Kon ik maar een tijdverdrijver hebben zoals Hermelien had in deel 3 van de Harry Potter-reeks. Waarmee je even een stukje terug kan gaan in de tijd, zodat je echt álles kunt doen wat je leuk vindt. En dus niet hoeft te kiezen of gestresst hoeft te raken van tijdgebrek. Momenteel heb ik namelijk zó veel leuke dingen te doen en té weinig vrije tijd. Help!

Ten eerste is er natuurlijk het lang verwachte laatste deel van Harry Potter. Zaterdagochtend werd ie al bezorgd, maar omdat Theo nu eenmaal sneller leest dan ik, won hij de strijd en mocht hij het als eerst lezen. Hij had het dit weekend uit en gisterenavond ben ik dan ook ein-de-lijk begonnen! Ben heel benieuwd wat er allemaal gaat gebeuren, maar tegelijkertijd wil ik niet te snel lezen… het is tenslotte het laatste deel.

Daarnaast ben ik volop aan het knutselen aan mijn nieuwe website. Vorige week opgezet met vriend Henk-Jan, maar nu lekker mijn eigen ding aan het doen. Hij wordt best mooi, al zeg ik het zelf, maar is nog echt niet af. Daar moeten echt nog wel wat uurtjes werk in gaan zitten, Pietje Precies als ik ben!

Verder heb ik een hoop vriendinnetjes al een tijdje niet gezien en zou ik dolgraag met ze afspreken om eens lekker bij te kletsen, uitstapjes te maken en ander vrouwelijk geneuzel. Ik ben zó druk dat ik ze echt een beetje verwaarloos en dat vind ik niet leuk. Zo ben ik namelijk helemaal niet, ik hecht veel waarde aan mijn vriendschappen en probeer iedereen aandacht en interesse te geven. Helaas gaat dat niet altijd zoals ik wil.

Seizoen 3 deel 2 van Grey’s Anatomy is binnengekomen en aangezien wij die nog niet op tv hadden gevolgd, konden we niet wachten om hieraan te beginnen! Wat is het toch een geweldige serie…

Ook heb ik nog een flinke stapel digitale foto’s op mijn schijf staan waar ik graag fotoboeken van wil maken. Ik vind het zonde dat je sinds de digitalisering van de foto’s geen mooie boeken meer hebt om met een weemoedig gevoel doorheen te bladeren. Dus heb ik besloten om fotoboeken te blijven maken, al is het nu geen geknoei meer met fotolijm, maar gewoon lekker via de software van de HEMA.

Japans Puzzelen vermaakt mij ook nog steeds. Het lijkt vooralsnog geen bevlieging te zijn, het hokjes kleuren maakt me nog steeds erg rustig en ik kan heerlijk geconcentreerd uren aan zo’n puzzel bezig zijn. Hoe suf.

Mijn lijstje met favoriete weblogs wordt alleen maar groter, omdat er ook steeds meer leuke lieve weblogmensen een bezoekje aan mij brengen. En uiteraard kom ik dan altijd even terug én laat een reactie achter. Hierdoor ontwikkel je toch een soort van commitment, die je wil blijven nakomen. Dus voel ik me verplicht om jullie trouw te blijven, en dat is ook iets dat ik heel erg leuk vind. Ik vind veel gezelligheid online in weblogland!

Natuurlijk is er ook nog mijn cursus Webpage Designer, waar ik lekker mee aan de slag ben. Momenteel is het nog heel theoretisch en moet ik veel lezen, maar interessant is het zeker en ik ben blij dat ik ermee begonnen ben. Het leert mij vooral de basisbeginselen van HTML en CSS.

Tenslotte vraagt ons kleine huisje óók mijn aandacht: de wasmand puilt uit, er moet nodig gestofzuigd worden, de vaat heeft zich weer opgestapeld en er slingert gewoon veel rotzooi rond die opgeborgen moet worden.

Oh ja, ik heb ook natuurlijk nog een lief vriendje dat ook wat aandacht wil. We wonen dan wel samen, maar als ik al mijn vrije tijd besteed aan bovenstaande opsomming, wordt hij daar ook niet bepaald blij van natuurlijk… ;-)

Conclusie: ik wil een tijdverdrijver. Want prioriteiten stellen is NIET mijn sterkste punt.