Archive for the 'Uitjes & vakantie' Category

zaterdag, januari 3rd, 2009

Joseph-hysterie

Bij het tv-programma Op zoek naar Joseph was ik al fan en daarna bij de castpresentatie van de nieuwe musical helemaal. Nu was het eindelijk zover: voor Ze.nl (en vooral voor mezelf) mocht ik ‘m eindelijk gaan zien: Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat.

Inmiddels had Freek mijn John-fan-zijn al een beetje naar de achtergrond geschoven, omdat ie gewoon zoveel indruk op me had gemaakt. Met collegaatje R. en vriendin J. ging ik op pad naar Amersfoort om de musical te zien. Het was me namelijk helaas niet gelukt om premièrekaarten te bemachtigen; veel te veel animo.

De enige die zo ongeveer nog meer fan is dan ik, is mijn vriendin J. Zij was dan ook net een stuiterbal toen ik haar vertelde dat ze met ons mee mocht. Dagen van tevoren zwijmelde ze weg bij filmpjes van Freek (waardoor haar vriend aan ernstig aandachtsgebrek leed) en vertelde ze me wel honderd keer dat ze ‘er zo’n ongelofelijk veel zin in had’. Aan de kassa van het theater vroeg ik dan ook zeer hoopvol: ‘Freek speelt toch wel he?’ Een glimlachend ‘ja’ van de receptioniste deed een zucht van verlichting door mijn vriendin J. (en de rest van de lobby) gaan.

Over de musical zelf hoef ik verder niets te vertellen, dat kun je HIER lezen… ;) Het ging met name om het moment erna. Want Freek kwam (hoera!) na de voorstelling handtekeningen uitdelen. Gezien de Freek-hysterie van mijn vriendin J. moesten we daar natuurlijk op wachten. Met een handtekening nam ze echter geen genoegen: ‘Ik wil wel met ‘m op de foto hoor!!’ *zucht*

Probleempje was alleen dat het vreselijk dringen was bij het tafeltje waar held Freek naartoe zou komen. Als serieuze journalist (ahum) kon ik het uiteraard niet maken om als een gestoorde fan te gaan staan gillen. Stel je voor dat ik nog eens tegenover ‘m kom te zitten voor een interview (wat ik nog steeds hoop); dan word ik nooit meer serieus genomen natuurlijk…

Voor mijn vriendin J. heb ik echter veel over. Dus terwijl zij over de trap hing om met haar hoofd zo dicht mogelijk bij Freek te zijn, vroeg ik hem (platgedrukt tussen de menigte) netjes of ie even met haar kon poseren, zodat haar avond niet meer stuk kon. En cute/lief/leuk/sweet als ie is, deed Freek dat natuurlijk meteen, breed glimlachend. Met een rood hoofd van opwinding liepen we daarna naar de uitgang. Haar avond (lees: leven) kon inderdaad niet meer stuk!

En ik? Stiekem was ik stikjaloers… Want ik wil ook een foto met Freek. Daarom ga ik nu NOG harder mijn best doen om een interview te regelen. Zodat ik, mutserig als ik ben, na afloop van het gesprek ook even met hem mag poseren… Het interview is dan toch al gedaan en mijn journalistieke reputatie dan niet meer zo belangrijk… een foto met Freek echter wel! *bloos*

vrijdag, oktober 24th, 2008

Vegas part 5: Being a tourist

Ook dinsdag stonden we vroeg op om te werken, zodat we ’s middags vrij waren om leuke dingen te doen. Met de mannen gingen we naar The Sign, het beroemde bord langs een grote weg dat iedereen welkom heet in ‘Fabulous Las Vegas’. Een erg grote trekpleister voor toeristen en uiteraard moesten wij daar ook flink wat plaatjes schieten. Superleuk om daar gewoon onder te staan. Een fikse fotosessie later gingen we weer naar Las Vegas Boulevard, of eigenlijk The Strip. Ook overdag is het indrukwekkend al die grote mooie hotels te zien.

Casino/hotel New York New York doet zijn naam eer aan: het is simpelweg New York in het ‘klein’ (gewoon op schaal), inclusief onder andere Vrijheidsbeeld, Brooklyn Bridge en Empire State Building. Van binnen waan je je in het drukke centrum met winkeltjes, terrasjes en Amerikaanse eettentjes als Ben & Jerry’s (mjammie!) en fastfood-ketens. Het bijzondere aan New York New York is dat hij ook een heuse achtbaan heeft. Hij begint en eindigt midden in het hotel en gaat buitenlangs via steile hellingen, heftige dalingen, spannende loopings en enge schroeven. Mij niet gezien dus! Sjoerd en Jeroen dachten er hetzelfde over, maar de rest was dapper en maakte een ritje. Een bijzondere ervaring, lieten ze weten!

