Archive for maart, 2008

maandag, maart 31st, 2008

De goeie ouwe tijd: playbacken rocks!

In het kader van ‘even iets leuks doen om je gedachten te verzetten’, bracht ik zaterdag een dagje met vriendinnetje Naomi door. Zij laat mij altijd huilen van het lachen, dus was ze dé aangewezen persoon om mij op te vrolijken. Na overdag te hebben rondgeslenterd op de Love & Marriage Beurs waar we tientallen ideeën op hebben gedaan voor haar bruiloft in augustus (en stiekem ook al voor de mijne, voor over tig jaar!), togen we naar haar huis waar we lekker spaghetti met Bertolli-saus aten. (Kennen jullie dat btw - de pastasaus van Bertolli in die zakken is echt de allerlekkerste!)

Daarna hadden Naoom en hubbie-to-be Tim een verrassing voor me: een videoband van de playbackshow op de middelbare school, vierde klas! Waar ik met 4 vriendinnetjes de Spice Girls vertolkte en mijn toenmalige vriendje met 4 jongens een spectaculaire Five-act neerzette. Briljant! We lagen helemaal dubbel, want daar stond ik: fanatiek aan het dansen, correct aan het playbacken, een lange vlecht in het haar, rode koontjes van de inspanning, lieve glittertjes op m’n ogen geplakt en een tikkeltje verlegen uitstraling.
De Marieke van 16 jaar.

Nostalgie. Ondanks dat ik op het podium stijf stond van de spanning, vond ik het ook altijd een kick om op te treden. Naast dat ik op jazzballet zat en daarmee regelmatig optrad, deed ik dus ook met elke playbackshow mee. In de brugklas had ik met twee vriendinnetjes al de winnende act Linda, Roos & Jessica met ‘Ademnood’ laten zien en een jaar voor het Spice-optreden, won ik de playbackshow ook al met Solid HarmoniE - ‘I’ll Be There For You’. In VWO 6 was het toch echt mijn laatste keer toen ik met een jazzballet-maatje ‘Together Again’ van Janet Jackson danste. Het einde van een tijdperk.

De andere playback-acts van de video gaven nog meer voer tot schaterlachen, maar de hele avond besteedden we verder aan het ophalen van herinneringen. ‘Ken je die nog?’, ‘Wat zou er van die geworden zijn?’ en ‘Weet je nog toen…’

Onze middelbare school was geweldig. Ik had een lief vriendje, hele leuke vriendinnen van wie ik er twee nog echt vaak zie; Naomi en Paulien, jullie zijn top! Ik ben blij dat ik samen met jullie nog regelmatig herinneringen kan ophalen aan die mooie tijd.

NB: Eens kijken of de bewuste video op YouTube te zetten is… ik wil jullie niet onthouden hoe lief en schattig ik vroeger was! ;)

woensdag, maart 26th, 2008

Het hoofd bomvol, maar niet kunnen schrijven

Ik heb zoveel onderwerpen om over te schrijven. En tegelijkertijd weet ik ook niet waar ik moet beginnen. Ik kan de inspiratie niet vinden om een leuke vlotte log te schrijven. Bovendien loop ik flink achter met het bezoeken van jullie weblogs, mijn feedreader barst bijna uit zijn voegen. Mijn hoofd zit gewoon even vol. Ik ben er met mijn gedachten niet bij.

Mijn baan is gelukkig helemaal geweldig, ik kan er echt mijn ei in kwijt en het is lekker druk. Het biedt me ook de afleiding die ik momenteel even nodig heb. Want met mijn lieve schoonzusje gaat het echt even niet zo goed. Details wil ik hier niet vertellen, ik weet niet of zij dat wel op prijs zou stellen, maar zeker is dat ze voorlopig nog wel in het ziekenhuis moet blijven. En dat het ontzettend spannend is allemaal.

