Archive for the 'Miek loves Ajax' Category

donderdag, september 4th, 2008

Hij blijft!

Op mijn weg terug naar Nederland, na 10 dagen verstokt te zijn geweest van het Hollandse nieuws… In het vliegtuig, de enorme Boeing 747 van KLM, bereikt fantastisch nieuws mijn ogen en oren: hij blijft! Nog een heel seizoen (naja, in ieder geval een half jaar) genieten van MIJN HELD!

Wat dit seizoen aan resultaten ook mag brengen: voor mij kan het niet meer stuk! :) HOERA!

* Idee van fotocollage overigens gejat van Inge en San… don’t shoot me!

zondag, juni 22nd, 2008

Dat was het dan.

zaterdag, juni 7th, 2008

Hup Holland Hup!

Ik ben in de ban. Van het EK Voetbal natuurlijk! Vandaag is het officieel begonnen en a.s. maandag wordt het voor ons voor het eerst echt spannend. Want dan spelen ‘onze’ jongens. Onze helden. In wie ik alle vertrouwen heb. Overigens lijk ik hierin een beetje alleen te staan, want uit onderzoek is gebleken dat het grootste deel van de Nederlanders het nog maar moet zien. Of onze jongens het redden. Nou, die oranje leeuw staat dus mooi in zijn hemd!

Ik vertik het om negatief te zijn. Zo’n groot sporttoernooi, waar ons land eens in de 2 jaar (WK’s meegerekend) van op z’n kop staat, vraagt toch om positiviteit?! Ik wil die gekte voelen. Ik wil die spanning zien bij mensen die normaal gesproken niets om voetbal geven. Ik wil die saamhorigheid tussen Ajacieden, Feyenoorders en PSV-fans. Ik wil met z’n allen achter Oranje staan!

Ik volg het op de voet; met vrienden, familie en met collega’s op ons grote EK-WK.nl Voetbalfeest, in onze straat vol oranje vlaggetjes. En bij de AH met de schattige Welpies, bij de Super de Boer met de voetbalpoppetjes, bij de Blokker met het Brulshirt en bij de Nuon met de Nederlamp.

Maandag sta ik er: met oranje gekleurde plastic beha-cups over m’n t-shirt, een oranje hoela-rokje, de Trom-Pet van Heineken en oranje cheerleader pompons.

Lieve Klaas-Jan en kornuiten: maak heel Nederland gelukkig! Heel veel succes!

P.S.: Ben je een echte EK Voetbal-nitwit en heb je er de ballen verstand van? Lees dan ons artikel ‘EK voor beginners‘ op Ze.nl!

maandag, december 10th, 2007

Lies meets KJH - ik ben jaloers

Goede mensen worden beloond. Die verdienen het ook om beloond te worden en het geluk dat zij anderen geven, krijgen ze ooit terug. Dat is vandaag des te meer gebleken.

Mijn vriendinnetje Marlies is zo’n goed mens. Zij doet vrijwilligerswerk bij het Ronald McDonald VU Huis in Amsterdam, ze schrijft maatschappelijk verantwoorde stukjes voor www.hetkanwel.net én is bovendien ook gewoon een heel lieve vriendin. Ze luistert naar je, denkt met je mee en heeft ook altijd jouw belang in haar hoofd als ze iets doet. Vandaag mocht ik daarvan profiteren.

Marlies ging vandaag namelijk de voltallige selectie van Ajax ontmoeten. Voor haar vrijwilligerswerk dus. De Ajax-jongens kwamen de zieke kindjes opzoeken en laat Lies nou nét die dag ingeroosterd zijn (jaja, er was ook heus wat opzet in het spel). Zij ging dus echt gewoon Klaas-Jan Huntelaar in levende lijve zien. Voor de mensen die mij nog niet (heel goed) kennen: Miek lovesssss Klaas-Jan! Theo vindt het niet zo leuk, maar KJ is (na Theo!) echt wel mijn held. Je begrijpt dat ik groen zag van jaloezie toen Lies me belde om dit heugelijke nieuws met mij te delen.

Nu vertelde ik al dat Lies een goed mens is. Lief als ze is, deed ze absoluut niet egoïstisch en was ze bij haar ontmoeting met mijn held nog nuchter genoeg om ook aan mij te denken: ze regelde een fotokaart mét handtekening waarop KJ nog even ‘Voor Marieke’ toevoegde. Deze gaat dus als heiligdom mijn agenda in en zal er nóóit meer uit verdwijnen. Ondanks dat ik stiekem wel erg jaloers op haar ben vanwege haar échte ontmoeting en het feit dat zij met hem op de foto staat, ben ik Lies dus ook héél erg dankbaar en vind ik het ontzettend attent dat ze aan mij heeft gedacht. Dankjewel Lies, je bent een topper!