De mannen hadden weer zin om te pokeren (wanneer niet?), dus gingen wij vrouwen wederom met Sjoerd op pad. Eerst togen we naar casino/hotel MGM Grand met de indrukwekkende grote bronzen leeuw voor de deur. Dit is niet voor niets het boegbeeld van MGM, want binnen hebben zij een Lion Habitat (glazen leeuwenkooi) waar ECHTE leeuwen te bewonderen zijn! Wij kwamen precies op het juiste moment, de leeuw werd net gevoederd - heel indrukwekkend. De leeuwentrainer liep in de kooi en gooide plakkerige stukjes vlees op de ramen, waarop de leeuw ze eraf likte en je hem dus heel bizar super dichtbij zag komen. MGM Grand heeft ongeveer 36 leeuwen die ver van de casino’s heel luxe op een ranche leven. Om en om komen zij een paar uurtjes in het casino in een geluidsdichte glazen kooi, waar ze dus niets horen van kakelende mensen of ratelende casinogeluiden. Dat is dus goed geregeld, anders zou het wel heel zielig zijn!

We besloten onze shopmissie voort te zetten, want we hadden immers nog niet alles van ons boodschappenlijstje kunnen afstrepen de vorige keer. Allemaal scoorden we een Adidas-broek in de Adidas Store en keken we onze ogen uit in M&M’s World en de Coca Cola Shop. Winkelcentrum Miracle Mile Shops is maarliefst een mijl (1,6 km) lang en dat was onze volgende stop. Hoewel we niet veel tijd meer over hadden, zijn we allemaal goed geslaagd bij een schoenenwinkel (ik heb mijn Allstars!) en Victoria’s Secret. Mijn lijstje is nu afgewerkt, maar zeg nooit nooit; hier is alles mooi en leuk en gaaf! ;)

Om de mannen te bedanken voor al het moois en geweldigs dat wij hier mogen meemaken, besloten wij dames voor ze te koken, of in ieder geval het eten voor deze avond te verzorgen. We hadden de grote barbecue (zo eentje als jullie hebben pa en ma!) nog niet gebruikt, dus dat werd hoog tijd. Jeroen verzorgde het vlees, terwijl wij lekkere salades, brood en sausjes maakten. We hebben heerlijk gesmikkeld in het donker (dat gaat hier heel snel) bij het zwembad met kaarsjes en fakkels….

Ik heb nog lang geen genoeg van Las Vegas!!! :)

woensdag, oktober 22nd, 2008

Vegas part 4: Walking down The Strip

Je zou bijna vergeten dat we eigenlijk in Las Vegas zijn om te werken! ;) Maandag was het dan ook zo ver, we moesten aan de bak. Terwijl de mannen vaak tot diep in de nacht achter hun laptop zitten, vertikken wij het om met de Nederlandse tijd mee te gaan en werken wij gewoon overdag op Vegas-tijd. Alle artikelen op Ze.nl kunnen ingepland worden zodat ze automatisch online gaan, ideaal. De vier meiden aan de eettafel zien eruit als echte computernerds!

Gelukkig was het ’s avonds weer tijd voor vertier. Geen moment moet verspild worden in de stad die nooit slaapt! De jongens brachten ons naar een achteraf restaurantje op een verlaten industrieterrein waar je goddelijke sushi kunt eten. Hoewel ik dat normaal gesproken niet bepaald bijzonder vind, hebben met name Jeroen en Eric niets teveel gezegd: nu je daar bij The Naked Fish’s deze bijzondere sushi hebt gegeten, wil je nooit iets anders meer en zal de sushi thuis in Nederland behoorlijk tegenvallen.

Na het heerlijke eten hingen we de toerist uit door een fikse wandeling over The Strip. Het blijft een fantastisch indrukwekkend gezicht, die tienduizenden lampjes en bijzondere casino’s. We stopten als eerst bij casino/hotel Treasure Island, waar ’s avonds buiten gratis shows te bewonderen zijn. Voor Treasure Island liggen twee grote piratenschepen (Pirates of the Caribbean met Jack Sparrow is er niks bij!), waar sexy danseressen en stoere piraten een show opvoeren met zang, dans, zwaardgevechten, schieten en knallen - heel erg gaaf!

