Archive for the 'Films/series/tv/boeken' Category

woensdag, september 17th, 2008

Nieuwe liefde(s)

Ik ben benieuwd hoeveel extra hits de titel van dit logje gaat opleveren. Gezien het feit dat mijn relatie net anderhalve week voorbij is, heb ik zo het idee dat de nieuwsgierigen onder ons het niet kunnen laten om er heel snel op te klikken voor de allerlaatste roddels. Diegenen moet ik teleurstellen: ik heb geen nieuwe jongen ontmoet. Theo is nog steeds the one voor mij en dat zal niet veranderen.

Het betekent wel dat ik, nu ik weer vrijgezel ben (bah, ik haat dat woord), echt ongegeneerd naar andere mannen mag kijken. KIJKEN, ja… Meer niet. Aan meer heb ik ook geen behoefte. Dat komt mooi uit, want sinds een paar dagen wordt er royaal in mijn behoefte aan het kijken naar fijne mannen voorzien. Ik heb twee nieuwe exemplaren ontdekt en ik kan gewoon niet kiezen welke leuker is!

Ja mensen, ook ik ben aangestoken door het Gossip Girl-virus. En hoewel er al genoeg over is gesproken in de weblogwereld, ga ik het lekker ook nog doen. Gewoon, omdat dat mij troost biedt. Op dit moment ben ik zielig en is zo ongeveer alles geoorloofd. Gebruik van maken zolang het nog kan, zeg ik maar! ;)

Ik stel aan u voor: Chace Crawford (Nate in de serie) en Penn Badgley (Dan in de serie). Nummer 1 is stoer, populair, oogverblindend mooi en ontiegelijk rijk. Nummer 2 is lief, grappig, schattig en eigenlijk gewoon een sloeber.

Voor wie ga jij? Ik ben in ieder geval helemaal in de wolken, beetje jammer alleen dat ik mijn dvd-box met 18 afleveringen seizoen 1 er alweer doorheen gejaagd heb. Dat wordt heel lang wachten op deel 2… of downloaden! Wie weet waar ik dat kan doen?! Zeg het me, onder het mom van: help Marieke haar liefdesverdriet door! ;)

P.S.: Ik voel me heel kut hoor, maar grapjes maken en lollig doen helpt… *zucht*

woensdag, augustus 20th, 2008

Gevangen in een sekte

Tijdens vakanties nemen veel mensen vaak eindelijk de tijd om weer eens wat boeken te lezen. Zo ook ik! Ik heb er een aantal verslonden, waarvan ik er eentje écht even met jullie moet delen. Het boek Ik was pas dertien gaat over een meisje die tien jaar lang leefde in een sekte en de meest schokkende en bizarre dingen meemaakte.

Voor Ze.nl schreef ik er een recensie over:
Lea heeft tot haar negende een gelukkige jeugd in een warm gezin in Zwitserland. Tot haar ouders het huis verkopen en al hun geld storten op de rekening van een sekte, die de familie vervolgens volledig in zijn macht krijgt.
Lees hier de rest van mijn stuk >>

Aanrader!!

vrijdag, augustus 1st, 2008

Why so serious?!

Sanne is gek van Christian Bale. Dat wist ik al van haar weblog, maar haar echte Bale-mania ontdekte ik pas toen ik afgelopen maandag zo’n 5 uur achtereen heb zitten kletsen met ‘r. Na de Ze.nl-borrel leek het haar namelijk leuk om samen eens wat te drinken en dat bleek een bijster goed plan… de volgende date is alweer in aantocht. Zo leuk om nieuwe mensen ‘echt’ te leren kennen (die aanhalingstekens zijn natuurlijk omdat ik haar in het ‘nep’ (via de weblog) al een beetje kende).

Maar goed, Christian Bale. Ik had gewoon nog nooit een film met hem gezien, had geen idee hoe die gast eruit zag. Maar sinds gisteren snap ik haar adoratie: ik heb The Dark Knight gezien, finally! En omdat iedereen niet uitgesproken raakt over de Oscar-waardige acteerprestaties van wijlen Heath Ledger als The Joker (freaky met een vleugje vunzigheid… iehl!), wil ik ervoor waken dat meneer Christian Bale niet vergeten wordt. Damn, hij is sexy! Zowel in de rol van mister Bruce Wayne als de befaamde Batman is hij meer dan geloofwaardig.

The Dark Knight is spannend, mooi, meer dan boeiend en ook erg verrassend. Ook voor mensen die Batman alleen kenden uit strips en tekenfilms van vroeger. Ga hem zien!!

Oh ja, ter afsluiting nog een fijne quote van The Joker; alleen mensen die de film hebben gezien zullen hem herkennen en dat korte walgelijke momentje weer voor zich halen… Enjoy! ;)

‘How about a magic trick?
I’m gonna make this pencil… disappear.
Ta-daa! It’s… gone!’
- The Joker

woensdag, juli 9th, 2008

Mamma Mia, here I go again…

Ik heb weer nieuw materiaal voor mijn zangkunsten zoals hieronder beschreven. Ik ben namelijk net thuis van de maandelijkse Ladies Night in de Rembrandt-bios in Utrecht waar deze keer Mamma Mia! The Movie draaide! Ik had al een aantal voorstukjes gezien en mijn nieuwsgierigheid rees bijna de pan uit.