Janneke is voor mij echt een vriendinnetje, ik kan onwijs goed met haar opschieten. Daarbij zie ik ook nog eens wat het met Theo’s familie, hun gezin, doet. Veel. Die mensen proberen dapper te zijn voor die meid, maar ondertussen maken ze zich grote zorgen. Theo slaapt heel slecht, trekt het zich allemaal erg aan en is constant aan het malen in zijn hoofd. En dat heeft natuurlijk ook weer z’n weerslag op mij, ik maak me dan weer zorgen om hém. Hij is zó betrokken en wanhopig dat hij niet méér kan doen dan wat ie nu doet, dat ik het voor hem ook zo zielig vind.

En ik? Ik doe mijn best er voor hem en zijn familie te zijn. Ik probeer positief te blijven (want de kans op een goede afloop is erg groot hoor!) en voor Theo te zorgen, het hem zo gemakkelijk mogelijk te maken. Gelukkig hebben we elkaar! Ik zou niet weten wat ik zonder hem moet.

Lieve Jan, ik denk aan je!! You go girl, zet ‘m op!

zaterdag, maart 22nd, 2008

Happy Pasen

Pasen is toch eigenlijk gewoon kerst-op-herhaling? Maar dan met een paastak in plaats van een kerstboom. En een paasontbijt in plaats van kerstontbijt. Met chocolade-eieren in plaats van -kransjes. En het heeft allebei met Jezus te maken, op een leuke manier. Want met kerst werd ie geboren en met Pasen stond ie op uit de dood. Hoera voor Jezus! :) Redenen om feest te vieren, een extra dag vrij te zijn en vooral veel te eten, zijn natuurlijk altijd goed.

Dit jaar kom ik er met Pasen echter maar karig vanaf. We doen allang niet meer aan een paastak met gekleurde eitjes, hippe haasjes en uberschattige pluiskuikentjes. Nu ik dit typ, vraag ik me eigenlijk gelijk af waarom niet. Naja, goed voornemen voor volgend jaar.
Bovendien moet meneer de volleyballer gewoon aan de slag. Want Pasen kennen ze niet in de topsport. Vandaag en morgen wordt er dus gewoon getraind en maandag staat er weer een belangrijke wedstrijd op het programma. Fijn! Daardoor missen we een uitgebreide paasbrunch met mijn ouders (die pakken altijd groots uit, thuis of lekker in een restaurant) of een lekker etentje bij een Griek of Chinese wok. En kunnen we niet lekker een dagje gewoon samen zijn en iets leuks gaan doen.

Wat we wel gaan doen? Vandaag in Almere beide bekerfinales van het volleybal kijken, zowel de mannen als de vrouwen. (Ik zeik wel over dat volleyballen, maar stiekem vind ik dat spelletje ook gewoon prachtig.) Met een stel vriendjes. Die daarna bij ons komen eten, filmpje kijken en een pyjamaparty houden. Of zoiets. Gezellig wordt het in ieder geval. Voor zondag hebben we ons voorgenomen om een extreem grote schoonmaak te houden. Ons huisje is namelijk één grote bende. Niet smerig, maar gewoon rommelig. Overal liggen spullen. Vooral óverbodige spullen. Die we zondag dus drastisch gaan weggooien.

En ook gaan we dit weekend Theo’s zus (23) opzoeken in het ziekenhuis. Want daar ligt ze al een week, voor iets heel naars en spannends. Echt niet leuk, vooral omdat het ernaar uitziet dat ze er nog wel even ligt.
Lieve Janneke, we denken aan je! Je kan het, word maar snel weer beter!

Voor al mijn lieve trouwe lezers: Zalig Pasen gewenst!