Toen we verder gingen had ik eigenlijk wel heel erg zin in een lekker ijsje; we hadden immers bij de sushi geen toetje gegeten en eigenlijk is mijn maaltijd dan niet compleet. Een klein hoorntje met Oreo-ijs (die koekjes) klonk mij heerlijk in de oren, maar ik had beter moeten weten: Amerikanen kennen geen kleine porties. Iedereen lachte mij uit toen ik met de ijsco kwam aanlopen, zo van: zie die maar eens op te krijgen… Gelukkig was daar Eric to the rescue, samen hebben we ‘m soldaat gemaakt.

Daarna liepen we door naar het casino/hotel dat bij mij nog altijd de meeste indruk heeft gemaakt: Bellagio. Niet vanwege het bijzondere thema (dat heeft ze namelijk niet) of de kitscherige lampjes (ook niet aanwezig), maar gewoon vanwege de sjieke, klassieke, groteske uitstraling die haar voor mij The Queen of all Vegas Hotels maakt! Overdag om het half uur en ’s avonds om het kwartier is hier een fantastische fonteinenshow te zien. Ruim 1200 computergestuurde fonteinen ‘dansen’ op diverse nummers van onder andere Elvis Presley, Celine Dion, Andrea Bocelli en Luciano Pavarotti. Er zijn maar liefst 40 verschillende shows, dus als je ze allemaal wilt zien ben je wel even zoet. Wij hebben er 3 bewonderd, waarbij vooral de eerste (’Proud to be an American’) erg indrukwekkend was en een absoluut kippenvelmoment gaf; wederom kon ik mijn traantjes niet bedwingen. Cindy heeft zelf een filmpje gemaakt voor een kleine indruk; wat het ECHT met je doet is zelfs hier op de blog niet met woorden te beschrijven.

Een man in een rolstoel reed langs met hoedjes en figuurtjes van langwerpige ballonnen. Tegen een kleine ‘tip’ wilde hij er wel eentje voor je maken. Natuurlijk wilden wij dat! :) De vrouwen kregen hartjes en de mannen gekke hoofddeksels, waar we eigenlijk alleen maar heel erg voor schut mee liepen. Maar what the heck, we zijn in Vegas waar niets gek genoeg is!

De mannen wilden vervolgens nog even gokken, dus liepen we verder naar Caesars Palace. Ik ben gek op casino’s, maar ben zelf altijd te schijterig om te spelen. Ik vind het dus heerlijk om gewoon bij tafels te gaan staan kijken en in stilte te genieten van de emoties van fanatieke gokkers. Eric besloot een gokje te wagen aan de roulettetafel, nadat het hem bij Black Jack niet zo mee had gezeten. Uitzinnig schreeuwend van geluk rende hij door het casino toen bleek dat hij met het inmiddels Four People-geluksnummer 11 veel winst had gemaakt. Ik ging toch even kijken wat het hem precies allemaal had opgeleverd en waarom ie zo gek deed. Toen hij een groot deel van zijn winst weer verspreidde over de tafel, snapte ik het toch niet helemaal. Ik vroeg Eric: ‘Joh, stel dat ie nu op nummer 3 valt he? Dan verlies je toch veel meer dan dat je wint?’ Eric lachte alleen maar en zette prompt nog meer in op nummer 3. Een beetje rollend met mijn ogen wachtte ik de ronde af en wat denk je… HIJ VIEL OP 3! Gierend van de lach keken Eric en ik elkaar aan: wat een bizar toeval! Vanwege mijn goede advies voor nummer 3 beloonde Eric mij met een extra zakcentje. Joehoe, nog meer shopgeld verdiend!

Met een ruime winst in Erics zakken gingen we weer richting villa, waar we allemaal weer behoorlijk moe ons bedje in doken. Morgen weer een dag!  :)

dinsdag, oktober 21st, 2008

Vegas part 3: Shopping time!

Na de fantastische zaterdagavond deden we het zondagochtend rustig aan. Het is hier immers zo’n 28 graden overdag, dus moet daar bij thuiskomst in Nederland natuurlijk wel wat van te zien zijn. We relaxten dan ook heerlijk in onze bikini’s aan het zwembad, lazen een boekje en bruinden vooral lekker bij.

Met een flinke buidel aan zakgeld was het ’s middags tijd om de grote shopping malls te ontdekken. Voor fashionista’s is Las Vegas een echt shopwalhalla, van ontzettend dure merken tot zeer goedkope winkeltjes; hier kun je je helemaal uitleven! Vier mannen speelden een pokertoernooi in The Venetian, terwijl Sjoerd met ons meiden op shopmissie ging. Allemaal hadden we ons eigen boodschappenlijstje, wat we gretig afwerkten.

