Archive for juni, 2007

vrijdag, juni 29th, 2007

Goeie ouwe tijd: de Spice Girls zijn er weer!

Tot mijn grote vreugde bereikte mij het bericht dat mijn jeugdidolen weer een wereldtournee gaan maken! Helaas doen ze ons landje niet aan, maar hee, je kan niet alles hebben. De Girl Power is er in ieder geval weer!

Vroeger was ik samen met mijn vriendinnetje Paulien (de donkere) echt een enorme fan. Werkelijk álles verzamelden we van deze hot-ladies: posters, stickers, plaatjes, interviews, deo’s, cd’s, video’s, ga zo maar door. Deze meiden waren één voor één wandelende marketingcampagnes voor pubermeisjes als wij. Toen we in de brugklas (of was het al de 2e?) van onze begripvolle moeders ook nog eens naar het concert in het Gelredome mochten (mam, ik ben je nog steeds dankbaar!), waren we helemáál de koning(innen) te rijk!

Mijn favoriet was altijd Mel C a.k.a. Sporty Spice (bij playbackshows was ik ook altijd háár, inclusief Nike Air Max, trainingsbroek en voetbalshirtje). Toen ik gisteren op internet de persconferentie met bijbehorende fotoshoot zag, wist ik het weer: zij is de beste, de leukste, de liefste en ook de stoerste. Mel C is het nog steeds voor mij!

Paulien en ik hebben ons ingeschreven om ingeloot te worden voor de kaartverkoop van het dichtstbijzijnde concert in Keulen. Ja, je moet inderdaad gewoon geluk hebben om überhaupt kaarten te mógen kopen.

De Spice Girls waren HOT! En nu misschien wel weer HOTTER dan HOT. Ik kan niet wachten om me weer heerlijk jong te voelen en keihard mee te staan blèren met de hits van toen. Laten we duimen dat we de kaarten kunnen bemachtigen…

Spice Up Your Life!

woensdag, juni 27th, 2007

Live in concert… Mr. George Michael!

Met mijn manager en een klant heb ik gisteravond het concert van George Michael bezocht in de Amsterdam ArenA. Het voordeel van het werken bij een grote organisatie, is dat het vaak leuke uitjes en fijne bijkomstigheden met zich meebrengt. Zo ook dit!

George Michael was in mijn ogen gewoon oud. Ik dacht alleen zijn allergrootste hits te kennen (die hij dan ook nog eens niet in zijn up zong, maar in het groepje Wham!… denk aan ‘Last Christmas’?) én weet natuurlijk van het politie-wc-schandaal waardoor hij ein-de-lijk uit die kast kwam. Compleet blanco ging ik gisteren dan ook mee.

Maar wát een show zette deze man neer. Een goede afwisseling tussen ballads en up-tempo, tussen de állergrootste hits en de (voor leken als ik) minder bekende nummers. Zijn live zang, de lichtshow en mooie projecties op grote schermen waren prima verzorgd en ik bleek tóch meer mee te kunnen zingen dan ik dacht (denk aan ‘Wake Me Up!’, ‘Freedom’, ‘Faith’, Jesus to a Child’, ‘The Edge of Heaven’ en ‘Fastlove’). Kortom: ik heb een topavond gehad.

Na afloop kan ik niet anders zeggen: Mister George Michael is huge!

dinsdag, juni 26th, 2007

Miek & autootjes

Al jaren droom ik van een eigen autootje. En dan hoef ik geen grote. Gewoon een kleiner hip autootje, waar ik fatsoenlijk de grote stad mee kan trotseren en waarmee het krapjes inparkeren geen onmogelijke opgave is (zelfs niet voor een vrouw!).

Toen ik 18 jaar werd en mijn rijbewijs mocht gaan halen, kreeg ik symbolisch van mijn ouders een grote poster van de Peugeot 206. Die auto was toen namelijk écht mijn favoriet. En dat issie ook wel een flinke tijd gebleven.

De auto-industrie staat gelukkig niet stil en dus kwamen er errug veel interessante andere exemplaren op de markt. In het begin bleef ik het 206′je nog trouw, maar later viel ik tóch van m’n geloof af. Zo is er nu de hele leuke Citroen C3 cabrio (Pluriel), de supersonische nieuwe Smart ForTwo, de stoere Audi A3 (niet superklein, maar toch zeer gewild) én niet te vergeten degene waar mijn hoofd nu het meest naar staat: een blauwe Mini Cooper. En als het even kan ook nog cabrio. En met zo’n leuk motief op het dak, wat je zelf uit kunt kiezen.

Zeg nou zelf: die is toch helemaal Marieke? Helemaal hipperdepip? Ik zie mezelf er al in rondscheuren! Hmmm… nog een spaar-projectje erbij dus. Misschien wordt het toch eens tijd voor een goed gesprek met mijn manager om die loonsverhoging voor elkaar te krijgen.

