Het Sinterklaasfeest was uiteindelijk nog erg gezellig, eerst met mijn team (het gedicht viel in de smaak!) en daarna nog met de schoonfamilie. Maar ik ben waarschijnlijk degene die de ouwe man het hardst en meest enthousiast heeft uitgezwaaid, want met het kerstfeest heb ik gewoon veel meer. Vandaar dat ik vandaag, op 6 december 2009, mijn kerstboom al heb gezet!
Helaas is de mijne nep. Fake. Ik ben wel voorstander van een echte, inclusief bijbehorende dennengeur en uitvallende naalden, maar aangezien ik op 1-hoog woon en de trap smaller dan smal is met een zeer onmogelijke bocht, zou de beste boom al kaal zijn voor ik ‘m überhaupt boven had gekregen.
Vriendje J. mocht alleen even helpen de lampjes uit de knoop te halen en ze ook daadwerkelijk in de boom te hangen, terwijl ik goed in de gaten hield of het wel de goeie kant op ging. (Er is een hele handige methode om te zien of je lampjes wel goed verdeeld zijn: gewoon even met je ogen knijpen. Zie je nog donkere stukken zonder licht? Dan wordt het herverdelen!) Gelukkig is vriendlief heel geduldig en had ie bovendien al snel door dat het optuigen van MIJN kerstboom ook echt MIJN ding is. Nadat ik lamptechnisch goedkeuring had gegeven, liet ie mij dan ook heerlijk in mijn eentje begaan.
Ik begon met de piek. Eigenlijk hoort deze de kroon op je versierwerk te zijn, maar praktisch gezien kun je dit maar beter al achter de rug hebben. Na de mooie slingers, pakte ik met glimmende oogjes en een enorme grijns op mijn gezicht voorzichtig de kleurrijke en glinsterende kerstballen uit hun verpakking (traditiegetrouw is er helaas wel weer eentje gesneuveld…). Zachtjes kerstliedjes neuriënd hing ik ze zorgvuldig op, ervoor zorgend dat ook deze gelijkmatig werden verdeeld over mijn boompje. Ik spoot nog even uitbundig met nepsneeuw voor een heus winters effect (waar ik later een klein beetje spijt van had: wat een chemische zooi is dat) en klaar was ik!
Er ontbrak echter nog één ding: de stal aan de voet van mijn boom. Een kerstboom zonder kerststal is wat mij betreft niet compleet. Vroeger was ik thuis altijd een beetje bang voor de nors kijkende zwarte koning in het gezelschap (sorry, sorry…), dus ben ik op safe gegaan toen ik de mijne ooit kocht: mijn eigen (kleine) stal biedt alleen onderdak aan Maria, Jozef, het kindje Jezus, de os, de ezel en een schaap. Het lied ‘Er iiiis een Kindeke geboooren op aaaard!’ klonk hard (maar ietwat vals, waardoor lief even kwam kijken of alles wel goed ging) uit mijn mond toen ik hem pontificaal neerzette.
Mijn kerstboom staat. (Zie hier de foto – let niet op de slechte kwaliteit door iPhone-camera…) En nu: aftellen maar!
Ik ben echt een Kerst mens, ik vind het zo leuk die versieringen in de winkels en de huizen. Ik ben er vandaag mee aan de slag gegaan. Geen boom maar een krans aan het plafond:-) weer eens wat anders. Jij hebt weer een gezellig boompje staan hoor.
Lieve groetjes, Jeanine