In de shopping mall Fashion Show gingen we dan ook los. In de Zara deed ik mijn eerste aankoop, een leuk gestreept jurkje. Met een legging en laarzen eronder helemaal Marieke-style, volgens Jet en Marcella! :) Daarna zwierven we wat door de mall, onze ogen uitkijkend naar al het moois. Natuurlijk kwamen we ook een aantal Starbucks tegen (op elke straathoek zit er eentje en ook in de malls vind je er verschillende)!

Toen we arriveerden bij een kledingzaak genaamd Abercrombie & Fitch, ging ik helemaal los. Op de website had ik de collectie van dit Amerikaanse merk al bewonderd, in de winkel leek ie alleen maar mooier. ONGELOFELIJK! Het grootste deel van mijn zakcentjes heb ik dan ook bij deze winkel gespendeerd: twee T-shirts, een blousje, een gebreid vestje en een lekker joggingvest met capuchon. Ik had nog veel meer gezien, maar helaas liet mijn budget dit niet toe en moest ik een aantal kledingstukken terugleggen…. :( Volgens Jet heeft A&F ook een online shop, zodat ik bij thuiskomst lekker verder kan shoppen. Heerlijk! Alle 10 de personen hier in het huis zijn al geslaagd bij deze geweldige zaak, die zo’n 5 vestigingen (misschien nog wel meer) alleen al in Vegas heeft.

Jet en Marcella gingen los in de volgende kledingzaak, maar uit voorzorg ging ik daar maar niet meer naar binnen. Ik zou er toch alleen maar geld uitgeven dat ik niet meer had! Op mijn lijstje staan namelijk nog Allstar-gympen en een Adidas-trainingsbroek, dus dat heeft prioriteit. Sjoerd wilde graag de nieuwste laptop van Apple (MacBook Pro) kopen, dus ging ik gezellig met hem mee. Ik ben nogal een gadgetfreak, dus heb ik samen met hem staan kwijlen in de Apple Store. Wauw! Die nieuwste iPodjes Nano zijn ook niet verkeerd… NEE MARIEK, JE HEBT AL EEN IPOD, HOOR IK MIJN MOEDER NU DENKEN.

Met Manon kocht ik bij Godiva nog een paar overheerlijke chocoladebonbons en scoorde ik voor mijn lieve broertje Jesper bij een sportzaak een honkbalpetje van de LA Dodgers. Hij heeft erg goed meegeholpen in mijn huisje en verdiende daarom een kado. (En nee, ik heb nu niet de verrassing verpest; hij weet al dat ie ‘m krijgt omdat ik hem midden in de nacht wakker belde voor zijn maat.)

De dag was alweer om, dus de shopmissie moet een andere keer worden voortgezet. We werden namelijk op tijd thuis verwacht om met z’n allen lekker te gaan eten. De bestemming was Applebee’s, een food-keten waar je typisch Amerikaanse steaks, chicken, ribs, nachos & salads kunt eten. Amerikanen bereiden al hun maaltijden met ontzettend veel vet en serveren alles in extreem grote porties, dus zaten we al snel vol van het lekkers. Een toetje ging er bij mij niet meer in, wat voor degenen die mij kennen een grote verrassing zal zijn! :) Opvallend is ook dat je in Amerika een (enorm groot!) glas fris bestelt en dat deze vervolgens GRATIS onbeperkt wordt aangevuld. Ideaal!

Na onze buikjes rondgegeten te hebben, gingen we weer op huis aan. We waren zelfs te moe en voldaan om nog in de jacuzzi te gaan; shoppen is ook gewoon heel erg vermoeiend. Volleybalmeiden: zien jullie dat ik mijn conditie bijhoud hier?! ;)

maandag, oktober 20th, 2008

Vegas part 2: Feeling like a V.I.P.

Op de eerste (en laatste, want we vliegen volgende week zaterdag overdag al terug) zaterdagavond hier in Vegas hadden de mannen iets speciaals gepland. Wij werden verzocht ons mooi aan te kleden voor een lange avond ‘on the town’. Al snel bleek dat ze weer alles uit de kast hadden getrokken, want wederom werden we door een limousine opgehaald. Je zou er bijna aan gaan wennen! ;) Met z’n 10en gingen we richting The Strip waar we startten in het beroemde casino/hotel Bellagio, bekend van bijvoorbeeld de film Ocean’s Eleven, met zijn mooie fonteinen!

Onze ogen uitkijkend schreden we door het grote casino, zo ongelofelijk groot en veel! Zoals alles in Amerika eigenlijk is… De Bellagio heeft een eigen kleine club die Caramel Lounge heet, daar startte onze mooie avond met een lekker drankje. Heineken bier (wat anders?) voor de mannen en grote glazen roze Cosmopolitan voor de ladies. Daarna kregen we allemaal een speciaal bandje om onze pols van onze ‘host’ voor die avond, Autumn (ja, zo heette ze echt, net als het seizoen herfst in het Engels). Zij was een vrolijk energiek dametje die het helemaal zag zitten met ons Hollanders en zelfs een beetje Nederlands sprak, omdat ze een Belgische vriend heeft.

De tour zette zich te voet voort, op naar casino/hotel Planet Hollywood. Die heeft ook weer een eigen nachtclub, genaamd Privé, waar een enorm lange rij voor stond. Wij mochten echter met onze ‘VIP-bandjes’ gewoon doorlopen en voor al die wachtende mensen naar binnen. Daar was het om 23.00u al stampensdruk en erg gezellig - waarom is dat in Nederland niet zo?! De muziek was erg gevarieerd, maar werd zeer ’smoothly’ in elkaar over gemixt, iets waar ze in Nederland trouwens ook nog iets van zouden kunnen leren. De sfeer was fantastisch, drank vloeide rijkelijk en we dansten allemaal uitbundig. Toen was het tijd om verder te gaan. Eigenlijk vonden we dit allemaal erg jammer, maar toen we buitenkwamen was die teleurstelling allang vervlogen: daar stond ie, ons tweede vervoersmiddel van de avond… een witte HUMMER-limousine!! Gillend, lachend, naar adem happend en vol ongeloof naar elkaar kijkend gingen we één voor één naar binnen. Een grote fles champagne en Breezer-achtige flesjes werden opgetrokken en we proostten met elkaar op deze bijzondere avond, op deze hele bijzondere reis eigenlijk! Er waren geen woorden voor deze luxe en verwennerij, we konden het nauwelijks bevatten.

Na een patserig rondje te hebben gereden over The Strip, stopten we vervolgens bij casino/hotel Caesars Palace, waar nachtclub Pure gevestigd is. Zeer exclusief en moeilijk binnen te komen, maar met een goed kletspraatje van Autumn en onze VIP-bandjes, lukte het toch. De sfeer was er echter nogal grillig, een beetje naar. Bovendien was het er net iets te druk en danste het publiek allemaal net iets te intiem met elkaar. Niks voor ons dus! Na een half uurtje hadden we het daar dan ook wel gezien. In de lobby van het casino/hotel besloten Stijn en Jeroen nog even een gokje te wagen; zij zetten 20 dollar op nummer 11 op een Roulette-tafel. Ze bevolen ons heel hard te duimen dat ie zou vallen en dat deden wij dus ook… en met succes!! Ongelofelijk! Aangezien je 35x je inzet als winst krijgt uitgekeerd als het nummertje valt waar jouw fichje op ligt, gingen de mannen met 700 dollar winst weg. Wauw! Met onze Hummer reden we vervolgens naar de afsluiter van de avond: casino/hotel Rio. Een immens hoog gebouw waar de nachtclub Voodoo Lounge zich op het dak bevindt. De (doorzichtige) liften naar boven zitten aan de buitenkant, wat van buitenaf dus een heel gaaf gezicht is, maar van binnen een niet zo heel fijn gevoel geeft voor mensen met hoogtevrees (lees: ik).

Het was het echter allemaal waard toen we op het dak stonden. WAT EEN UITZICHT! Vanaf het dak van de Rio kon je prachtig uitkijken over heel Las Vegas, met ontelbare flikkerende lichtjes helemaal tot de horizon en de casino’s die overal bovenuit torenen. Wederom geen woorden voor deze ervaring en het gevoel dat het je geeft. Stiekem heb ik daar, hoog op een hotel midden in Las Vegas - Nevada - USA, wel een traantje weggepinkt. Gewoon, vanwege alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd en het voorrecht dat ik dit mag meemaken.

We hebben tot in de late uurtjes gefeest, zijn daarna met een ‘gewone’ limousine teruggereden naar onze villa en hebben daar nog zitten kletsen en lachen in de jacuzzi. Wat heb ik ongelofelijk lekker geslapen die nacht! :) VIVA LAS VEGAS BABY!

zaterdag, oktober 18th, 2008

Vanuit Vegas deel 1!

Ik weet niet waar ik moet beginnen. Ik ben net een paar uur in Las Vegas en helemaal ‘overwhelmed’ door alle indrukken die ik al heb opgedaan. Ik ben net wakker (hier is hier 9 uur vroeger), mijn jetlag lijkt mee te vallen. In mijn hoofd probeer ik alles op een rijtje te zetten wat ik al heb gezien en gedacht, maar dat is moeilijk! Ik zal proberen bij het begin te beginnen.

Vrijdag 17 oktober vlogen wij om 9.50 uur Nederlandse tijd richting The States. De reis was lang, errug lang… Eerst 11 uur naar Houston en daarna nog 4 uur naar Las Vegas. Tel daarbij op dat ik nauwelijks heb kunnen slapen en je weet hoe gebroken ik was bij aankomst. Onderweg was alles aan eten en drinken overigens erg goed verzorgd door Continental Airlines, tien keer beter eten dan tijdens de reis naar en vanaf Suriname! ;)

De collega’s die er al waren (die zitten hier al 3 weken, hoe aso) kwamen ons ophalen van het vliegveld. Zodra we de gate uitkwamen, knalden we al bijna tegen de eerste gokkasten aan, hoe bizar! De koffers hadden we al snel, dus we konden naar de auto die de jongens hebben gehuurd. Deze is groot, maar natuurlijk niet ZO groot dat er 10 man plus 6 koffers en handbagage in kunnen! We vroegen ons al af hoe ze dat gingen doen… dat antwoord kwam snel: wij moesten met een grappig mannetje meelopen en die wees ons een PRACHTIGE grote limousine! We konden onze ogen niet geloven, gingen wij daar echt in?! JAWEL! :) Heel charmant in onze joggingbroeken (want: comfortabel vliegen) doken we erin met z’n 8en (Jeroen en Manon offerden zich op om de auto met bagage naar huis te rijden).

Geheel in Vegas-style (inmiddels Four People-style!) reden we over de bekende casinostraat The Strip waar we alle grote casino’s al even konden zien: o.a. Bellagio, MGM Grand, The Mirage, The Venetian, Luxor, Paris, New York New York en nog veeeeeeeeeel meer! Zo in het donker met al die lampjes zagen ze er prachtig uit. De mannen wezen ons ook op de grote shoppingmalls en -straten, daar gaan wij dames ons zeker vermaken!! En alle casino’s willen we natuurlijk van binnen zien. De mannen spelen in elk casino wel een keer een pokertoernooi, dus daar kunnen wij mooi rondsnuffelen en misschien ook wat inzetten op een Black Jack-tafel of Roulette. Tenminste, als al ons geld niet al is opgegaan aan kleren en gadgets, hihi…

Toen we bij de villa aankwamen, vielen onze monden open. We wisten dat het mooi en groot zou zijn, maar ZO?! Het is eigenlijk gewoon zo’n MTV Crib, of een kleine Playboy Mansion. Enorm grote kamers, overal hoogpolig tapijt, een ontzettend grote televisie (4 keer zo groot als jullie tv, pa en ma!)… en vergeet natuurlijk niet ons ZWEMBAD met JACUZZI! Heerlijk!! Helemaal Gouden Kooi-style eigenlijk… We hebben de kamers verdeeld, ik slaap met Jet en Cindy in een masterbedroom met een eigen badkamer en ieder een eigen tweepersoonsbed. Hoe luxer kan het?! We hebben onze spullen gedropt en direct zwemkleding aangedaan. Die jacuzzi is zooooo ontzettend warm en lekker! Dat is heerlijk voor het slapengaan en dat willen we dan ook zeker als traditie aanhouden elke avond… ;)

We hebben lekker champagne gedronken en pizza gegeten, daarna gingen de eersten (waaronder ik) al naar bed: gaarheid ten top! Na een zeer goede nachtrust, zit ik alweer fris en fruitig achter mijn laptopje; ideaal dat wireless internet door het hele huis! Eric heeft lekker ontbijt gemaakt in de vorm van American pancakes met siroop! Het weer schommelt hier tussen de 25-30 graden en alles is vooral heel over the top en Amerikaans zoals ik me dat voorstelde. Geweldig! Ik hou nu al van dit land… :)

Hieronder wat eerste foto’s van het huis voor een impressie, er zullen er nog vele volgen! We hebben overigens ook een Vegas Themaweek op Ze.nl, kijk daar snel voor alle ins & outs over Las Vegas!

