Brouwertjes Baby: Medicijnen

(6 weken en 1 dag zwanger)
Zwanger zijn en emetofobie hebben blijkt in de praktijk net zo lastig als ik had gevreesd. Hoewel overdag nog steeds alles goed gaat, ik eet de hele dag door en warme thee kalmeert mijn maag, zit ik ‘s avonds regelmatig huilend op de bank van de misselijkheid én angst. Bovendien slaap ik er slecht door en ga ik bijna elke nacht uit bed, om beneden op de bank droge crackertjes naar binnen te zitten werken. Doodmoe, bang en straalmisselijk bid ik of het alsjeblieft snel mag zakken. Gevolg: overdag ben ik kapot. Bij een baby horen gebroken nachten, maar die had ik liever nog even uitgesteld tot het kindje er ook daadwerkelijk is.

Share Button
Lees verder

In therapie #8: Jackass

Het is alweer even geleden dat ik over mijn therapie schreef. Dat komt omdat het wegens vakantie een maandje stil lag én omdat ik de afgelopen sessie weer even flink moest verwerken. Want jémig, we gingen gewoon weer in volle vaart door…

Share Button
Lees verder

In therapie #7: De meneer op de ladder

Ik kom het kamertje binnengelopen waar mijn psychologe me altijd ontvangt. De lamellen staan iets open, door het raam zie ik een man op een ladder staan. Ik schenk er weinig aandacht aan en ga zitten in de stoel waar ik elke sessie zit. “Doe maar water”, antwoord ik op de vraag of ik iets wil drinken.

Share Button
Lees verder

In therapie #6: Iets rustiger aan

Na de vorige, heftige therapiesessie was ik vijf dagen van de leg. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Ik was misselijk, had knallende koppijn en nul energie. Bovendien was ik geprikkeld en snel afgeleid. Dit kon niet de bedoeling zijn! Natuurlijk wist ik dat het niet altijd gezellig zou zijn, dat de bezoekjes aan de psychologe veel van me zouden vergen, maar dit wilde ik niet.

Share Button
Lees verder