donderdag, maart 20th, 2008

Nieuwe Nederlandse film Zomerhitte

Review: Zomerhitte - Als film van Monique van de Ven met de populaire Sophie Hilbrand in de hoofdrol, heeft Zomerhitte wat waar te maken! Gebaseerd op het boek van Jan Wolkers, over een fotograaf die een mysterieus meisje ontmoet op Texel. Lees verder >>

zondag, maart 16th, 2008

14/3: Dirty Dancing

Wat een geweldige avond heb ik gehad! Een heel ander soort musical dan ik verwachtte, maar daarom niet minder leuk. We hadden alle hoofdrolspelers, behalve Martin van Bentem als Johnny Castle. Zijn vervanger deed het echter zeer goed!
De decors zijn prachtig, de verhaallijn herkenbaar omdat precies de film wordt gevolgd, de dansers zijn fenomenaal, de acteurs toch best goed (en Chris Tates blijft voor zijn leeftijd gewoon een heel mooie man!) en de sfeer in het theater was top! Kortom: een heerlijke dans-/theatervoorstelling vol nostalgie! Ondanks alle slechte recensies, vind ik het echt wel een aanrader.
I had the time of my life…

vrijdag, maart 14th, 2008

Speeddouchen

Wij hebben een boiler. Of een geiser. Naja, ik weet niet precies hoe het heet, maar we hebben in ieder geval een beperkte warm water-voorraad. Als één van ons ’s ochtends net iets lang onder de douche blijft staan, heeft de ander daarna na een paar minuten al een koude straal. Nu is dat niet zo erg als je de douche moet gebruiken om snel even wakker te worden, maar wél als je van plan bent jezelf een grote beurt te geven. En daarmee bedoel ik van top tot teen scheren, scrubben, soppen, haren wassen plus maskertje en ook nog gewoon even lekker onder de warme straal blijven staan met je gedachten op nul.

Dat laatste was ik vanmorgen van plan. Want ik was vrij, zoals altijd op vrijdag. Toen Theo het bed uitging, draaide ik me dus nog even lekker om. Na een uurtje was ik toch echt wakker en verheugde ik me op die uitgebreide douche. Zeker omdat ik van Marlies voor mijn verjaardag nog een heerlijke bodycreme gekregen had, die voor mijn lijf als toetje na de douche mocht dienen.

Kwam ik daar even van een koude kermis thuis! Ik had helemaal niet gemerkt dat Theo vanmorgen wat langer nodig had om wakker te worden. Grrr… Net toen ik de crèmespoeling uit mijn haar wilde spoelen, was het warme water op. Mijn (inmiddels erg lange) haar werd dus met ijskoud water uitgespoeld en hing zwaar en druipend op mijn rug. Aaaaahh! En die grote beurt ging ‘m dus niet worden.

Van snel-snel (en dus half-half) douchen ging het naar snel-snel afdrogen en ook heel snel-snel mijn makkelijke outfit aan. Wat een tegenvaller.

dinsdag, maart 11th, 2008

Als de dood…

Nog nooit eerder heeft een boek zo’n indruk op mij gemaakt. Nog nooit eerder heb ik zo met een hoofdpersoon meegeleefd en werd ik misselijk van de voelbare tragedie. Nog nooit eerder probeerde ik me voor te stellen dat ik het zelf zou ondergaan en werd ik zo bang als nu. Ik heb in de trein zitten huilen na de laatste bladzijde van het boek Voor ik doodga van Jenny Downham.

Het boek vertelt het verhaal van Tessa, een meisje van 16 dat ongeneeslijke leukemie heeft en dus weet dat ze haar 17e verjaardag niet zal halen. Ze stelt een lijst op van dingen die ze nog wil doen voor ze doodgaat. Wat op mij zo’n indruk maakte, is de vastberadenheid waarmee ze die lijst perse wil afmaken, ook al laat haar lichaam haar steeds vaker in de steek. De zware momenten met je geliefden, maar het geluk dat er ook nog momenten zijn waarop je gewoon nog even superveel lol mag hebben. De manier waarop Tessa met haar ziekte omgaat, is zo dapper. En ik heb respect voor de manier waarop haar familie en vrienden ermee omgaan.

