Road to 21K: Mission completed

Het is maar vaag hoe een hardlopersbrein werkt. Tijdens een loodzware run, zoals de halve marathon van Amsterdam gisteren voor mij, gaat het regelmatig door je hoofd: ‘Waarom doe ik dit in godsnaam?’ Na de finish, die je dan eindelijk bereikt hebt, denk je bij jezelf: ‘Dit nooit weer.’ In de auto terug naar huis, als je weer een beetje bij zinnen bent, neem je je voor: ‘Ik ga deze tegenvallende tijd sowieso verbeteren.’

Lees verder…

Share Button

Genieten van de Ajax Foundation Run

Een hardloopevenement georganiseerd door Ajax met de finish in de Amsterdam ArenA? Yeah baby, I’m in!

Lees verder…

Share Button

Road to 21K: Einde in zicht

Daar stond ik dan vorige week, een eind van huis. Half huilend en met pijnlijk verzuurde benen wandelde ik terug. Mijn missie om de 20 km aan te tikken was mislukt, ik strandde bij 17 km. Ik kon echt geen stap meer verzetten. En aangezien ik die zware Damloop nog niet vergeten was, kon ik alleen maar denken: hoe ga ik in hemelsnaam die halve marathon uitlopen?! (Ik had al eens gezegd dat ik mentaal niet zo sterk ben, toch?)

Lees verder…

Share Button

Dam tot Dam 2014, wat was je zwaar

Ik zal maar direct met de conclusie beginnen: mijn Dam tot Damloop ging helaas niet zo goed. Ik zeg altijd dat uitlopen van zo’n run het belangrijkst is, maar stiekem heb je toch een gewenste finishtijd in je hoofd. En als je daar dan ruim boven zit, is dat wel even een flinke teleurstelling.

Lees verder…

Share Button