De afgelopen weken was ik op vakantie in de VS. Als ze ergens een passie voor achterklap en trash-tv hebben, dan is het wel in Amerika! En dus kon ik mijn showbizzverslaving ook tijdens mijn roadtrip door dit fantastische land gewoon blijven voeden.

Guilty pleasure
Natuurlijk met de beste blaadjes. Elke week komt er weer een nieuwe lading gossipmagazines uit, de een nog smeuiiger dan de ander. Kim & Kanye, de gestrande verloving van Miley Cyrus, de bevallingszorgen van Jessica Simpson: People, Us Weekly, InStyle, InTouch, OK!, Life & Style en Rolling Stone weten het allemaal. Steeds als we inkopen deden bij een grote supermarkt, griste ik er een paar uit de rekken. Om er na een lange dag rondslenteren even lekker mee op bed te ploffen, vergezeld door een enorme lading candy. Mijn guilty pleasure, ultiem ontspannen!

Over the top Amerikaans
Lucky me kunnen de Amerikanen er ook wat van als het gaat om trash-tv. Dat hebben zij zo ongeveer uitgevonden. Vlak voor het slapen gaan in weer een nieuw, vers hotelbed vond ik het heerlijk om nog even de Amerikaanse kanalen langs te zappen. Waarbij ik stuitte op een spiksplinternieuw, net begonnen seizoen van The Bachelorette!

Was ik al fan van de Nederlandse mannelijke versie, is de Amerikaanse variant natuurlijk helemaal hilarisch. Ik dacht dat vrouwen er wat van konden, maar mannen die strijden om een prooi van het andere geslacht laten zich ook lang niet altijd van hun beste kant zien. Blijkbaar kan er in zo’n groep maar één het alfa-mannetje zijn en wilden ze die rol allemaal maar wat graag op zich nemen. En dit alles op z’n over the top Amerikaans, smullen geblazen!

Rudolph moet wijken
Eenmaal weer thuis dacht ik daar best even van te moeten afkicken. Je kunt je misschien voorstellen hoe blij ik was toen echter bleek dat we opeens een maand lang de Amerikaanse entertainmentzender E! tot onze beschikking hebben! Hello heerlijke verstand-op-nul-en-kijken-realityserie Keeping Up with the Kardashians en nog veel meer! Mijn liefde voor Rudolph van Veen en zijn 24Kitchen zal deze maand toch echt even moeten wijken.

Jetlag
Nadeel van terugkomen uit een werelddeel met een paar uur tijdverschil was wel die verschrikkelijke jetlag. Ik heb er nog nooit zo’n last van gehad als de laatste paar dagen. Mijn vriend overigens ook, we lagen midden in de nacht naar het plafond te staren en werden uiteindelijk pas tegen het middaguur wakker. De tweede nacht dat dat gebeurde, besloten we de tijd maar gewoon nuttig te besteden: programma’s terugkijken die we tijdens onze vakantie hadden gemist. En zo kwam het dat we om 3.00 uur ’s nachts naar Jokertjes Jawoord lagen te kijken.

Ook verschenen op Viva.nl

Kenners zijn ervan overtuigd: het gaat ons eindelijk eens lukken. Nederland zal de finale halen en daarin nog hoge ogen gooien ook. De bookmakers zeggen het, en de bookmakers hebben bijna altijd gelijk.

Nee, ik heb het niet over een EK of WK voetbal. Was het maar zo’n feest. Ik heb het natuurlijk over het Eurovisie Songfestival. Deze week is het weer zover, het jaarlijkse liedjesfestijn gaat van start. Het evenement waarop Nederland zelden een rol speelt en waarvan we bij voorbaat al weten dat we gaan falen, al is het maar door de vriendjespolitiek van de andere deelnemende landen.