Het is niet gebaseerd op een echt waargebeurd verhaal, maar meisjes als Tessa bestaan er natuurlijk wel degelijk. Dit boek deed me nadenken over mijn dood. Hoe het zou zijn als die naderde. Wat ik allemaal nog zou willen doen en meemaken. Ik werd er naar van. De dood is eng, vind ik. Ik wil er niet over nadenken. Het lijkt me vreselijk om dood te gaan, akelig om weg te zakken van deze wereld. Ik heb nog teveel hier. Ik heb mijn lieve mannetje Theo die ik echt niet wil achterlaten, ik heb geweldige familie en vrienden, ik heb een topbaan, ik wil nog trouwen, kindjes krijgen, lol hebben… leven!

Ik ben bang om dood te gaan. Ook omdat het leven op aarde gewoon doorgaat als ik er niet meer ben. Maar ik ben dankbaar dat ik daar nog niet mee bezig hoef te zijn. Door zo’n boek word je weer even met je neus op de feiten gedrukt. Ik heb niets te klagen. Dus hoor je me dat ook niet doen.

zaterdag, maart 8th, 2008

The day after & mislukte verrassing

Mijn verjaardag is weer voorbij. Wat gaat dat toch altijd ontzettend snel! Bah. Ik vind die aandacht heerlijk! Bij deze wil ik dan ook iedereen bedanken die ook daadwerkelijk die aandacht aan me geschonken heeft. Met kaartjes, krabbels op Hyves, smsjes, blog-reacties, mailtjes en telefoontjes. Super lief! Op naar volgend jaar!

Theo had een geweldig kado voor me. Een echte verrassing. Tenminste, als die verrassing ook echt een verrassing was gebleven. Dat liep begin vorige week namelijk helemaal in de soep.
Ik kwam dolenthousiast thuis van werk. Mijn collegaatje had via iemand bij Joop van den Ende geregeld dat we gratis kaartjes zouden krijgen voor de nieuw te verschijnen musical Dirty Dancing! En aangezien ik na mijn Tarzan-ervaring zeer fan ben van musicals, was ik daar natuurlijk hyper over.

Theo deelde mijn enthousiasme echter niet en vroeg alleen: ‘Ehm, wanneer ga je daarheen dan?’ Ik (niet begrijpend wat dat ertoe deed en waarom ie niet gewoon blij voor me kon zijn): ‘In de week na 9 maart!‘ Zijn gezicht betrok en zachtjes zei ie: ‘Wil je daar alsjeblieft niet heengaan?’ Nu snapte ik er helemaal niks meer van: ‘Huh, waarom niet?’ De schat vertelde beteuterd dat dat zijn verjaardagskado voor mij was. Dat ie dat al maanden geleden had bedacht en de kaarten net een paar dagen in huis had. En dat ie mij op mijn eigenlijke verjaardag op 7 maart heel graag had willen verrassen.

Mislukt! Ik vond het heel sneu, want hij had er duidelijk werk van gemaakt. Hij wachtte al maanden ongeduldig op de dag dat ie mijn gezicht zou kunnen zien bij die verrassing. Zijn enige troost was natuurlijk het feit dat ik sowieso ontzettend happy thuiskwam van het vooruitzicht dat ik naar die musical zou gaan. En dat hij dus heel goed had ingeschat dat dat een ideaal kado voor mij zou zijn. Ik ben er dan ook heel blij mee en kan niet wachten tot volgende week vrijdag 14 maart, want dan is het zover.

Verder ben ik nog verwend met een 2e Pandora-armband van schoonzusje en zwager (en ook een deel van Theo, hij wilde toch nog IETS geven!), een bedeltje daarvoor, twee boeken die ik heel graag wilde hebben, Bjorn Borg-boxers voor vrouwen, een bon voor een beauty-salon waar ik heel graag eens een behandeling wilde ondergaan en ook nog fijne centjes. Ik ben verwend!

vrijdag, maart 7th, 2008

Ik ben een kwartje!

woensdag, maart 5th, 2008

Magische film die je fantasie te boven gaat!

Review: The Spiderwick Chronicles - The Spiderwick Chronicles is een bijzonder fantasieavontuur, vol met wezens uit een onzichtbare wereld. De familie Grace verhuist naar het landgoed van hun oudoom en belandt middenin de magie en eigenaardigheden! Lees verder >>