Geboekt: Stedentrip Sunny Sevilla

Het EK of WK voetbal voelt voor mij altijd heel dubbel. Aan de ene kant kan ik niet wachten tot het oranje volksfeest weer losbarst, aan de andere kant zie ik er tegenop om weer een flinke poos alleen thuis te zijn. Het leven met een voetbaljournalist gaat soms niet over rozen: komende zomer zit Johan een maand in Rio de Janeiro. En mogelijk, als het Nederlands elftal het (onverwacht) heel goed doet, nog langer!

Lees verder…

Share Button


[VIVA] Team Huntelaar

Nog een paar dagen, dan barst het voetbalgeweld weer los. Heel Nederland is in de ban van de 23 mannen die in ieder geval twee weken onze nationale eer gaan verdedigen. En hopelijk nog langer. Ik kan niet wachten tot het zover is.

Even zwaar
Ik ben opgegroeid met voetbal. Zondagmiddag bracht ik altijd door bij de plaatselijke voetbalclub om eerst mijn vader en later ook mijn broertje aan te moedigen. Bij ons thuis stond de tv dan ‘s avonds standaard afgestemd op Studio Sport. Mij werd van jongs af aan al verteld dat Ajax de beste club van Nederland is en wedstrijden van het Nederlands elftal keken we bij voorkeur uitgedost in oranje outfits. Bij ons thuis weegt de mening van mij en mijn moeder even zwaar als die van de mannen in huis. We discussieerden er altijd op los.

Ik blijf een vrouw
Met een sportjournalist als vriendje, die met zijn neus bovenop het Nederlands elftal zit, blijf ik bovendien helemaal op de hoogte van alle ins & outs rondom onze Oranje-mannen. Ik laat me goed voorlichten en neem alles in me op, zodat ik in ieder geval op feestjes en op het werk kan laten zien dat ik een vrouw ben om rekening mee te houden.

Maar, ik blijf natuurlijk ook een vrouw. Dus ja, ik kijk ook gefascineerd naar de fanatieke, zich in het zweet werkende mooie mannen die zo nu en dan het voorhoofd afvegen met hun shirtje, waardoor stiekem een stukje ultrastrakke buik zichtbaar wordt. Noem me een bakvis, maar mennn, wat zitten er dit EK weer prachtexemplaren tussen.

Liefde voor Klaas
Mijn favoriet is Klaas-Jan Huntelaar. Al jaren. Vanaf het moment dat hij zijn debuut maakte bij Ajax ben ik hem met bovengemiddelde interesse blijven volgen. Zijn jongensachtige uitstraling, ondeugende twinkelogen en Hollandse ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’-instelling zorgen ervoor dat ik een enorme zwak voor hem heb. Ik ben daarin een van de weinigen, dat weet ik, maar dat maakt me helemaal niets uit. Hoef ik hem tenminste niet te delen.

24 uur met
Onlangs was hij te gast in 24 Uur Met van Wilfried de Jong. Nu is dat sowieso al een fantastisch tv-programma, maar met Klaas in de hoofdrol natuurlijk al helemaal. Daar bleek maar weer eens dat mijn fan-zijn terecht is: Klaas is een jongen die naast leuk, lief en schattig ook intelligent is, goed over dingen nadenkt, serieus met zijn vak bezig is en een enorme drive heeft. Over voetballers bestaat vaak de opvatting dat ze in (voetbal)clichés vervallen, maar Klaas-Jan is in ieder geval een uitzondering op die regel. Deze man heeft wat zinnigs te melden, en niet alleen over voetbal. Op Twitter kon ik ineens op heel veel begrip rekenen toen de uitzending afgelopen was.

Vanaf de zijlijn
Helaas kiest bondscoach Bert van Marwijk dit EK niet voor Klaas-Jan als basisspeler. Net als twee jaar geleden zal hij vanaf de zijlijn moeten toekijken en hopen op een invalbeurt. Wie zijn optreden in 24 Uur Met heeft gezien, weet hoe frustrerend dit voor hem moet zijn. Daarom gun ik hem meer dan ieder ander die EK-finale. Mag hij ons, als invaller, lekker Europees kampioen maken. Hup Klaas!