Cornald Maas kan het weten
Maar dit jaar schijnt het eindelijk écht eens te gaan gebeuren. Dit jaar hebben we namelijk eens niet zo’n standaard, slappe hap inzending, maar een echt stoere chick met een dijk van een stem. Een dame die het op haar eigen manier doet, met haar eigen bijzondere liedje. Cornald Maas vindt het de beste Nederlandse inzending ooit. En hij kan het weten.

Roemloos onderaan
Zelf kijk ik eigenlijk al jaren niet meer. Waarom proberen we het überhaupt nog, is mijn opvatting. Ik kan al slecht tegen mijn verlies, dus zie niet in waarom je aan zoiets mee zou doen als je toch al weet dat bevriende landen, vooral in het oosten, elkaar de meeste punten gunnen. Bovendien: we verliezen niet alleen, we bungelen ook nog eens altijd roemloos ergens onderaan.

Mussen van het dak
Toen ik Birds van Anouk voor het eerst hoorde, dacht ik: ja hoor, alsof dit het wél is. De sufheid. En zingt ze nou echt zo ongeveer iets als ‘de mussen vallen van het dak’, maar dan in het Engels? Maar inmiddels kan ik het wel waarderen. Het nummer blijft in ieder geval verschrikkelijk snel én lang in je hoofd hangen, wat voor zoiets als het Songfestival natuurlijk wel handig is.

The Killing
En Anouk valt op, daar in Malmö. Vooral omdat ze regelmatig schittert door afwezigheid. Ze wil gewoon dat podium op en haar liedje zingen, meer niet. Al die poespas er omheen, daar moet ze niets van hebben. Het zal haar dan ook niet heel slecht uitkomen dat ze met een potje bowlen (!) geblesseerd raakte aan haar been en daardoor de openingsceremonie moest missen. Nu kan ze namelijk lekker op haar hotelkamer The Killing afkijken. Ik heb die serie ook verslonden en ik zeg je: als je daar eenmaal in zit, zet je daar alles voor opzij. En die Songfestival-poppenkast al helemaal.

Ik ben wel nieuwsgierig hoe Anouk het vanavond gaat doen in de halve finale en zal dan ook voor het eerst in jaren waarschijnlijk weer voor de buis zitten. Maar als het wederom mislukt, zullen we dan voor eens en voor altijd stoppen met die onzin? Want dan hebben we écht alles geprobeerd.

Ook verschenen op Viva.nl

Het kan je bijna niet ontgaan zijn: Heleen van Royen heeft een nieuw boek geschreven dat nu in de winkels ligt. De hartsvriendin heet het en ik ben er uitermate nieuwsgierig naar. Ik heb namelijk alle boeken van mevrouw Van Royen verslonden.

Een beetje fan
Ik moet bekennen dat ik zelfs een beetje fan ben van Heleen. Dat snapt lang niet iedereen en dat heeft me al eens een kleine cyberaanval op mijn persoonlijke blog opgeleverd.

Mijn hart gestolen
Een paar jaar geleden mocht ik als broekie in de showbizzjournalistiek Heleen eens interviewen, samen met een collega, en ik was daar nogal nerveus voor. Wat ik van Heleen wist, had gehoord en dus verwachtte, is dat ze pittig is. Erg pittig. Iemand die haar mening niet onder stoelen of banken steekt en je zelfs een beetje tegenwerkt, als ze daar zomaar opeens zin in heeft. Toen het echter een goed gesprek werd met een open en enthousiaste Heleen, heeft ze een beetje mijn hart gestolen.

Blog plat
En daar schreef ik op mijn eigen blog dan weer een stukkie over. Dat een tijdje geleden door de redactie van GeenStijl werd opgeduikeld toen zij een artikeltje aan Heleen wijdden. Ik werd gebombardeerd tot Heleen van Royen-fangirl en een link naar mijn blog mocht natuurlijk niet ontbreken. Gevolg: mijn website plat. Mijn goede vriend die tevens mijn hoster is, vond het niet heel grappig: hij is de hele dag bezig geweest om zijn server weer up and running te krijgen. Ach, het was goed voor mijn bezoekersaantallen, zullen we maar zeggen.