       

zondag, september 28th, 2008

Speciale mensen

Mijn tijd in Suriname was geweldig. Niet alleen omdat mijn beste vriendinnetje ging trouwen, maar ook omdat ik er zulke geweldige nieuwe mensen heb ontmoet. Vanuit Nederland vlogen er namelijk zo’n 30 gasten mee die -familie uitgezonderd- elkaar nauwelijks kenden.

Naomi en Tim -het bruidspaar- hebben een stel leuke vrienden, die totaal verschillend van elkaar zijn. Sommigen kenden elkaar al van de middelbare school, maar de meerderheid had elkaar nog nooit eerder gezien. Aangezien je toch met elkaar naar de andere kant van de wereld vertrekt, was het wel een beetje spannend: hoe zou dat gaan?

Met z’n 10en (de jonkies van het stel) werden we in een huis gepropt aan de Van Ommerenstraat te Paramaribo. Daar moesten we het maar zien uit te houden met elkaar. Het mooie is: ondanks de diverse persoonlijkheden klikte het al vanaf de eerste dag ontzettend goed. Die verschillende vrienden hebben namelijk toch een paar zeer belangrijke eigenschappen gemeen: sociaal, spontaan, respect voor en interesse in anderen.

We chillden dus avond na avond op ons heerlijke balkon, kletsten, dronken, aten, hielden watergevechten, hangmatteerden, lachten, huilden, speelden Petertje Petertje (uitleg volgt nog), winkelden, voerden diepzinnige gesprekken, praatten ook over bier en tieten (en ander vunzigs), gingen op avontuur, hielpen en steunden elkaar waar nodig, zongen oude tekenfilmtunes en zaten dus constant op elkaars lip… wat gek genoeg heerlijk was.

Na thuiskomst moet je altijd maar afwachten hoe zich dat ontwikkelt. Vaak valt iedereen weer makkelijk in zijn oude patroon: je eigen vertrouwde leven met je oude vrienden. Zo’n bijzondere ervaring blijft dan een fijne herinnering, maar het contact verwatert vrij snel. Je komt elkaar hoogstens nog eens tegen op een verjaardag.

Nou, wij niet! De Van Ommerenstraatjes mailen er dagelijks op los, missen elkaar ontzettend, plannen een weekendje Center Parcs, hebben de eerste stapavond al achter de rug en hebben zin in een tweede, geven elkaar adviezen en steunen mij in mijn liefdesverdriet door te luisteren, te denken aan dingen waar ik zelf aan vergeet te denken en de handen uit de mouwen te steken in mijn huisje. Stiekem zijn we gewoon allemaal een beetje verliefd op elkaar geworden! ;)

Lieve Van Ommerenstraatjes, bedankt voor de geweldige tijd in Suriname! Ik ben zo blij dat ik jullie mocht ontmoeten en in korte tijd vrij goed heb leren kennen. Love you all!

donderdag, september 25th, 2008

Vegas baby!

Ik durf bijna niet te zeggen dat er dit jaar nog een reisje op de planning staat voor mij! Na Wenen, Frankrijk, Suriname en Londen, vlieg ik eind oktober naar een droombestemming: The States! :) Een week zal ik vertoeven in de stad die nooit slaapt: Las Vegas!

Al jaren droom ik van een trip naar Amerika. Sinds ik Carrie van Sex and the City voor het eerst op haar kekke hakjes door de straten van New York zag lopen, wist ik: daar moet ik ook een keer heen. New York is ‘m (nog) niet geworden, maar Vegas is natuurlijk een goede tweede! Stel je Ocean’s Eleven voor en je weet wat ik ga meemaken: onder andere een bezoek aan de befaamde ‘casinostraat’ The Strip, met casino’s als de Bellagio, The Mirage en MGM Grand, maar ook hotels met achtbanen en waar heel Venetië in het klein is nagebouwd. Wat zal ik mijn ogen uitkijken!

Hoe kom ik daar terecht? Dat zal ik je vertellen: wéér voor mijn werk. Ik weet het, ik weet het: het wordt bijna irritant. Maar mijn gekke gestoorde bazen/collega’s van Four People besloten een tijdje geleden om eens een flinke tijd weg te gaan. Weg van de dagelijkse werkplek, een andere omgeving om frisse inspiratie op te doen voor nieuwe en bestaande projecten van ons bedrijf. Ze hoefden niet lang na te denken over de bestemming: Las Vegas zou het worden. Gezien hun passie voor Amerika en voor het pokerspelletje, was de optelsom snel gemaakt.

De eerste delegatie (4 mannen) zijn gisteren vertrokken en zitten nu met hun kont in de warme zon: maarliefst 36 graden schijnt het daar te zijn. Een maand lang zullen zij verblijven in een luxe villa mét zwembad, anders is het natuurlijk niet uit te houden… ;) En het mooie is: ik en mijn collega’s Jet en Cindy mogen dus ook een weekje langskomen, samen met de partners van de heren. Hoera! Van 17 t/m 26 oktober zijn wij LIVE vanuit Las Vegas aan het werk. En ’s avonds gaan we natuurlijk lekker los…

Vegas, here we come!

zondag, september 14th, 2008

Verliefd op Londen

Het was niet de bedoeling dat het logje hieronder te lang bovenaan bleef staan, want daar wordt menig bezoeker (en ik zelf ook!) natuurlijk helemaal depressief van. Hoewel het heerlijk is om al die lieve reacties te lezen, werd het weer tijd voor wat leukers. (Voor mensen die willen weten hoe het gaat: K*t met een capital K en dat zal ook nog wel even zo blijven.)

Afgelopen maandag was er een lichtpuntje: ik mocht even een dagje op en neer naar Londen voor mijn werk. Klinkt wel heel stoer he? Dat was het ook! Ik ging samen met een collega naar een seminar over Women & the Internet, heel toepasselijk voor onze website Ze.nl natuurlijk. De bijeenkomst was dinsdag de hele dag, dus vlogen we maandagavond al richting ‘Londen baby!’.

En ik ben verliefd geworden op die stad. Ik was er nog nooit geweest, dus maakte ik bij een wandelingetje door de stad gillend van enthousiasme kennis met de gekke taxi’s, de rode dubbeldekkerbussen, de rode telefooncellen, het bekakte taaltje, de dure ponden, de vele mooie winkels en gebouwen, de leuke theatertjes, het o-zo fijne Starbucks (!) en de klassieke sfeer van Engeland.

Ondanks dat het een zakentripje was, heb ik stiekem toch lekker genoten van dat fijne gevoel dat je alleen maar hebt als je in het buitenland bent en je je echt even in een totaal andere wereld begeeft dan dat je gewend bent. En nu kon ik dat natuurlijk al helemaal goed gebruiken.

Londen baby! Ik ga ZEKER een keertje terug met een heel volle portemonnee… Yeah baby yeah! :)

zaterdag, september 6th, 2008

Dancing with the Stars goes Suriname

Op een bruiloft moeten natuurlijk ’s avonds de voetjes van de vloer. Nu kan ik aardig dansen, zolang ik maar gewoon los mag bewegen, in mijn up. Van stijldansen heb ik nooit kaas gegeten. Mijn moeder vond eigenlijk altijd dat het bij mijn opvoeding hoorde om mij ‘op stijldansen te doen’, maar ten eerste had ik er geen tijd voor (vanwege al die andere sporten die ik al deed) en ten tweede betwijfel ik of ik ooit een geschikte danspartner had kunnen vinden. Kortom: van dat stijldansen is het nooit gekomen.

Daar had ik tijdens de bruiloft van Naomi en Tim in Suriname toch wel spijt van. Er was een heerlijke salsa-achtige Caribbean-style band en ik was bang een flinke flater te slaan tussen al die heupwiegende setjes. Tot de bruidegom me bij mijn armen (en heupen) greep: ‘Kom Miek, met jou moet ik ook zeker een dansje maken!’ HELP! Tim en Naomi hadden namelijk geoefend en kwamen niet slecht voor de dag. Dat ging mij nooit lukken!

Na een paar voorzichtige kleine pasjes en wat geschud met mijn kont, werd het wat eentonig en bekende ik beschaamd aan Tim dat ik niet veel meer kon dan dit. Daar dacht hij duidelijk anders over: ‘Oh jawel hoor, let maar eens op!’ En whoesh, daar ging ik! Meneer slingerde me van zich af, liet me soepeltjes onder zijn arm door draaien en trok me vervolgens weer galant terug in zijn armen. Wauw. Ik kan dansen! :)

Wat blijkt: dansen in paren is zo moeilijk nog niet, als ik maar een partner heb die stevig leidt. Gooi me, draai me, duw me… ik volg wel. En dan ziet het er nog best okee uit. Vrijwilligers? ;)