[MiniMe] Ode aan mijn kraamhulp

Met mijn hoofd in de wolken, maar met flink wat onzekerheid in mijn net bevallen lijf, kwamen mijn man en ik thuis met onze kleine dame, die de dag ervoor in het ziekenhuis was geboren.

Hoewel ik altijd wel wist dat ik een kindje wilde, ben ik nooit een ‘babygek’ geweest. Leuk dat anderen baby’s maakten, ik kwam ook echt wel graag op kraambezoek om eventjes met de nieuwste aanwinst te kroelen. Maar zodra er een pruillipje verscheen of tekenen van een fikse poepluier waarneembaar werden, drukte ik het kleintje zo snel als mogelijk weer in papa’s of mama’s armen. Ehh, succes ermee hè?

Groen als gras
Toen ik me met mijn eigen pasgeboren baby’tje in ons bed had genesteld en de deurbel ging, was ik dan ook vrij nerveus. Je hoort best veel horrorverhalen over kraamverzorgenden from hell en ik had er nu juist écht eentje nodig bij wie ik volledig mijn niks wetende zelf kon zijn. Een week lang is ze onderdeel van je gezin, gaat ze haar gang in jouw huis, is je privacy even weg. Wat had ik behoefte aan een leuke, lieve, gezellige en vooral kundige hulp!

Lees verder op MiniMe.nl >>

Share Button

LEES OOK:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *