Bezig bijtje

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Sinds mijn afstuderen heb ik het eigenlijk alleen maar constant druk gehad, waardoor ik wel een klein beetje (understatement!) moe ben. Je hoort steeds meer mensen over het fenomeen ‘moe-zijn’. Dat is niet gezond! Leven wij in een maatschappij waar mensen steeds vaker zichzelf voorbij lopen? Geen tijd meer nemen voor zichzelf; een lange avond met een goed boek, een mooie film, een borreltje en goed gesprek met een goede vriend… alles waar iemand maar rust in vindt, blij van wordt of even de gedachten op iets anders kan richten. Het lijkt er bijna wel op.

Als ik naar mezelf kijk, ben ik ook alleen maar aan het rennen en vliegen geweest. En ja, daar zaten ook superleuke bezigheden bij die ik voor geen goud had willen missen. Vrijdag mijn onwijs mooie diploma-uitreiking, met een mooi persoonlijk praatje voor iedereen (met tranen van mama!), een lied van alle docenten, ballonnen oplaten op het plein, naborrelen met alle (inmiddels ex-) klasgenoten… en het rare idee dat je veel mensen nooit meer zult zien. Ik heb het namelijk in de 4 jaar erg naar mijn zin gehad op de HU, maar als ik heel eerlijk ben zijn er geen vriendschappen voor het leven ontstaan. Met een aantal mensen wil ik zeer graag contact houden, maar je weet dan al van tevoren dat het erg moeilijk gaat worden. Maar goed, we gaan ons best doen! Na de uitreiking met papa, mama, Daan en Bibi uiteten geweest wat een mooie afsluiter was.

Zaterdag kwam de familie op bezoek om een hapje en een drankje te doen vanwege het behalen van mijn bachelor! Erg gezellig, ook omdat ik veel familie al een flinke tijd niet gezien had. Naast Veerle en Denny (met kleine Damian!) waren ook Naomi en Henk-Jan gekomen, twee vrienden al vanaf de middelbare school. Zij waren ook de laatsten die weggingen, en in de tuin hebben we flink veel herinneringen opgehaald, serieuze gesprekken gevoerd en ook heel wat afgelachen. In één woord SUPER!

Zondag zou ik met ongeveer 20 vrienden gaan barbecuen aan de Lek, een traditie die we minstens één keer per zomer proberen uit te voeren. Altijd gezellig, veel eten en drank, en genieten van het mooie weer. Wegens omstandigheden heb ik op het laatste moment moeten afzeggen, waar ik heel erg van baalde. De reden is niet echt geschikt voor het grote openbare world wide web, maar insiders weten waar ik het over heb; soms gaat het effies niet lekker. En dat is momenteel het geval. Thanx alvast aan al die mensen die er voor me zijn!

Maandag begon het werkende leven weer; fulltime vanaf deze week! Zwaar, maar ook erg leuk, en de centjes gaan nu eindelijk binnenkomen. ’s Avonds geflyerd op het ROC in Almere, dinsdag en vandaag Randstad Welkomstdagen gehad op het hoofdkantoor in Diemen. Superleuk om startende Randstadters net als jij eens te onmoeten, uit alle delen van het land en vanuit allerlei onderdelen van Randstad. Zware dagen, maar wel leerzaam!

En nu gaan we proberen fris en fruitig door te gaan. Mijn directe collega gaat morgen op vakantie, dus na 3 weken sta ik er al alleen voor. Help! Maar goed, ik ga me wel redden. En anders maar niet… ;-)

En hoe gaat het met jullie???

Share Button

Change of plans…

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Al een tijdje ben ik niet meer op Spaces geweest. Wel zo nu en dan anderen vereerd met een bezoekje, maar zelf even niet de tijd gevonden om een verhaaltje te typen. Ik ben nl. druk geweest met Daan (die was terug van wintersport, jeeeeeeej!) en daarnaast heb ik nog een nieuwtje: ik heb gesolliciteerd. En aangezien ik maandag voor een tweede gesprek mag komen, ziet het er goed uit!