Leven in de brouwerij
Heleen weet hoe dan ook altijd de aandacht op zich gevestigd te krijgen. Van de manier waarop kun je vinden wat je wil, maar feit is dat ze wel wat leven in de brouwerij (in dat ietwat stoffige schrijverswereldje) brengt en dat mag ik wel. Ze is haar eigen marketingtool: “Hier in Nederland ben ik de glamourschrijfster die op haar hoge hakken naar feestjes gaat. In Portugal zit ik de hele dag achter mijn computer, erg saai. En ik doe boodschappen bij de Jumbo in mijn tenniskleding. Niks spannends aan.”

Uniek concept
Hoe je het ook wendt of keert: er moet een boek verkocht worden. En dat doet ze gewoon heel slim. Inmiddels wil elk zichzelf respecterend medium een interview met Heleen om haar wat pakkende quotes te ontfrutselen. En Heleen is niet te beroerd om daarmee te strooien, want daarmee komt ook de aandacht voor haar unieke concept: ze opende een tijdelijke book store in Amsterdam waar enkel en alleen haar boek te koop is, naast ‘tal van andere activiteiten’.

Kijk, dat vind ik nou leuk bedacht. Weer eens wat anders dan een spiegelfoto. Ik denk dat ik maar eens een handtekening ga scoren deze week. Zoals het een echte fangirl betaamt.

Ook verschenen op Viva.nl

Als er iemand is die haar (voor)naam eer aan doet, is het Rebel Wilson wel. Wie? Nou, die stevige Amerikaanse actrice die overal schijt aan heeft. Ze heeft haar nagels in Hollywood gezet en is voorlopig niet van plan los te laten. Vastbesloten om wat sfeer in de brouwerij te brengen, zien we Rebel steeds vaker rebell… ehh, opduiken.

Niet zo serieus
Ik hou van Rebel Wilson. In Bridesmaids was zij zo ongeveer het enige leuke aan die hele film, in What To Expect When You’re Expecting is haar bijrol onvergetelijk en toen ik haar als Fat Amy in het heerlijke Pitch Perfect zag, wist ik: dit is wat het zichzelf veel te serieus nemende Hollywood nodig heeft. Iemand die dat juist niet doet.

Neptepels
Ze steekt er zelfs de draak mee. Afgelopen weekend presenteerde de actrice de MTV Movie Awards en kreeg ze direct alle lachers op haar hand door bij haar eigen introductie als host van de avond voor een (dubbele!) nipple slip te zorgen. Rebel droeg twee neptepels onder haar jurk en showde deze vervolgens ongegeneerd aan haar publiek, als sneer richting alle ophef die zoiets normaal gesproken veroorzaakt in het preutse Amerika. De toon voor de avond was gezet.

Verder hees de actrice en zangeres haar curvy lichaam in een sexy leren pakje voor een spetterend optreden en verscheen ze in een fake Iron Man-pak met borsten. Ze grapte en grolde de avond aan elkaar en was overduidelijk in haar hum.

Verademing
Rebel Wilson is werkelijk een verademing. Iedereen loopt met haar weg. En dan niet omdat ze stevig is, maar omdat ze om zichzelf kan lachen. En om anderen! Bovendien kan die meid écht acteren, wat ook wel bleek uit het feit dat ze zelf ook twee awards mee naar huis mocht nemen, waaronder die voor Breakthrough Performance in Pitch Perfect.

Ik hoop dat deze vrolijke dame zo zichzelf blijft en haar rondingen blijft omarmen. Hoe vaak zie je niet dat een Hollywood-ster eerst verkondigt trots te zijn op haar iets vollere lijf, maar zichzelf uiteindelijk toch op een streng (crash)dieet zet. Tot nu toe kiest Rebel naar eigen zeggen juist voor de rollen die collega-actrices niet willen hebben: die van het lelijke zusje. “Why not? They’re the best roles!” En daarom vind ik haar fantastisch.

Ook verschenen op Viva.nl