Theo to the rescue – weer een inbraak!

Theo en ik hebben in de nacht van vrijdag op zaterdag iets heel engs meegemaakt. Ik heb er nog steeds trauma’s van, maar Theo de nuchtere natuurlijk helemaal niet meer. Hij was dan ook mijn echte held hoor, hij verdient groot respect. Vrijdagnacht rond 02.00u stond er namelijk een inbreker in ons huis…

We lagen allebei heel rustig te slapen en er was vooralsnog niks aan de hand. Ons huis is vrij gehorig, waardoor er altijd wel wat lawaai is van de studenten die boven ons wonen, de werkplaats die onder ons zit (wij zitten 1-hoog) of de buren die luide muziek draaien. Geen probleem, daar slapen wij altijd doorheen. Het is ons dan ook nog steeds een raadsel waarom Theo wakker werd van het licht klikkende geluid van een balkondeur die open gaat. De klink die naar beneden wordt gedrukt en de deur die uit het slot wordt geklikt.

Onze woonkamer zit aan de slaapkamer vast, slechts gescheiden door twee openslaande deuren die bijna altijd helemaal openstaan. Het is dus in feite één ruimte. Ik was in diepe slaap, maar merkte wel dat Theo op een gegeven moment met een ruk overeind schoot en werkelijk waar KEIHARD begon te schreeuwen: ‘Heeeeeeeeeee, g*dv*rd*mm*, oprotten kl**tz*k, wegwezen!’ Nog half slaperig schrok ik me helemaal wild, maar dacht dat Theo misschien een nachtmerrie of iets dergelijks had. Ik probeerde hem tot kalmte te manen omdat hij zo verschrikkelijk hard blA?rde. Na een seconde of wat besefte ik me dat hij het tegen iemand had en dat werd door Theo bevestigd: ‘Er staat daar iemand!’ Direct was ik compléét in paniek, helemaal toen hij zei dat de desbetreffende persoon dus Zanaflex 4mg street price binnen Kik spy, Spy on iphone. in ons appartementje stond, bij de balkondeur van de woonkamer. Ik schoot ook overeind en zag nog net een schaduw verdwijnen. Theo sprong op en rende naar de deur, maar de vogel was al gevlogen. De deuren gingen goed op slot en Theo kroop weer naast mij, waar ik half hyperventilerend lag te huilen. Er was een man in ons huis geweest!

Theo vertelde dat de dief met zijn gezicht naar de deur had gestaan en met zijn rug naar ons. Toen Theo begon te schreeuwen, had de inbreker zich heel snel omgedraaid en Theo recht aangekeken. Helaas kon Theo niets anders zien dan zijn kleine postuur, want het was pikkedonker. Het zou ook goed kunnen dat de man een bivakmuts op had gehad. De dader was een tel als versteend blijven staan, want hij had vast niet verwacht dat er mensen thuis waren. Gelukkig voor hem was de deur dus dichtbij en kon ie over ons balkon wegvluchten.

Hoe dit kon gebeuren? Tsja, onze balkondeur was blijkbaar niet op slot. De hele dag hadden we opgeruimd en hadden we in en uit gelopen. Blijkbaar dus vergeten de sloten te controleren. En je zult het altijd zien; juist dan komen ze langs. Misschien hadden ze zelfs al wel vaker geprobeerd binnen te komen, maar was het steeds mislukt. Je weet het niet, dat is alleen maar gissen.

Van iedereen krijgen we te horen dat het stom van ons was om die deur open te laten. Ja, dat weten wij ook wel. Maar verdorie, we waren gewoon thuis! Wie haalt het nou in zijn hoofd om een klein appartementje binnen te dringen waar het bed gewoon in één ruimte staat met de woonkamer?! Naja, blijkbaar zijn ze tegenwoordig zo bijdehand. Wij zijn in ieder geval bozer dan boos dat ons dit wéér is overkomen, want nog niet zo lang geleden was er al ingebroken toen we niet thuis waren en toen is onze laptop gestolen. Misschien was het wel dezelfde dief die even kwam checken of we al een nieuwe hadden.

Ik heb steeds van die ‘wat als?’-scenario’s in mijn hoofd. Wat als Theo niet wakker was geworden en de dief was gaan ronddwalen, aan ons bed had gestaan en dan pas had gemerkt dat we er waren? Wat als ik alleen thuis was geweest? Wat als het was gebeurd terwijl kleine Pieter bij ons logeerde?

Het heeft geen zin om zo te denken, maar dat doe je automatisch. Misschien iets vrouwelijks? Ik heb in ieder geval de hele nacht geen oog dichtgedaan, bij iedere beweging van Theo lag ik stijf van angst in bed. En ook de volgende nacht was onrustig, ik wilde zelfs overdag ons huisje niet onbeheerd achterlaten. Maar goed, dan heb je geen leven meer. We moeten het achter ons laten (wat Theo natuurlijk allang gedaan heeft… mannen!) en alles gewoon héél goed controleren als we weggaan én als we gaan slapen. Want daar deinzen de moderne dieven dus niet meer voor terug.

Where to buy antivert medication We hebben overigens geen aangifte gedaan. Er zijn geen sporen van braak, Theo heeft de dader niet herkend en er was niets gestolen. Tenminste, dat dachten we. Toen Theo echter vandaag zijn jas en portemonnee nodig had, bleek deze onvindbaar. We denken dus dat de dief zich tA?ch een kleine buit heeft eigen gemaakt…

LEES OOK: