Ja hoor, ik heb weer een stel boeken verslonden… Wat gaat het soms toch snel als je er een paar pareltjes tussen hebt zitten! Ik heb er nog genoeg liggen, dus ik ga gewoon door met lezen. Bekijken jullie dan van onderstaande boeken even naar welke je nieuwsgierig bent?

Arjen Lubach – IV
Op Twitter had ik ‘m al een aantal keer voorbij zien komen: het boek IV van Arjen Lubach. Het zou een spannend, niet weg te leggen boek zijn. Toen ik voor mijn verjaardag bol.com- en boekenbonnen kreeg, wist ik dus ook direct dat ik deze zou kopen. En dat bleek een heel goede zet! IV is van begin tot eind boeiend en inderdaad vooral heel erg spannend. Wat baalde ik als het echt tijd was om te gaan slapen en ik het boek moest wegleggen. Of als mijn trein bij mijn aankomststation was gearriveerd! Dikwijls heb ik lezend over het perron gelopen om nog even die ene passage of zelfs dat ene hoofdstuk uit te lezen.

Het boek gaat over Elsa die, nadat haar vader -die hoogleraar was- is vermoord, ontdekt dat hij een groot staatsgeheim op het spoor was, waarvan het uitlekken grote consequenties zou kunnen hebben. Samen met een vriend van haar vader gaat ze door waar hij was gebleven. Een grote achtervolging door Amsterdam volgt!

Lees. Dit. Boek. Nu. En hoe gaaf: er gaat een tv-serie van gemaakt worden!

Myrthe van der Meer – Paaz
Paaz werd mij aangeraden door een collega. Het zou een levensecht kijkje geven in het reilen en zeilen binnen een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis. Het boek gaat over Emma, die op het eerste gezicht alles heeft wat ze zich maar kan wensen: een goede baan, leuke vriend. En ach, iedereen wil toch weleens dood, dat is toch heel normaal?

Nou, niet dus, realiseert ze zich heel langzaam maar zeker. Emma’s opname wordt een zoektocht door het doolhof van medepatiënten, gesprekken, regels, therapieën, medicijnen, dokters en verpleegsters. Ze worstelt met zichzelf en met de omgeving waarin ze zich bevindt, wat moet ze daar nou precies van denken? En gaat ze ooit wel beter worden?

Paaz is eerlijk geschreven en ondanks dat het zo’n zwaar onderwerp is, toch vaak ook grappig. Knap hoe deze autobiografisch getinte roman het leven binnen deze muren zo gedetailleerd beschrijft, zonder dat het langdradig wordt. Veel bewondering voor deze schrijfster!

Patricia van Liemt – De lab-baby
Toen ik weer eens moest wachten op de trein, viel dit boek me op vanwege zijn blauwe kaft met knalroze letters. Toen ik de achterflap las, moest ik ‘m gewoon meenemen. Op de één of andere manier spreken autobiografische boeken me altijd aan. Het feit dat iets waargebeurd is, maakt dat het verhaal nog net iets harder bij me binnenkomt dan normaal.

De lab-baby gaat over Suzanne die alles goed voor elkaar heeft, behalve het krijgen van een kindje. Dat gaat namelijk een stuk moeilijker dan ze had gedacht en gehoopt. Zij en haar grote liefde Jasper willen het echter dolgraag, dus storten ze zich vol overgave in de wereld die ivf heet. Ellenlange onderzoeken, behandelingen en vooral veel onzekerheid is waar ze tegenaan lopen. Hierdoor komt hun relatie onder druk te staan en gaat Suzanne aan vanalles twijfelen.

Dit boek is een eerlijk, recht voor z’n raap verhaal van een vrouw die wanhopig graag moeder wil worden, maar niet zeker weet of haar dat ooit gegund zal zijn. Zelf ben ik nog niet met kinderen bezig, maar ik weet wel dat het geen vanzelfsprekendheid is. Ik denk dat veel vrouwen zich zullen herkennen in dit verhaal en er wat aan hebben. Het las in ieder geval, ook voor iemand die er verder vanaf staat, erg lekker weg.

Marian Keyes – Watermeloen
Na twee wat zwaardere boeken was ik toe aan wat luchtigs. Ik koos voor een chicklit! Helaas heb je, zoals ik in een eerdere Letterhonger-blog al zei, verschillende degradaties binnen dit genre. Vaak wordt krampachtig geprobeerd heel lollig te schrijven of barst het verhaal van de clichés. Watermeloen was helaas geen hoogvlieger.

Het boek gaat over Claire, die op de dag dat hun eerste kindje wordt geboren in de steek wordt gelaten door haar man. Ze ligt nog in haar kraambed bij te komen, als hij opbiecht verliefd te zijn op een ander. Kapot van verdriet pakt ze haar boeltje én haar kind, dat nog niet eens een naam heeft, om bij haar ouders en zussen in Dublin te gaan logeren. Natuurlijk komt de betreffende kerel na een tijdje tot inzicht, maar met Claire gaat het dan alweer stukken beter.

Het was geen boek waaraan ik verslaafd raakte en dat ik maar niet weg kon leggen. Eerlijk gezegd heb ik me een aantal keer geïrriteerd aan de schrijfstijl en de hoofdpersoon. Ik was zelfs blij toen het uit was, zodat ik aan een volgend, veel beter boek kon beginnen. Helaas pindakaas, dit boek zou ik niet zo snel aanraden, er zijn veel betere chicklits geschreven!

Het kan je bijna niet ontgaan zijn: Heleen van Royen heeft een nieuw boek geschreven dat nu in de winkels ligt. De hartsvriendin heet het en ik ben er uitermate nieuwsgierig naar. Ik heb namelijk alle boeken van mevrouw Van Royen verslonden.

Een beetje fan
Ik moet bekennen dat ik zelfs een beetje fan ben van Heleen. Dat snapt lang niet iedereen en dat heeft me al eens een kleine cyberaanval op mijn persoonlijke blog opgeleverd.

Mijn hart gestolen
Een paar jaar geleden mocht ik als broekie in de showbizzjournalistiek Heleen eens interviewen, samen met een collega, en ik was daar nogal nerveus voor. Wat ik van Heleen wist, had gehoord en dus verwachtte, is dat ze pittig is. Erg pittig. Iemand die haar mening niet onder stoelen of banken steekt en je zelfs een beetje tegenwerkt, als ze daar zomaar opeens zin in heeft. Toen het echter een goed gesprek werd met een open en enthousiaste Heleen, heeft ze een beetje mijn hart gestolen.

Blog plat
En daar schreef ik op mijn eigen blog dan weer een stukkie over. Dat een tijdje geleden door de redactie van GeenStijl werd opgeduikeld toen zij een artikeltje aan Heleen wijdden. Ik werd gebombardeerd tot Heleen van Royen-fangirl en een link naar mijn blog mocht natuurlijk niet ontbreken. Gevolg: mijn website plat. Mijn goede vriend die tevens mijn hoster is, vond het niet heel grappig: hij is de hele dag bezig geweest om zijn server weer up and running te krijgen. Ach, het was goed voor mijn bezoekersaantallen, zullen we maar zeggen.

Leven in de brouwerij
Heleen weet hoe dan ook altijd de aandacht op zich gevestigd te krijgen. Van de manier waarop kun je vinden wat je wil, maar feit is dat ze wel wat leven in de brouwerij (in dat ietwat stoffige schrijverswereldje) brengt en dat mag ik wel. Ze is haar eigen marketingtool: “Hier in Nederland ben ik de glamourschrijfster die op haar hoge hakken naar feestjes gaat. In Portugal zit ik de hele dag achter mijn computer, erg saai. En ik doe boodschappen bij de Jumbo in mijn tenniskleding. Niks spannends aan.”

Uniek concept
Hoe je het ook wendt of keert: er moet een boek verkocht worden. En dat doet ze gewoon heel slim. Inmiddels wil elk zichzelf respecterend medium een interview met Heleen om haar wat pakkende quotes te ontfrutselen. En Heleen is niet te beroerd om daarmee te strooien, want daarmee komt ook de aandacht voor haar unieke concept: ze opende een tijdelijke book store in Amsterdam waar enkel en alleen haar boek te koop is, naast ‘tal van andere activiteiten’.