Ook verschenen op Viva.nl

Share Button


Hunkelaar

Als ik toch zo’n shirt zou kunnen bemachtigen…


You gotta love Tina… :) Dankjewel Kristel!

Share Button


EK-koorts: we zijn begonnen

Voor mij is het EK eigenlijk al een beetje begonnen toen vriendje zondag de deur uitging en naar Zwitserland vertrok. Voor zijn baan als sportjournalist volgt hij onze Oranje-mannen op de voet. Dat hij nu een week in Lausanne zit vanwege het trainingskamp van het Nederlands elftal, betekent dat het écht bijna zover is: het voetbalgeweld en alle bijbehorende gekkigheid barst heel binnenkort weer los.

Nederland kleurt de laatste paar maanden langzaam maar zeker weer oranje. De zo bekende typisch oer-Hollandse kleur overspoelt ons land. Tientallen gadgets zien het levenslicht, de een nog gekker dan de ander. (Overigens wacht ik vol smart op de opvolger van de Wuppies en Beesies van de Albert Heijn.) Ook de modewereld speelt er weer handig op in: er is weer een Bavaria-dress en oranje is opeens dé zomerkleur van 2012. Zo kreeg ik van mijn moeder onlangs nog een oranje jurkje, rokje en sjaal kado. Want voetbal kijken is één ding, maar dat moet natuurlijk wél in stijl.

Het lijkt nog maar zo kort geleden dat de oranjekoorts tot ongekende hoogten steeg. Maar er zijn alweer twee jaar verstreken sinds onze jongens zomaar steeds verder en verder kwamen in het toernooi. Stiekem durfden steeds meer mensen te hopen: zouden we dit jaar dan echt…? Helaas, het mocht niet zo zijn. Thuis mag ik het zo ongeveer niet hardop uitspreken, vriendje maakte het van dichtbij mee en heeft er nog nachtmerries van, maar ik stond tussen tienduizenden Oranje-gekken op het Museumplein in Amsterdam toen ik Spanje er in de laatste minuten van de finale met de wereldtitel vandoor zag gaan. Mensen stortten ter aarde, volwassen mannen huilden de ogen uit hun kop, gek uitgedoste voetbalfans vielen elkaar ontgoocheld in de armen… Heel Nederland was in de rouw, want och, wat waren we dichtbij!

De verwachtingen voor dit jaar zijn wisselend, zo merk ik. Door de geweldige prestatie van 2010 ligt de lat natuurlijk ongelofelijk hoog. De een denkt dat we dat never nooit meer kunnen evenaren en er in de poulefase al uit liggen, de ander barst van het vertrouwen en weet zeker dat we Europees kampioen gaan worden.

Ik behoor tot die laatste categorie. Als je er geen vertrouwen in hebt, hoef je er eigenlijk niet eens aan te beginnen, is mijn motto. Je gaat dat toernooi in met slechts één doel: kampioen worden. Zo was ik er dit seizoen ook heilig van overtuigd dat Ajax de landstitel zou winnen, zelfs toen ze 13 punten minder hadden dan de koploper. En zie hoe gelijk ik had! Bovendien ben ik er (natuurlijk) van overtuigd dat Klaas-Jan Huntelaar ons dat kampioenschap gaat bezorgen. Hopelijk krijgt hij van Bert van Marwijk de kans om dat waar te maken; zelf heeft hij er ook wel zin in, maak ik op uit interviews in diverse media.

Enige minpuntje aan dit hele voetbalfeest is wel dat ik dus nooit zo’n wedstrijd samen met mijn vriendje kan kijken. Hoe gaaf zijn beroep ook is en hoe trots ik ook op hem ben, het feit dat hij altijd in de stadions zit en niet met mij voor de tv, is toch jammer. Ik zou mijn vreugde (of verdriet…) graag met hem delen. Gelukkig zijn er genoeg anderen bij wie ik mag aanhaken: mijn voetbalgekke ouders en broertje, mijn oud-werkgever die een heus EK-feest geeft, vrienden die met een groepje mensen thuis voor de buis kruipen… Met mij komt het helemaal goed, nu met onze jongens nog. HUP HOLLAND HUP!

Share Button