En nu ben ik dus helemaal hyper en kan ik niet slapen van de drukte in mijn hoofd (nu eens niet van eenzaamheid). Want de film is geweldig, heerlijk, blij en zoooo herkenbaar! Ik was met 3 vriendinnetjes en we hebben heerlijk mee zitten zingen en deinen op die fijne ABBA-hits. Ik heb me verbaasd over de niet-tegenvallende zangkwaliteiten van Meryl Streep, heb Colin Firth eens van een heel andere kant gezien (je verwacht immers meestal een stijve hark van ‘n Engelsman als rol) en heb me vaak rot gelachen over hilarische scènes en goeie grappen. Fijn fijn fijn! Ik zeg: aanradertje!

Wil je gewoon even vrolijk worden (en dat had ik nodig, want vriendlief is natuurlijk nog steeds ver weg), dan moet je Mamma Mia! gewoon echt lekker met vriendinnen gaan zien. Ik heb de heerlijke soundtrack van de film al besteld bij Bol.com!!

Oh ja, op Ze.nl geven we een leuk prijzenpakket van de film weg… Doe mee, dan kun je misschien nog gratis gaan ook! ;)

dinsdag, maart 11th, 2008

Als de dood…

Nog nooit eerder heeft een boek zo’n indruk op mij gemaakt. Nog nooit eerder heb ik zo met een hoofdpersoon meegeleefd en werd ik misselijk van de voelbare tragedie. Nog nooit eerder probeerde ik me voor te stellen dat ik het zelf zou ondergaan en werd ik zo bang als nu. Ik heb in de trein zitten huilen na de laatste bladzijde van het boek Voor ik doodga van Jenny Downham.

Het boek vertelt het verhaal van Tessa, een meisje van 16 dat ongeneeslijke leukemie heeft en dus weet dat ze haar 17e verjaardag niet zal halen. Ze stelt een lijst op van dingen die ze nog wil doen voor ze doodgaat. Wat op mij zo’n indruk maakte, is de vastberadenheid waarmee ze die lijst perse wil afmaken, ook al laat haar lichaam haar steeds vaker in de steek. De zware momenten met je geliefden, maar het geluk dat er ook nog momenten zijn waarop je gewoon nog even superveel lol mag hebben. De manier waarop Tessa met haar ziekte omgaat, is zo dapper. En ik heb respect voor de manier waarop haar familie en vrienden ermee omgaan.

Het is niet gebaseerd op een echt waargebeurd verhaal, maar meisjes als Tessa bestaan er natuurlijk wel degelijk. Dit boek deed me nadenken over mijn dood. Hoe het zou zijn als die naderde. Wat ik allemaal nog zou willen doen en meemaken. Ik werd er naar van. De dood is eng, vind ik. Ik wil er niet over nadenken. Het lijkt me vreselijk om dood te gaan, akelig om weg te zakken van deze wereld. Ik heb nog teveel hier. Ik heb mijn lieve mannetje Theo die ik echt niet wil achterlaten, ik heb geweldige familie en vrienden, ik heb een topbaan, ik wil nog trouwen, kindjes krijgen, lol hebben… leven!

Ik ben bang om dood te gaan. Ook omdat het leven op aarde gewoon doorgaat als ik er niet meer ben. Maar ik ben dankbaar dat ik daar nog niet mee bezig hoef te zijn. Door zo’n boek word je weer even met je neus op de feiten gedrukt. Ik heb niets te klagen. Dus hoor je me dat ook niet doen.

zondag, maart 2nd, 2008

3x Reese

Ode aan een fantastische actrice. Cruel Intentions is zo ongeveer ‘my all time favourite’, Legally Blonde is heerlijk roze, girly, romantisch en grappig. En over Walk the Line maar niet te spreken; de Oscar die Reese won voor haar rol als June Carter, is haar terecht toegekomen. Het acteerwerk is top en de liedjes van Johnny Cash en June Carter (door de acteurs zelf gezongen!) zijn direct door mij gedownload en op mijn iPodje gezet, heerlijk aanstekelijk. Dat we nog maar veel van haar mogen horen!

zaterdag, februari 16th, 2008

Liefde in huis gehaald

zaterdag, februari 9th, 2008

Geheime miljonairs op weldoenerspad

Ik was alleen thuis donderdagavond. Meneer was de hort op en ik was gewoon op. Moe van een indrukwekkende en zeer leuke eerste week bij mijn nieuwe baan. Dus met lekkers (zowel eten als drinken) had ik me met de laptop binnen handbereik (uiteraard) op ons grote bed genesteld en zapte ik door de donderdagavond-programma’s heen.