Ik was er eerst van overtuigd dat ik de master in Tilburg zou gaan doen. Toch zaten daar superveel (voor mij erg zwaar wegende) nadelen aan. Ik wilde sowieso graag in Utrecht blijven, dus ik was blij verrast toen een docent mij wist te vertellen dat er tóch een master in Utrecht is! Beleid & Organisatie heet ie, aan de Faculteit Sociale Wetenschappen van de Universiteit Utrecht. Helemaal in mijn nopjes, met Daan doorgesproken en samen zagen we het helemaal zitten. Het kwam goed!

Maar misschien kennen jullie mij inmiddels een beetje: ik bleef piekeren. In mijn gedachten werd ik heen-en-weer geslingerd van Tilburg naar Utrecht, van het studentenleven naar het échte leven (met een baan en niet onbelangrijk: geld!), van het heden naar de toekomst en weer terug het verleden in. Piekeren, piekeren, piekeren. Ik werd echt gek!

Nogmaals de voor- en nadelen op een rij gezet, en toen knopen doorgehakt: ik ga lekker werken. Werken, ja echt! 1) Ik snak naar geld, geld, geld. Ik wil sparen voor later, sparen voor een autootje, een leuker huisje, een toekomst. 2) Ik kan me niet motiveren om de komende twee jaar nog verder te studeren; ik walg nu heel erg van al die stomme colleges en opdrachten; bah. 3) Ik wil regelmaat in mijn leven.

Weer met Daan gesproken, of dat voor ons tweetjes dan niet lastig zou worden, als ik een heel ander leven heb en dus doordeweeks niet meer effies richting Tilburg kan tuffen. Maar goed, hij kan wel gewoon naar mij komen en lekker in mijn bed blijven liggen als ik ‘an die Arbeit’ ga. En aangezien we in het weekend allebei in Culemborg blijven sporten volgend jaar, komt het helemaal goed en zal er niet heel veel veranderen.

Maandag heb ik mijn CV op Monsterboard gezet, dinsdag werd ik gebeld, woensdag vond het eerste gesprek plaats en stonden ze ’s middags al op mijn voicemail dat ze graag een tweede gesprek wilden. Het gaat om een functie als intercedente/consulente bij Personnel Partner Personeelsdiensten B.V.; een uitzend-, detacherings-, W&S- en organisatieadviesbureau in één. Leuke mensen, op loopafstand van mijn kamer (!) en doorgroeimogelijkheden. Kortom; ik zag het wel zitten!

Maandag dus het tweede gesprek; ik ben echt heel benieuwd… Ik hou jullie op de hoogte, duim met me mee!!

Share Button

Master in Utrecht

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Ik had jullie nog niet verteld over het onwijs goede nieuws dat ik een tijdje terug heb gekregen: er is een master in Utrecht die goed aansluit op mijn huidige opleiding! En dat had ik dus écht niet meer verwacht…

Mijn internet-research was toch best grondig geweest, dacht ik. Ik vond wel een aantal masters in mijn richting op de Universiteit Utrecht, maar voor allen was een universitaire bachelor nodig. Wat ik dus straks niet heb, mijn papiertje geldt als HBO-bachelor. Mooi shit dus, want dat betekende dat Personeelswetenschappen in Tilburg echt de enige optie zou zijn (op Amsterdam na, maar dat zou voor mij helemáál onhandig zijn).

Helemaal overtuigd was ik niet, want ik kon me gewoon niet voorstellen dat ik niet in Utrecht verder zou kunnen met mijn studie. Ik heb toen een docent gemaild met de vraag of ik soms scheel was, want ik kon het echt niet vinden. Hij moest lachen en wist me te vertellen dat er wel degelijk eentje bestond voor ná het HBO. Ik moest maar even langskomen op zijn kantoortje.

