Ik heb altijd al zoet bloed gehad. Of in ieder geval het soort bloed dat door muggen zeer gewaardeerd wordt. Voor deze hoogst irritante, nutteloze vliegende beesten ben ik de Sushi Qube onder de mensen. ‘s Nachts genieten ze ongegeneerd van het all you can eat-buffet dat Marieke Brouwer heet.

In 2008 ging ik naar Suriname voor de bruiloft van mijn goede vriendin Naomi. Het was een geweldige trip, maar het land had één heel groot nadeel: de muggen. Ze wisten me net zo makkelijk te vinden als hier in Nederland. Blijkbaar sta ik ook in Suriname onder de A van all you can eat, maar deze krengen hadden nog iets extra’s. Niet alleen zat ik binnen mum van tijd onder de rode, jeukende bulten, ze groeiden tevens uit tot enorme plakkaten. Mijn armen en benen leken wel twee keer zo groot. Aangezien ik nog weinig zon had gezien, was het contrast tussen wit en rood bovendien enorm. Eén woord: LELIJK.

Vorig jaar in de Everglades in Florida: hetzelfde liedje. Hele zwermen muggen vielen me genadeloos aan. Gezien de plakkaten zo groot als mijn hand die ze op mijn lichaam achterlieten, moesten ze wel genetisch gemanipuleerd zijn. Iets met supergif ofzo. Ik hield zo lang last van de plekken, dat ik me serieus zorgen heb gemaakt of ze ooit wel weer helemaal zouden verdwijnen.

Zomer 2012: wederom hetzelfde liedje. Maar dan: gewoon in Nederland! De slechte zomer doet de muggen hier overduidelijk goed, want ze hebben wat van de krachtige eigenschappen van hun Surinaamse en Amerikaanse nichtjes en neefjes overgenomen. De afgelopen maanden ben ik af en aan gestoken en loop ik dag en nacht te krabben. En het ergste: die grote dikke plekken die ik nu ook hier in NL heb, gaan maar niet weg! Als de zon eindelijk eens tevoorschijn komt en ik me in een korte broek of jurkje wil hijsen, schaam ik me dood voor die rode vlekken op mijn benen.

Als ze volgende week nog steeds niet weg zijn, ga ik maar eens op zoek naar een nieuwe huisarts in Rotterdam, om daar direct gebruik van te maken. Ik vind het maar een eng idee dat ik er niet vanaf kom. Of is er onder mijn lezers misschien nog iemand met de gouden tip?