De show van Char greep mij toch weer meer dan ik wilde toegeven, maar waar ik écht bleef hangen was RTL4’s Secret Millionaire. Dit is een Britse realityserie waarbij een zeer welvarende persoon twee weken ‘undercover’ gaat in een achterstandswijk. Daar probeert hij kennis te maken met de mensen uit de buurt en het (vaak erbarmelijke) leven dat zij leiden. Vervolgens bepaalt hij wie volgens hem het hardst zijn hulp kan gebruiken en onthult hij zijn ware identiteit. Een flinke financiële injectie is dan het resultaat.

In de uitzending die ik bekeek, gingen een rijke zakenman en zijn zoon op pad. Ze deden net alsof zij nieuw waren in de buurt. Zeer opvallend was, dat werkelijk waar iedereen in de buurt nieuwsgierig en vriendelijk was. En bovendien bereid om hen met alles te helpen en ze wegwijs te maken. De ‘spoiled brat’ zoon (die tot dan nog niets anders had gedaan in zijn leven dan te smijten met pa’s geld) ging aan de slag als vrijwilliger in een opvanghuis voor daklozen en verslaafden. En zag daar wat zijn rijkeluiszoon-oogjes nog nooit eerder hadden waargenomen: menselijke ellende. De vader ging op pad om de gemeenschap te leren kennen en bracht daarvoor een bezoek aan een plaatselijke kapper, een echt Engelse kroeg en de lunchclub. En was onder de indruk.

De vader en zoon wisten niet wat ze meemaakten. De hartelijkheid en openheid van de mensen uit deze (achterstands)wijk. De behulpzaamheid naar anderen toe. Hoe snel zij als nieuwe bewoners waren opgenomen in de gemeenschap en hun harten. De mensen daar waren echt iets voor ze gaan betekenen en er was een hele andere wereld voor hen open gegaan. Het waren ‘de twee mooiste weken van hun leven’ geweest en ze hadden het er allebei erg moeilijk mee dat de tijd was gekomen om afscheid te nemen.

Dus besloten zij niet één donatie te doen, maar zelfs drie. Omdat ze het makkelijk kunnen missen. Zo maakten zij drie instellingen/initiatieven ontzettend blij met ieder 15.000 euro. En vloeiden de tranen hevig, bij de arme én rijke personen. En het mooie was: het zag er nog oprecht uit ook. De zakenman en zijn verwende zoon zijn hier nóg rijker van geworden. Niet letterlijk, maar figuurlijk.

Dit is nou een programma dat ook best een Nederlandse versie mag krijgen.

woensdag, november 28th, 2007

All I Need Is Christmas!

Ik wéét dat het Sinterklaasfeest nog in volle gang is. Dat de Pieten hun lading kado’s nog lang niet bij alle kinderen hebben afgegeven en dat Sint (geholpen door alle hulp-Sinten) flink wat routes afgaloppeert op schimmel Americo om alle verplichte bezoekjes af te leggen. Dat ik het nog ga vieren met collega’s en dat er ook gezellige vrienden een avondje bij ons langskomen voor kado’s en lekkers (zowel in eet- als drankvorm). En dat we eerst alle pepernoten, choco-letters en taai-taai nog die winkels uit moeten eten. Mijn hoofd zit echter al een beetje bij de kerst. Ik verheug me heel erg op die heerlijke kneuterigheid en knussigheid!

Onze echte eigen nep-kerstboom, voor de tweede keer samen optuigen. Direct nadat we de Sint gedag hebben gezegd, gaan wij namelijk al aan de slag om het huisje in kerstsferen te brengen. Daarna lekker uitkijken naar de paar vrije dagen die dit jaar erg gunstig doordeweeks vallen (hoera, gratis vrij!). Gezellig langs opa en oma, gourmetten met de schoonfamilie, uiteten met mijn papa, mama en broer. En natuurlijk ook heerlijk met z’n tweetjes zijn, zoetsappig knus met m’n mop.

Ik kan er niet heel veel aan doen dat ik dat kerstgevoel al zo hoog heb zitten. SBS6 draagt er namelijk flink aan bij: de Kerst-All-You-Need komt eraan en dat zullen we weten ook!! Al een tijdje komen er promo’s en voorstukjes voorbij van verliefde mensen die elkaar huilend in de armen vallen, onverwachte huwelijksaanzoeken in de sneeuw en al die andere denkbare romantiek. De kerstaflevering van All You Need Is Love met Robert ten Brink is wel één van de hoogtepunten ieder jaar en een echte traditie geworden, ondanks dat de reguliere uitzendingen van het programma allang zijn uitgezwaaid. Op kerstavond zit ik dus zéker voor de buis met een zak kerstkransjes en een pak zakdoeken in de aanslag. En jank ik mee met alle mensen die hun lover zó ver weg hebben zitten… hoe houden ze het vol?! En ben ik extra dankbaar dat ik mijn liefie elke dag lekker dicht bij me heb.

vrijdag, november 23rd, 2007

The End