Bezig bijtje

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Sinds mijn afstuderen heb ik het eigenlijk alleen maar constant druk gehad, waardoor ik wel een klein beetje (understatement!) moe ben. Je hoort steeds meer mensen over het fenomeen ‘moe-zijn’. Dat is niet gezond! Leven wij in een maatschappij waar mensen steeds vaker zichzelf voorbij lopen? Geen tijd meer nemen voor zichzelf; een lange avond met een goed boek, een mooie film, een borreltje en goed gesprek met een goede vriend… alles waar iemand maar rust in vindt, blij van wordt of even de gedachten op iets anders kan richten. Het lijkt er bijna wel op.

Als ik naar mezelf kijk, ben ik ook alleen maar aan het rennen en vliegen geweest. En ja, daar zaten ook superleuke bezigheden bij die ik voor geen goud had willen missen. Vrijdag mijn onwijs mooie diploma-uitreiking, met een mooi persoonlijk praatje voor iedereen (met tranen van mama!), een lied van alle docenten, ballonnen oplaten op het plein, naborrelen met alle (inmiddels ex-) klasgenoten… en het rare idee dat je veel mensen nooit meer zult zien. Ik heb het namelijk in de 4 jaar erg naar mijn zin gehad op de HU, maar als ik heel eerlijk ben zijn er geen vriendschappen voor het leven ontstaan. Met een aantal mensen wil ik zeer graag contact houden, maar je weet dan al van tevoren dat het erg moeilijk gaat worden. Maar goed, we gaan ons best doen! Na de uitreiking met papa, mama, Daan en Bibi uiteten geweest wat een mooie afsluiter was.

Zaterdag kwam de familie op bezoek om een hapje en een drankje te doen vanwege het behalen van mijn bachelor! Erg gezellig, ook omdat ik veel familie al een flinke tijd niet gezien had. Naast Veerle en Denny (met kleine Damian!) waren ook Naomi en Henk-Jan gekomen, twee vrienden al vanaf de middelbare school. Zij waren ook de laatsten die weggingen, en in de tuin hebben we flink veel herinneringen opgehaald, serieuze gesprekken gevoerd en ook heel wat afgelachen. In één woord SUPER!

Zondag zou ik met ongeveer 20 vrienden gaan barbecuen aan de Lek, een traditie die we minstens één keer per zomer proberen uit te voeren. Altijd gezellig, veel eten en drank, en genieten van het mooie weer. Wegens omstandigheden heb ik op het laatste moment moeten afzeggen, waar ik heel erg van baalde. De reden is niet echt geschikt voor het grote openbare world wide web, maar insiders weten waar ik het over heb; soms gaat het effies niet lekker. En dat is momenteel het geval. Thanx alvast aan al die mensen die er voor me zijn!

Maandag begon het werkende leven weer; fulltime vanaf deze week! Zwaar, maar ook erg leuk, en de centjes gaan nu eindelijk binnenkomen. ’s Avonds geflyerd op het ROC in Almere, dinsdag en vandaag Randstad Welkomstdagen gehad op het hoofdkantoor in Diemen. Superleuk om startende Randstadters net als jij eens te onmoeten, uit alle delen van het land en vanuit allerlei onderdelen van Randstad. Zware dagen, maar wel leerzaam!

En nu gaan we proberen fris en fruitig door te gaan. Mijn directe collega gaat morgen op vakantie, dus na 3 weken sta ik er al alleen voor. Help! Maar goed, ik ga me wel redden. En anders maar niet… ;-)

En hoe gaat het met jullie???

Share Button


Ik heb een baan!

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik een baan heb! Ik was al een tijdje bezig met deze sollicitatieprocedure, maar omdat er al twee op niets waren uitgedraaid, besloot ik deze een beetje voor me te houden. Nu mag ik echter van de daken schreeuwen (naja, nog niet écht officieel, er is nog niets getekend) dat ik aan de slag ga als intercedente bij Randstad Callflex! En ik ben er zoooo happy mee!

Op 19 juni zal ik al parttime beginnen, voor drie dagen in de week. Ik ben immers nog bezig met afstuderen en er zijn nog een aantal dingetjes die ik moet afronden en voorbereiden. Maar zodra ik mijn diploma op zak heb (7 juli!), ga ik fulltime aan de slag. Echt heel gaaf, ik heb er heel veel zin in!

Het mooie is ook dat ik mag werken op de vestiging die MIDDEN in Utrecht zit. Echt op 5 minuten van mijn kamertje. SUPER DUS!

Share Button


Lucie Silvas en Jong Oranje

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Jaaaa, Jong Oranje is door! Hoe teleurgesteld ik eerst ook was dat Klaas-Jan niet mee mocht naar het grote WK, des te vrolijker ben ik nu: ik kan nog wat langer van hem genieten op tv!

Helaas heb ik gisteravond echter de halve finale tegen Jong Frankrijk moeten missen. Ik ging met vriendinnetje Paulien naar Lucie Silvas in Concert, in de Heineken Music Hall in Amsterdam. Een onwijs goed concert: damn, wat kan die meid zingen. Zoooo makkelijk; hard, zacht, hoog, laag. En allemaal even zuiver. Daarnaast speelt ze zelf nog piano en had ze een geweldige band. Supermooie ballads afgewisseld met de wat stevigere nummers, zorgden ervoor dat het echt een super show was. Ik heb bij de gevoelige nummers toch echt wel een paar keer de brok in mijn keel moeten wegslikken. De HMH is ook een mooie locatie. Het geluid is van sublieme kwaliteit en het is niet te massaal. Vooral dat laatste gaf Lucie’s optreden echt sfeer.

Wat zich ondertussen in Portugal afspeelde, konden wij dus niet volgen. Gelukkig waren mijn lieve pa en ma zo aardig om ons op de hoogte te houden! Het was dus een dubbele topavond: Lucie was geweldig en Jong Oranje was door (en Klaas-Jan scoorde wéér…). Aanstaande zondag zit ik ZEKER voor de buis. En ja, dan krijgen de jonkies bij mij lekker voorrang boven de ‘oudjes’… ;-)

Share Button


Techno in de Tivoli

Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Mijn eerste techno-feestje is een feit. Afgelopen woensdag vond Solid Grooves plaats in de Tivoli in Utrecht. Daan ging erheen met vrienden, en aangezien ik ook wel in was voor een feestje (gewoon echt geen zin om alleen op de bank te hangen), vond ik vriendinnetje Julie bereid om mee te gaan. Zij was al eens eerder naar dat feest geweest en vond het echt wel leuk. Mooi, ik had mijn stapmaatje!

Ik was één keer eerder in de Tivoli geweest; met mijn toenmalige volleybalteam plus coach wilden we het seizoen op een stijlvolle manier afsluiten. En waar kun je dat beter doen dan in Tivoli, waar Wipneus & Pim optraden! Voor degenen die niet weten wie dat zijn; twee gestoorde ‘artiesten’ die jaren ’70 en ’80 liedjes zingen, erop dansen en hossen. Terwijl het hele publiek dus meedoet; verkleed en al. Echt een topavond.

Maar goed, dit was dus wel even wat anders. Techno. Ik wist niet precies wat ik kon verwachten, maar ik had er best zin in. Toen we binnenkwamen, vloog de wietlucht ons tegemoet. Je zou er bijna zelf stoned van worden. De muziek was zo eentonig en ‘relaxt’, dat ik me enigszins kon voorstellen hoe sommige mensen er helemaal in op gingen. Laat staan die lui met een blowtje achter de kiezen.

De rest van de avond hebben we ons prima vermaakt met mensen kijken, af en toe tóch genieten van de muziek, kletsen met Daan en friends, fotografen van Partyflock achterna rennen (zie hieronder; incl. mijn nieuwe kapsel!) en gewoon gezellig samen zijn. Want het was alweer even geleden dat Julie en ik elkaar hadden gezien.

Het enige uiteindelijke minpuntje was dat het keihard regende toen we naar huis gingen. Julie was wel zo lief om mij een stukkie richting Poortstraat te brengen, maar het resterende stuk dat ik nog moest lopen, was lang genoeg om ervoor te zorgen dat ik compleet doorweekt thuis aankwam. Als een verzopen katje gooide ik mijn soppige schoenen, sokken en broek uit en hees ik me in een heerlijk warme pyjama. Deze nacht had ik gelukkig géén last van slapeloosheid; ik was compleet kapot en viel als een blok in slaap…

Share Button