Kijk, dat vind ik nou leuk bedacht. Weer eens wat anders dan een spiegelfoto. Ik denk dat ik maar eens een handtekening ga scoren deze week. Zoals het een echte fangirl betaamt.

Ook verschenen op Viva.nl

Als er iemand is die haar (voor)naam eer aan doet, is het Rebel Wilson wel. Wie? Nou, die stevige Amerikaanse actrice die overal schijt aan heeft. Ze heeft haar nagels in Hollywood gezet en is voorlopig niet van plan los te laten. Vastbesloten om wat sfeer in de brouwerij te brengen, zien we Rebel steeds vaker rebell… ehh, opduiken.

Niet zo serieus
Ik hou van Rebel Wilson. In Bridesmaids was zij zo ongeveer het enige leuke aan die hele film, in What To Expect When You’re Expecting is haar bijrol onvergetelijk en toen ik haar als Fat Amy in het heerlijke Pitch Perfect zag, wist ik: dit is wat het zichzelf veel te serieus nemende Hollywood nodig heeft. Iemand die dat juist niet doet.

Neptepels
Ze steekt er zelfs de draak mee. Afgelopen weekend presenteerde de actrice de MTV Movie Awards en kreeg ze direct alle lachers op haar hand door bij haar eigen introductie als host van de avond voor een (dubbele!) nipple slip te zorgen. Rebel droeg twee neptepels onder haar jurk en showde deze vervolgens ongegeneerd aan haar publiek, als sneer richting alle ophef die zoiets normaal gesproken veroorzaakt in het preutse Amerika. De toon voor de avond was gezet.

Verder hees de actrice en zangeres haar curvy lichaam in een sexy leren pakje voor een spetterend optreden en verscheen ze in een fake Iron Man-pak met borsten. Ze grapte en grolde de avond aan elkaar en was overduidelijk in haar hum.

Verademing
Rebel Wilson is werkelijk een verademing. Iedereen loopt met haar weg. En dan niet omdat ze stevig is, maar omdat ze om zichzelf kan lachen. En om anderen! Bovendien kan die meid écht acteren, wat ook wel bleek uit het feit dat ze zelf ook twee awards mee naar huis mocht nemen, waaronder die voor Breakthrough Performance in Pitch Perfect.

Ik hoop dat deze vrolijke dame zo zichzelf blijft en haar rondingen blijft omarmen. Hoe vaak zie je niet dat een Hollywood-ster eerst verkondigt trots te zijn op haar iets vollere lijf, maar zichzelf uiteindelijk toch op een streng (crash)dieet zet. Tot nu toe kiest Rebel naar eigen zeggen juist voor de rollen die collega-actrices niet willen hebben: die van het lelijke zusje. “Why not? They’re the best roles!” En daarom vind ik haar fantastisch.

Ook verschenen op Viva.nl

Ik heb de smaak van het lezen nog altijd te pakken. Na mijn eerste Letterhonger-blog een tijdje geleden, heb ik nu weer vier boeken verslonden. Bovendien ligt er nog een fijne stapel op me te wachten, omdat ik voor mijn verjaardag een boeken- en bol.com-bon kreeg die ik geheel heb besteed aan wat nieuw leesvoer. Heerlijk!

Jullie nog pareltjes gelezen de laatste tijd die ik absoluut niet mag missen?

Thijs Slegers – Andy van der Meijde / Geen genade
Over het boek van oud-voetballer Andy van der Meijde is veel ophef ontstaan. In zijn biografie, geschreven door Thijs Slegers, vertelt Andy over zijn heftige jeugd, liefdesleven, loopbaan als profvoetballer bij Ajax, Inter Milan en Everton, de miljoenen die hij daarmee verdiende en de bizarre wendingen die zijn leven daardoor nam. Verslavingen, ziekelijk koopgedrag en vreemdgangerspraktijken voerden de boventoon.

Johan nam ‘m mee van zijn redactie en las ‘m bijzonder snel uit. Daarna was het mijn beurt, ik was uiteraard ook erg nieuwsgierig geworden. Het is een bizar boek, ik zat regelmatig met mijn oren te klapperen. Maar ook was er verontwaardiging en wat irritatie, vanwege het vele vreemdgaan, het struisvogelgedrag en het nemen van de verkeerde beslissingen. Andy is geen domme jongen, maar deed vaak wel erg domme dingen! Het boek leest in ieder geval wél lekker weg en zal ongetwijfeld bij veel voetballiefhebbers in de kast staan.

