uitspraak van de dag (hoezo: toe aan weekend?): ‘Je bent gewoon zo gaar als een koolraap!’
HUH????
Naja, beetje warrig log, maar dat mag zo op de vrijdagmiddag… :) Lang leve het weekend!
*** Update 5 minuten later ***
We blijven maar doormalen over wat nou de juiste uitdrukking is. Een andere collega is ook creatief: ‘Zo gaar als boter!’ Waarop de eerste collega weer zegt… ‘Nee joh, je bent zo GEIL als boter!’ (Of ze nou doelt op de uitdrukking of de collega zelf… dat blijft in het midden!)
Ja, het is maar goed dat het weekend voor de deur staat.
donderdag, mei 17th, 2007
KJ naar Italie?!
Tot mijn schrik attendeerde een MSN-vriendje van me mij zojuist op onderstaand bericht. Als dit waar is… naja, daar wil ik nog even niet aan denken.
Klaas-Jan moet in Amsterdam blijven!
Huntelaar rond met Juventus
Klaas-Jan Huntelaar stapt in de zomer over van Ajax naar Juventus. Dit meldt Tuttosport donderdag levensgroot op de voorpagina van haar krant. Ajax zou achttien miljoen euro voor de international ontvangen.
Volgens het Italiaanse boulevardmedium zou de 23-jarige Huntelaar voor vier jaar tekenen in Turijn. Tijdens die vier jaar zal hij 3,3 miljoen euro per jaar gaan verdienen. Als we Tuttosport moeten geloven ronden de club en de zaakwaarnemer van Huntelaar de transfer binnenkort af.
Als dit bericht waar blijkt te zijn krijgt Ajax het dubbele van wat de Amsterdammers anderhalf jaar geleden voor de spits neertelden. Destijds werd hij voor een recordbedrag van negen miljoen euro verpatst door SC Heerenveen.
In anderhalf seizoen bij Ajax groeide de goaltjesdief uit tot international en scoorde hij 37 maal in 48 duels. Juventus hoopt met de aanwinst van enkele talentvolle spelers de stap naar de top van Italië weer te kunnen maken, nu promotie naar de Serie A haast niet meer te missen is. Eerder werd onder andere Ajacied Zdenek Grygera al gecontracteerd.
Bron: www.VoetbalPrimeur.nl
Datum: 17 mei 2007
donderdag, mei 17th, 2007
Love and marriage
Gisteren trouwde mijn lieve collega Kim. Met haar Joost. Wij met alle collega’s waren uitgenodigd om ’s avonds met hen een knalfeest te komen vieren. En dat is het ook geworden!
Tijdens het feest was mijn eigen lieverdje er natuurlijk niet bij. Met al die liefde om me heen, miste ik hem nog véél erger! Dit deed mij denken aan een logje dat ik ooit op Spaces schreef en ik vond het toch wel even leuk om deze in de herhaling te doen:
Trouwen is toch waar (bijna) ieder meisje van droomt als ze klein is? Maar laat ik voor mezelf spreken: al sinds ik klein ben, wil ik niets liever. Trouwen met de jongen/man/liefde van mijn leven. Een supermooie witte (naja, liever iets meer richting crème) jurk, mooie haren, mooie make up, mooie man in pak naast me die me thuis opgehaald heeft met een boeket, getuigen, jankende moeders, lieve vrienden en vriendinnen, daarna een groots feest met alles erop en eraan. Daarna uiteraard de huwelijksnacht en een heerlijke huwelijksreis naar een plek waar je normaal gesproken niet zo snel zal komen. Ja, trouwen is het mooiste wat er is.
Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen. Sommige mensen geven er echt niets om. Vaak hoor je ook mensen zeggen van: ‘Waar is dat stomme papiertje nou voor nodig; wij houden van elkaar, blijven bij elkaar en daarvoor hoeven we echt niet getrouwd te zijn.’ Dat kan natuurlijk. Of sommige mensen vinden het gewoon makkelijk om getrouwd te zijn, vaak ook voor de (eventuele) kinderen. Dus die trouwen gratis op maandag in hun spijkerbroek op het gemeentehuis. Ook dat kan natuurlijk.
Ik vind echter dat trouwen iets toevoegt. Die hele dag staat in het teken van jullie tweetjes, hoe jullie tweetjes officieel bij elkaar gaan horen, dat je zijn achternaam gaat dragen (daar zijn ook véél vrouwen tegen trouwens). Gewoon een prachtige romantische dag.
Misschien kan ik beter nu maar vast beginnen met sparen… ;-)