Mijn eerste echte eigen editorial

Als ik een tijdschrift opensla, is de editorial (column aan het begin) altijd het eerste wat ik lees. Ik vind het superleuk om dit openingswoordje van de (adjunct-)hoofdredacteur te lezen. Het is vaak een persoonlijk stukje, met een pittige mening of grappige anekdote. Erg vermakelijk.

Lees verder…

Share Button


Issues van een fulltimer

Ik werk fulltime. 40 uur per week zit ik op de redactie van Veronica Magazine in Amsterdam. Tel daar nog even drie uur reistijd per dag bij op en dan kom je wel op een dagelijkse 11 uur die ik van huis ben. Dat doe ik al vrij lang en ik ben het inmiddels wel gewend. Wat echter irritant blijft, is het feit dat je als fulltimer nooit tijd hebt om broodnodige praktische zaken te regelen.

Lees verder…

Share Button


20 jaar bloggen: blogvragen + mijn antwoorden

Bloggen bestaat 20 jaar, las ik op de blog van Karin. 20! En ik dacht nog wel dat ik met mijn inmiddels bijna 9 jaar blogervaring wel een beetje een early adopter was, haha. Nou, valt dat even vies tegen.

Karin is nieuwsgierig hoe het met de Nederlandse bloggers is gesteld en laat er een aantal aan het woord op haar eigen blog. Ze beantwoorden steeds drie blogvragen en aangezien ik die erg interessant vond, mocht ik ook meedoen! Hierbij mijn antwoorden, je vindt ze ook bij Karin. :)

Lees verder…

Share Button


Daar gaan we weer!

Zuchtend, steunend en met kleine oogjes hebben we elkaar vanmorgen met after sun ingesmeerd. Die zo gevreesde vervelling is helaas al ingetreden, maar we doen er alles aan om het proces zo lang mogelijk te rekken. Lekker bruin zijn we geworden, daar op zonnig Curacao. Er waren dagen bij dat het zo hard ging dat we moesten oppassen niet in twee lobsters te veranderen, maar gelukkig is dat allemaal mooi bijgetrokken. Vooral in witte badkamers doen we het goed.

Het nadeel van vakanties is dat er altijd een einde aan komt. Voor je het weet, loop je weer met een dikke sjaal door de koude buitenlucht en zit je (in mijn geval) weer in die gevreesde Fyra richting Amsterdam. Het lijkt wel gisteren dat ik de afwezigheidsassistent van m’n mailbox aanzette en daarin meldde dat ik bijna twee weken niet op de redactie zou zijn. Dat de tijd vliegt als je het naar je zin hebt en voorbij lijkt te krúipen als dat juist niet het geval is, heb ik altijd al een oneerlijk fenomeen gevonden.

Net als het feit dat ik de laatste nacht van mijn vakantie, ofwel de nacht voordat het gewone leven weer gaat beginnen, altijd slecht slaap. Dan heb je dagen, zo niet weken lekker bijgeslapen en ben je hartstikke topfit, maar word je de dag dat je weer aan de bak moet zo brak als een garnaal wakker. Misschien huilt je onderbewuste stiekem wel met je mee ’s nachts. Ofzo.

Anyway, het echte, gewone leven is weer begonnen! De herinneringen aan Curacao zijn nog vers, het fotoboek is in de maak en de blogs worden getikt. “Weet je nog, vorige week op dit tijdstip? Toen lagen we daar en daar…”, zullen we de komende tijd regelmatig tegen elkaar zeggen. Wat mij betreft beginnen we gewoon maar met de voorpret voor de zomervakantie: een roadtrip door Italië staat op de planning! Hoe of wat moet nog allemaal uitgezocht worden, maar het is in ieder geval iets om ontzettend naar uit te kijken.

Droom ik tot die tijd nog wel even weg bij onderstaand plaatje…

Follow on Bloglovin

Share Button