Dat heb ik dan ook snel gedaan en daar heeft ie mij de info gegeven over de tweejarige master Beleid & Organisatie. Hij vertelde me dat de master in Tilburg een goede is, als je zeker weet dat je op een P&O-afdeling wil gaan werken. Met de master in Utrecht wordt je echter breder opgeleid (alleen de naam van de master klinkt al algemener). Hierna kun je alsnog voor P&O kiezen, maar ook voor bijvoorbeeld andere beleidsmatige functies.

Dit gesprek was echt een enorme opluchting. Steeds had ik namelijk het gevoel dat ik er fout aan deed als ik in Utrecht zou blijven. Gewoon omdat ik het idee had dat de opleiding in Tilburg gewoon béter was. Dus hoorde ik daar voor mijn gevoel voor te kiezen. Bij mij spelen er echter zóveel meer factoren mee (werk, volley, vriendinnen, familie), dat ik het heel erg eng vond om naar Tilburg te gaan. Er zouden té veel veranderingen optreden. Ik ken mezelf, daar zou ik niet mee om kunnen gaan.

En dus ben ik blij, heel erg blij. De master in Utrecht is gewoon goed. Net zo goed (of zo niet beter voor mij) als die in Tilburg. Dus ik hoef me niet schuldig te voelen dat ik voor de stad Utrecht kies!

Tussen Daan en mij zal er weinig veranderen, we zullen elkaar in ieder geval niet vaker gaan zien dan nu. Dat is dan wel weer heel erg jammer. Maar da’s dan ook echt het enige nadeel aan de master in Utrecht. Na een goed gesprek met Daan hebben we samen besloten dat Tilburg geen optie is voor mij. En dat ik hier gewoon lekker blijf zitten en wij ons prima gaan redden zo. Over 2,5 jaar ben ik écht klaar en gaan we (als het goed is!) écht samen aan de toekomst beginnen. Wat een heerlijk idee!

Share Button

HIM Magazine

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Beloftes? Op de School voor Journalistiek in Utrecht weten ze niet echt wat zoiets inhoudt. ‘De cijfers komen écht op intranet te staan hoor..’ Hmm, heb ze nog steeds niet gezien en de minor is nu afgelopen.

‘We gaan jullie magazine mooi full color en glossy afdrukken!’ Ehm, helaas… ook dat ging niet door. We konden het doen met de mededeling dat we hem maar 20 keer moesten uitprinten…

‘Jullie krijgen hulp van vierdejaars vormgeving, om jullie magazine er mooi uit te laten zien..’ Helaas, die hadden het te druk. Een lesje vormgeving van 1,5 uur moest onze vormgeefredactie het licht laten zien.

Na er veeeeeel tijd ingestoken te hebben, na veel geploeter, gezwoeg, bloed, zweet en tranen, is het dan toch écht goedgekomen. Jantine vond een drukker die zo aardig was om ons kindje te drukken. Full color én glossy, zoals school ooit beloofd had, maar niet deed.

We noemen het HIM, dat staat voor His Inspirational Magazine. HIM is bedoeld voor de ambitieuze man met geld, het doel van het blad is dan ook om deze man te inspireren.

Hierbij kun je denken aan:
–    Op zoek naar het grote geld op de beurs
–    Een bezoek aan de Miljonairsfair
–    Verrassingsvakanties
–    Nieuwste gadgets
–    Mode
–    Mannelijke verzorging (haar, hoofd, lichaam en geest)
–    Wat moet je absoluut in de drankkast hebben staan?
–    Mannen en hun auto
–    Columns
–    Verhaal over de oude Gentleman Thieves
–    etc.

Ons magazine rocks! En dat voor studenten die slechts een paar vakjes aan journalistieke basisvaardigheden hebben gehad. Ik ben trots op mijn klas! :-)

Share Button