Lees hier haar eigen beschrijving van het avontuur bij onze jongens!

zondag, oktober 7th, 2007

Ajax-publiek

Natuurlijk was ook ik teleurgesteld. Best wel down, dat ‘onze’ jongens zich niet kwalificeerden voor de groepsfase van het UEFA Cup-toernooi. Natuurlijk vond ook ik dat het er niet best uitzag en was er ook bij mij de frustratie dat het al tijden niet meer dat succesvolle Ajax is van jaren geleden. Frustratie dat mijn held Klaas-Jan niet de positieve stempel op de wedstrijd kon drukken zoals ie dat in zijn eerste seizoen in Amsterdam wel kon. Onbegrip dat het in de competitie ook niet loopt zoals zo gehoopt en gewild. Jaloezie dat het bij die rottige club uit Eindhoven wél al jaren degelijk op orde is. Waar het aan ligt? Geen idee. Daarvoor heb ik te weinig verstand van voetbal. Ik zou ook niet kunnen vertellen of Henk ten Cate nou moet blijven of niet. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het een sympathieke man vind. Maar ja, daarmee kom je er niet in de voetbalwereld.

Waar ik wél een mening over mag hebben, zijn die zogenaamde ‘fans’ van mijn club. Ik werd altijd boos op Theo (die overigens FC Utrecht-fan is…) als hij sprak over dat typische Ajax-publiek. ‘Supporters’ die weggaan als het ze niet zint, als ze niet krijgen waar ze voor gekomen zijn (lees: een overwinning én als het even kan nog met mooi voetbal ook). Ik weigerde te geloven dat de fans van ‘mijn’ club op die manier bekend stonden. Tot afgelopen woensdag. Bij een 0-3 achterstand en nog een paar minuten te spelen, stroomde het stadion in recordtempo leeg. Ongelofelijk. Natuurlijk was de kans dat het nog goed ging komen zéér gering, maar hoe komt die leegloop over op de spelers? Zijn dat nou supporters? Is dat nou het publiek waar ze in Amsterdam op moeten bouwen? Nou, mijn moraal zou ook een flinke domper krijgen als ik speler van Ajax was.

Ik ga niet heel vaak naar het stadion, maar áls ik er ben, blijf ik tot het eind. NOOIT zal ik eerder dan het allerlaatste fluitsignaal van mijn stoeltje opstaan en me richting uitgang begeven. NOOIT. Als ik er een keer ben, dan ben ik ook een steunende fan zoals het hoort. En dan zing ik graag met de supporters van de tegenstander mee naar mensen die voortijdig de makkelijkste weg kiezen: ‘En laat je club, en laat je club, en laat je club maar in de steek!’

Ajax-publiek, bah. Daar hoor ik niet bij.

zaterdag, augustus 4th, 2007

Hij blijft!

Vele geruchten over een eventuele top-transfer deden de ronde. Italië, Engeland, Spanje? Maar ik ben er altijd in blijven geloven dat ie zou blijven, voor in ieder geval nog één jaar. Ik moet hem immers nog een keer tegenkomen met stappen en dat kan niet als ie in ‘t buitenland zit! ;-) Ik ben blij!

Klaas-Jan Huntelaar blijft bij Ajax!

zondag, mei 27th, 2007

Gelukt!

donderdag, mei 17th, 2007

KJ naar Italie?!

Tot mijn schrik attendeerde een MSN-vriendje van me mij zojuist op onderstaand bericht. Als dit waar is… naja, daar wil ik nog even niet aan denken.

Klaas-Jan moet in Amsterdam blijven!

Huntelaar rond met Juventus
Klaas-Jan Huntelaar stapt in de zomer over van Ajax naar Juventus. Dit meldt Tuttosport donderdag levensgroot op de voorpagina van haar krant. Ajax zou achttien miljoen euro voor de international ontvangen.

Volgens het Italiaanse boulevardmedium zou de 23-jarige Huntelaar voor vier jaar tekenen in Turijn. Tijdens die vier jaar zal hij 3,3 miljoen euro per jaar gaan verdienen. Als we Tuttosport moeten geloven ronden de club en de zaakwaarnemer van Huntelaar de transfer binnenkort af.