Marian Mudder – Volgende keer bij ons
Eerlijk gezegd kende ik Marian Mudder alleen uit Baantjer en had ik nog nooit een boek van haar gelezen. Toen Volgende keer bij ons op de redactie lag, werd ik toch benieuwd of zij een beetje kan schrijven. Nou, dat blijkt ze dus best heel aardig te kunnen! Haar stijl is origineel, prettig leesbaar en er lijkt over elke zin goed nagedacht. Het boek gaat over Iris die na een scheiding verliefd is geworden op een 16 jaar jongere man, die ze vervolgens meeneemt naar Italië voor een weekendje weg met haar familie. Dat gaat uiteraard niet helemaal zoals gepland. Ik kreeg veel sympathie voor de hoofdpersoon; haar relatie met haar familie is moeizaam en je snapt helemaal waarom.

Ik vond het boek helaas wel wat langdradig. Ik vroeg me op een gegeven moment af waar de actie nu bleef, aangezien ik op de achterflap had gelezen dat er confrontaties zouden komen met geheimen en leugens… Uiteindelijk was ik toch een tikkeltje teleurgesteld en was ik niet helemaal voldaan toen ik het boek dichtsloeg. Jammer!

Matthew Quick – Maak me gek! (Silver Linings Playbook)
Ik wist dus lange tijd niet dat de film Silver Linings Playbook, met Jennifer Lawrence in de hoofdrol die daarvoor een Oscar kreeg, gebaseerd is op een boek. Toen die bij ons op de redactie binnenkwam, moest ik ‘m natuurlijk direct lezen. Ik heb de film nog niet gezien en wilde daar ook mee wachten tot ik het boek uit had. Dat vind ik toch altijd het prettigst bij boekverfilmingen.

Maak me gek!, zoals ie in het Nederlands heet, gaat over Pat die na jaren in een psychiatrische inrichting weer thuiskomt. Hij is vastbesloten om zijn ex-vrouw Nikki weer voor zich te winnen. Hij ontmoet Tiffany, die ook met haar problemen worstelt, en de twee raken bevriend. Tiffany wil Pat helpen in zijn strijd, maar dan moet hij ook iets voor haar doen. Dat loopt alleen niet helemaal volgens plan…

Ik vond dit een heel lief, aandoenlijk boek. Je leert Pat goed kennen en komt erachter dat hij echt een schat is, die koste wat het kost wil goedmaken wat er in het verleden is misgegaan. Hij wil zijn ex ervan overtuigen dat hij een ander mens is geworden en werkt daar zo hard voor, dat het bijna zielig is. Tiffany is op haar beurt een heel vreemd meisje, maar heeft wel de beste bedoelingen. Ik heb echte van dit prachtige verhaal genoten.

Joseph Oubelkas – 400 brieven van mijn moeder
Toen ik op een verjaardag hoorde over dit waargebeurde verhaal, ging ik direct naar het boek op zoek. Dit moest ik lezen! De Nederlandse Joseph Oubelkas werd op 24-jarige leeftijd zonder bewijs of onderzoek tot tien jaar cel veroordeeld in Marokko. Ondanks de fouten in het vonnis en de conclusie van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat er geen enkel bewijs richting Joseph wees, begonnen voor hem de jaren van onterechte gevangenschap.

Wat een respect heb ik gekregen voor Joseph, die ongelofelijk veel kracht en doorzettingsvermogen toont, daar in de vieze gevangenissen van Marokko. De 400 brieven die zijn moeder hem in totaal zou schrijven, vormen de rode draad in het boek. De bijzondere band tussen moeder en zoon is ijzersterk en sleept hem (mede) door de moeilijke tijd heen. Regelmatig kon ik mijn oren (naja, ogen) niet geloven tijdens het lezen. Werd hem dit écht allemaal aangedaan? Hoe kan dit in godsnaam? Ik las het boek in één ruk uit en raad hem iedereen aan.