[VIVA] BZV: Over vruchtbaarheidsbandjes & grijze sokken

Bert en Henrieke in Parijs: het was geen succes, zoals we vorige week eigenlijk al zagen. De wereldvreemde veearts kreeg op straat vruchtbaarheidsbandjes aangesmeerd én een preek van de verkoper dat hij toch echt even wat meer zijn best moest doen, want er waren nog geen kinderen gemaakt. Bert betaalde 10 euro voor het stukkie touw en vervolgens nog eens 120 (!) euro voor een potloodportret dat net zo goed Willem en Klaas had kunnen voorstellen. Vloekend en tierend kwam ie tot de conclusie dat dat toch wel ‘vrij prijzig’ was en ze eigenlijk gewoon afgezet werden. Goh!

Iphone spyware, Phone spy. Stuk chagrijn
Terwijl Henrieke daar zeer smakelijk om kon lachen, stampte Bert door Parijs met zijn gezicht op onweer en Henrieke compleet negerend. Zelfs de magie van Disneyland, inclusief achtbanen, ronddraaiende kopjes en spetterend vuurwerk, mocht niet baten. Dat Bert bang is voor de vrouwtjes, niet zo romantisch aangelegd en sociaal een tikkeltje gestoord, daar kan het arme schaap misschien niks aan doen. Maar hij blijkt ook gewoon een stuk chagrijn, niets meer en niets minder. Er het beste van maken heb je nog altijd zelf in de hand. Gelukkig kwam Henrieke aan het eind van de aflevering zelf tot de conclusie dat het er écht niet is. Ik hoop dat we haar volgende week in de reA?nie-aflevering terugzien met Barrie.

Hoofd Kalfjes
Tussen Henk en Fiona zit het meer dan goed. Hoe leuk is het om te zien dat Henk zich eindelijk gedraagt naar zijn leeftijd. Dolgelukkig was hij dat hij direct met Fiona op één kamer mocht slapen op het zonovergoten Malta.

De twee knuffelden en zoenden erop los. Niet alleen met elkaar, maar ook met schattige dolfijntjes. Op terrasjes werden knus handjes vastgehouden en veelbetekenende blikken uitgewisseld. Ze hebben zelfs de taakverdeling op de boerderij al besproken: lucky Fiona mag Hoofd Kalfjes worden. Bovendien liet Henk weten tussen de 4 en 2 kinderen te willen. Samen toostten ze ‘op een schitterend leven’, waarna Henk Fiona nog even een ‘bloedmooie vrouw! noemde. Ik gok dat de do not disturb-deurhanger veelvuldig is gebruikt die week, mits Henk niet met grijze sokken en al naast zijn nieuwe liefje is gaan liggen.

Leeg restaurant
Hoe verliefd zijn ook Martin en Wilma. Die twee hebben elkaar helemaal gevonden en houden van plagen, onthulde Wilma glimmend. ‘Als ik haar zie, wil ik haar vasthouden’, glunderde Martin. Het glazuur spat van je tanden, maar dat geeft niet. Zo hoort echte liefde te zijn. Dat het niet uitmaakt dat je al om 18.00 uur in een nog leeg restaurant zit, omdat je toch alleen maar oog hebt voor elkaar. Dat je hem aan de hand neemt, omdat hij nog nooit in het buitenland is geweest en niet weet wat carpaccio is. ‘Nooit meer alleen’, zo proostten ze. Ik smolt van de bank af.

Brokeback Mountain
Arme Willem: Klaas gaat ‘m niet worden. Wil Willem zich vanaf nu volledig op zijn nieuwe liefde storten, krabbelt die opeens terug dat hij nog wat dingetjes uit het verleden te verwerken heeft en ook nog even eerst een eigen leven wil vormen. ‘Een eigen leven, wat is dat?! hoorde je Willem denken. Had Klaas dat niet even kunnen bedenken vA?A?r hij zich aanmeldde voor een liefdesprogramma?

Net als de kijker kwamen de twee tot de conclusie dat hun setting in de Zwitserse bergen met de schapen, paarden en prachtige natuur wel wat weg had van de film Brokeback Mountain. De grootste overeenkomst, twee homo!s in een tentje, vergaten ze voor het gemak even.

De Vrouw
Aad ging in Hamburg vrolijk verder met zijn missie om het hart van Jeannet te veroveren. Lullig is alleen dat er na de complimenten over de poppetjes in haar ogen weinig andere gespreksstof meer over bleef, behalve de discussie over wie er straks moet gaan koken. Gelukkig liet Aad weten dat met alle liefde aan De Vrouw over willen te laten.

Ook verschenen op Viva.nl

Follow on Bloglovin Skunk seeds #1 Buy fincar finasteride

Share Button

LEES OOK:

2 reacties

  1. Ik kijk geen BZV, maar ik lees wel jouw stukjes. Je schrijft zo beeldend en leuk dat ik helemaal meeleef! Gelukkig is lezen over een tenenkrommende gebeurtenis vaak minder tenenkrommend dan er ook nog eens naar moeten kijken voor zolang het duurt…