Als dit bericht waar blijkt te zijn krijgt Ajax het dubbele van wat de Amsterdammers anderhalf jaar geleden voor de spits neertelden. Destijds werd hij voor een recordbedrag van negen miljoen euro verpatst door SC Heerenveen.

In anderhalf seizoen bij Ajax groeide de goaltjesdief uit tot international en scoorde hij 37 maal in 48 duels. Juventus hoopt met de aanwinst van enkele talentvolle spelers de stap naar de top van Italië weer te kunnen maken, nu promotie naar de Serie A haast niet meer te missen is. Eerder werd onder andere Ajacied Zdenek Grygera al gecontracteerd.

Bron: www.VoetbalPrimeur.nl
Datum: 17 mei 2007

zondag, april 29th, 2007

Lies & Miek op avontuur bij de Ajax-hooligans

Ik ben gek op voetbal. En dan met name Ajax. En dan met name Klaas-Jan Huntelaar. Hij is gewoon mijn held.

In mijn directe omgeving zijn er niet heel veel mensen die echt iets om voetbal geven. En de weinigen die dat wel doen, zijn dan ook weer voor een andere club. De meesten dan. De laatste superspannende competitieronde in onze eredivisie wilde ik eigenlijk wel zo live mogelijk meemaken. Ook omdat Ajax immers nog alle kansen had om kampioen te worden. AZ ging namelijk punten laten liggen bij Excelsior; dat was voor mij al een feit.

In Lies vond ik een maatje; zij woont in Amsterdam én houdt ook nog eens van voetbal. En Ajax. Lies wilde met mij wel de wedstrijd kijken op het Leidseplein in een kroegje. En een eventuele huldiging met mij meemaken.

Om 14.00u ontmoette ik Lies op het Leidse, waar we rustig met een colaatje light begonnen. We hadden elkaar al lang niet meer gezien (Spaceweekend vorig jaar juni was de laatste keer…), dus genoeg om bij te kletsen. Stipt half 3 begaven we ons richting het café zelf, waar de massa’s Ajacieden inmiddels waren toegestroomd. Twee kleine onschuldige meisjes in zwarte jurkjes tussen de meest fanatieke Ajax-supporters; dat was al een avontuur op zich!

Natuurlijk konden we er niks van zien, dus bedacht Lies de strategie om achter de serveerster aan te lopen, zodat we wat meer vooraan kwamen te staan. Nadat Lies vrienden had gemaakt met een Hooligan (incl. kaal hoofd en tattoos van z’n zoontje) en z’n friends, hadden we het helemáál goed: gratis bier (ik sloeg het aanbod af, maar Lies niet, gevolg: een enorme pul bier die we toch sámen moesten opdrinken om Lies niet om te laten slaan!), gratis sigaretten én we mochten helemaal vooraan bij het scherm staan. Na het bier en de spanning van de wedstrijd voelden Lies en ik ons toch wel erg thuis. We schreeuwden om het hardst mee vanwege de scheids, zongen de liederen uit volle borst en hielden het niet meer van de zenuwen. Ik hield contact met het thuisfront en de Hooligans om ons heen hadden oortjes in om op de radio de standen van AZ en PSV bij te houden.

We weten allemaal hoe het is afgelopen: Ajax miste het kampioenschap op één (^&@$!#&*) doelpunt.

Je kan je voorstellen dat de sfeer bij de Hooligans niet al te best was. Onze Hooligan-vrienden keken ons indringend aan en spraken de woorden: ‘Wij gaan rellen!’ Eentje gaf Lies een zoen op d’r wang en ze trokken ten strijde. Toen er verderop een honderdduizendklapper (dacht dat die altijd alleen met Oud & Nieuw de lucht in gaan…) werd afgestoken, trok Lies mij even veilig richting de brede man van de Security. Daarna was de kust veilig en zochten we een eettentje op, om daar samen nog even te schelden op de volgens ons oneerlijke ontknoping van de competitie. Meneer Hooligan zagen we inmiddels tegengehouden worden door de eerste de beste politieagent.

Het pizzaatje smaakte ons goed, we voelden ons gelijk een stuk beter. Een tip dus aan de Hooligans die bij verlies een waas voor hun ogen krijgen: eet wat! Je moet je verdriet gewoon ver-eten…

Aankomende zondag pakt Ajax gewoon even de beker door een winst op AZ. En volgend seizoen zijn Lies en ik weer van de partij op het Leidseplein!

Lees hier het verhaaltje over deze middag bij Marlies!