Ochtendrituelen

Ergens in de verte gaat ie af. Ik probeer ‘m te negeren, alsof het maar een boze droom is. Eentje die ik echter niet verjaagd krijg, want hij blijft hardnekkig doorloeien. Geen genade. Ik hoor ‘m steeds beter en kreun inwendig. Langzaam maar zeer zeker ontwaak ik uit mijn diepe coma. Ik heb mijn ogen nog niet open of ik baal al. De wekker. Hoera, het is 6.30 uur!

Voorzichtig open ik één oog en zoek op de tast mijn telefoon die op mijn nachtkastje ligt. Snooze-knop, waar ben je?! Opgelucht draai ik me nog een keer om als ik het ding tot stilte heb weten te manen. Nog 9 minuten. Ik zak direct weer weg.

Om om 6.39 uur weer wakker te schrikken. Waren dat echt 9 minuten? Het leek er maar 1! Ik snooze nog een keer in plaats van ‘m uit te drukken, voor de zekerheid, zodat ik me niet verslaap. Eigenlijk moet ik er echt uit, maar ik kan het nog niet opbrengen. Zonder me bewust te zijn van wat ik lees en zie, scroll ik door Twitter, Instagram en Facebook. Er zijn mensen die nA?g vroeger op moeten dan ik en al fris en fruitig in m!n timeline kwetteren. Hoe doen ze dat in godsnaam?

Het is nog donker in huis als het me toch lukt mijn bed uit te stappen. Hopelijk met het goede been, dat weet je pas naarmate de dag vordert. Op hoop van zegen dan maar. Ik strompel naar de badkamer, knip het veel te felle licht aan, gooi mijn slaapkledij op de grond en stap met knijpoogjes onder de douche. Wakker worden, wakker worden, wakker worden! Alsof Jochem Myjer himself Naprosyn price het in m!n oren staat te schreeuwen.

Vervolgens moet alles in sneltreinvaart, want onder die warme straal ben ik natuurlijk veel te lang blijven staan. Zuchtend voor mijn bomvolle kledingkast, want ik heb uiteraard niets om aan te trekken. Fruit in een kom, yoghurt erover en aftoppen met muesli; mijn favoriete ontbijtje. Met mijn verstand op nul lepel ik het naar binnen, ondertussen wat nieuwssites bekijkend.

Terug naar de badkamer: klein beetje poeder, mascara alleen als er nog tijd is, een borstel door m!n haar en een grondige tandenpoetsbeurt (ik wil die horror niet nog een keer). Ik graai mijn spullen bij elkaar, probeer mijn huissleutels niet te vergeten. Een mueslireep en een appel als tussendoortje belanden ook in mijn tas. Jas aan, sjaal om, waar zijn mijn schoenen? Een haastige kus voor Johan, die inmiddels ook is ontwaakt, en ik schiet de deur uit: 7.30 uur, mijn dag is begonnen. Op naar de Betnovate price in india Fyra-perikelen Can i order flagyl online !

Ik ben zo géén ochtendmens.

Follow on Bloglovin

Share Button

LEES OOK:

19 reacties

  1. Ik probeer mezelf af te leren niet meer door die timelines heen te scrollen als ik net wakker ben. Je hebt er geen zak aan en je bent weer 10 minuten kwijt na je snoozen :’) dan ben je zo een halfuur later op dan dat je wekker ging! Maar hee, herkenbaar. Zelfs hetzelfde ontbijt ;)

  2. Vooral dat snoozen is heel herkenbaar al begin ik nu wel te leren na 1 keer snoozen alle social media te bekijken en er dan uit te gaan…. De ochtende zijn zo zwaar, waarom zijn die ooit uitgevonden? Ik kom pas tegen 10 uur op gang

  3. Ik hou van snoozen! Er is niets fijner dan half in slaap in bed liggen. Behalve dan dat je weet dat je er zo uit moet.. Ik was vroeger ook nooit een ochtendmens maar tegenwoordig word ik wel steeds beter in (vroeg) op staan, helemaal als ik al om half 6 ’s ochtends moet werken..

  4. Herkenbaar! Ik kan uren snoozen… Ik zet alleen nog de koffie aan voor ik onder de douche spring, koffie in mijn thermosbeker in de trein :)

  5. Ik ben er niet goed in en zeker niet als het nog donker is ’s ochtends. In het weekend geniet ik daarentegen graag urenlang van het rustig wakker worden, heerlijk!