Tot die tijd doen we het met Theo’s Volkswagen Fox die hij van Omniworld heeft gekregen… Toch ook best een leuk ding! ;-)

zondag, juni 24th, 2007

Prepare… for HP 5!

Theo en ik zijn laatst naar zowel Pirates 3 als Ocean’s 13 geweest. Beide films natuurlijk helemaal geweldig! Maar tijdens de voorfilmpjes zaten we nog méér te stuiteren op onze stoelen dan tijdens de eigenlijke films waar we voor kwamen… kriebeltjes in de onderbuik en rode konen van opwinding!

Over de inhoud van de boeken en films is al genoeg geschreven en J.K. Rowling is al genoeg opgehemeld. Ik heb er gewoon enorm veel zin in!

Harry Potter and the Order of the Phoenix: vanaf 12 juli in de bioscoop!

Zie ook: www.harrypotter.com om in de stemming te komen!

zaterdag, juni 23rd, 2007

Couldn’t find the words… so just pictures!

vrijdag, juni 22nd, 2007

In The Picture: Jolise

Jo en ik kennen elkaar van de Dikkuh’s. Zij had verkering met één van de jongens toen ik erbij kwam. In de loop van de tijd werd ze ‘n steeds beter vriendinnetje, omdat we ook apart van de groep dingen ondernamen. Samen, of met meer meiden erbij. Zo zijn eigenlijk onze ‘girlsnights’ ontstaan. Jo is (net als ik) toen het uitging met haar vriendje bij de Dikkuh-groep blijven hangen en de vriendschap is dus alleen maar versterkt. Helemaal nu ze ook richting het Uteregse is verkast, proberen we elkaar toch wel regelmatig te zien!

Jo is iemand die altijd vrolijk is. De grote glimlach die zo bij haar hoort, is bijna niet van haar gezicht af te krijgen. Ze is een enorme doorzetter en ook een grote steun voor anderen. Als ik het moeilijk heb, kan ze veel begrip tonen maar dingen ook nuchter bekijken. Hierdoor kan ze vaak nét een ander licht op de zaak laten schijnen. Ze houdt verder enorm van feesten en gezelschap van haar grote vriendengroep. Echt een gezelligheidsdier dus!

Samen kunnen we onwijs leuk stappen, maar ook goede gesprekken voeren. We denken over heel veel dingen hetzelfde en het is daarom erg fijn om de herkenning die ik soms nodig heb, bij Jo terug te vinden!

Veel! Het is leuk dat we beiden als ‘aanhang’ van de groep uitgegroeid zijn tot goede vriendinnen en er zoveel mogelijk aan doen om dit in stand te houden. Met Jo kun je lachen en huilen, en dat is gewoon heerlijk! Echt een toppertje!

vrijdag, juni 22nd, 2007

Bah… Buschauffeurs

Omdat ik een hekel heb aan fietsen, pak ik naar mijn werk vaak de bus (jaja, ik weet het… ik woon best dichtbij en het moet makkelijk te doen zijn). Ik moet daarvoor zelfs wat eerder opstaan, maar dat vind ik fijner dan compleet bezweet (of juist doorregend) aan te komen op de vestiging. Dit heb ik beide één keer meegemaakt en dat was genoeg. No more sportief gefiets voor mij! Ook heb ik vriendinnetjes door heel Utrecht wonen, die ik ook bereik via het Gemeentelijk Vervoer Utrecht (oftewel: de bussen!). Ik heb dus een ruime ervaring met buschauffeurs.

Deze ervaring is niet zo heel goed. Zeg maar gerust: zwaar beroerd. Buschauffeurs zijn gewoon niet leuk. Vaak zijn het norse oudere mannen (ik zeg ‘vaak’, dus weet heus wel dat het ook mannen én vrouwen met andere achtergronden zijn; heb nu gewoon even zin om ze allemaal over die bekende kam te scheren) die dit werk al jaren doen, die zich mateloos irriteren aan die treuzelende reizigers die niet weten welke bus ze nou precies moeten hebben, die grinnikend en sarcastisch zwaaiend nét een halve minuut te vroeg wegrijden als jij hijgend en puffend met een zware boodschappentas aan komt gesjokt, mannen waarvan ik het gevoel heb dat ze thuis niet zoveel te vertellen hebben en dus genieten van de macht die zij denken te hebben over van het OV afhankelijke reizigers (tsja, ze moeten toch érgens hun levensvreugde vandaan halen?) en die expres veel te laat keihard op de rem trappen en expres weer heel hard optrekken zodat staande reizigers door de bus geslingerd worden en de rest van de passagiers straalmisselijk in de stoeltjes hangt.

Nu moet ik wél zeggen: áls er dan eens een keer eentje is die op je wacht, die het geen probleem vindt dat je even geen geld of genoeg strippen hebt, die gewoon even vriendelijk naar je lacht… dan begint mijn dag wél gelijk erg goed. Buschauffeurs kunnen gewoon je dag maken of breken! Hmmm… misschien moet de macht van de buschauffeurs toch niet onderschat worden.

dinsdag, juni 19th, 2007

Time flies… alweer 1 jaar!

Precies een jaar geleden stapte ik het volwassen leventje in. Mijn eerste echte baan! Zo groen als gras kwam ik van de Hogeschool Utrecht, net mijn opleiding Personeel & Arbeid afgerond. Inmiddels ben ik een (op onze afdeling) ervaren intercedente met een vast contract en doe ik binnenkort mijn eerste echte Randstad-toets om vakbekwaam te worden. Ik heb echt Randstad-blauw-bloed!

Ik had erg veel moeite om aan het werkende leventje te wennen en nog steeds is het niet altijd even makkelijk. Zeker omdat ik veel mensen in mijn directe omgeving heb die nog niet fulltime aan de slag zijn en nog een vrijblijvender leventje leiden zonder de verantwoordelijkheden die bij een professionele baan komen kijken. En ja, ik geef toe dat ik daar af en toe best jaloers op ben. Tegelijkertijd heeft het werkende leven me een stuk volwassener gemaakt. Ik heb veel geleerd, zowel werkgerelateerd als persoonlijk. En ik heb een vast inkomen waardoor ik lekker samen kan wonen met m’n lief. Ik geniet meer van mijn spaarzame vrije tijd en waardeer uitjes met mijn vrienden ook enorm. Ook kijk ik er elke avond naar uit om weer lekker bij Theo thuis te komen.

Mijn manager heeft ook aangegeven erg blij met me te zijn, dus dat is super om te horen. Ik heb leuke collega’s (essentieel voor mij!) en de inhoud van het werk is ook nog steeds uitdagend. Vandaar dat ik vandaag vrolijk heb getrakteerd op muffins… wat waren ze me dankbaar! ;-)

maandag, juni 18th, 2007

Feestweekend maakt voor even veel goed!

Na de vrijdag die zoals jullie konden lezen het einde was van een enorm slopende week, stond er gelukkig een leuk weekend voor de deur. Het Defqon1-festival zaterdag was magisch, het was mijn 4e keer en wéér was het ongeëvenaard. Defqon1 is een jaarlijks terugkerend festival op het Almere Strand, georganiseerd door Q-Dance; een organisatie met als specialisatie de hardere muziekstijlen in de dance-scene. Oftewel: gewoon een stampfeestje! Het is een feest waar wij als Dikkuh-vriendengroep het hele jaar naartoe leven en de sfeer op die dag (van ’s ochtends 11.00u tot ’s avonds 23.00u) is dan ook echt héél erg gaaf. We hebben met z’n allen zo genoten en hebben flink in de rondte gesprongen en gedanst. On-ge-lo-fe-lijk mooi! Vooral de afsluiting was top: veel lasers, vuurwerk en 32.000 mensen die applaudisseerden voor wat die organisatie weer heeft neergezet dit jaar. Eén ding is zeker: volgend jaar zijn we er echt wel weer bij! Een fotocollage waaruit de geweldige sfeer zal blijken, zal snel hier te vinden zijn!

Mijn vriendinnetje Paulien (ik heb er twee: een blonde en een donkere, dit was de donkere) was net een week terug van haar geweldige reis van 4 maanden door Maleisië en Thailand, dus zondag zag ik haar weer na een flinke tijd. En dat was super! We hadden gratis kaartjes weten te bemachtigen voor het concert van Guus Meeuwis in het Philips Stadion in Eindhoven. Ik kom daar normaal gesproken niet graag, zo in het hol van de PSV-leeuw, maar voor Guusje wilde ik wel een uitzondering maken. Het was even omschakelen (zo van hardhouse op de ene dag naar oer-Hollandse mee-lal-muziek op de volgende), maar het was wederom een prachtige dag. Guus begon rustig, met veel ballads en wat onbekendere nummers. Toen echter in het tweede deel de remmen los gingen, was het maar goed dat het PSV-stadion van zichzelf al geen dak heeft, anders was die er zéker afgegaan! Springend, dansend, feestend, zingend en met bier gooiend ging de massa uit z’n plaat. Wat was dat een mooi feest! Voor mij blijft Marco Borsato Nederlands artiest nummer 1, maar onze Brabantse Guus zit daar toch echt niet ver achter. Net als zijn gasten Acda & De Munnik trouwens, die ook nog even een liedje kwamen doen. Wat een gezelligheid! Guusje, bedankt!

En ’s avonds eindigde een zeer geslaagd weekend op de meest perfecte manier: ik viel weer lekker in Theo’s armen in slaap… :-)

zaterdag, juni 16th, 2007

Finally… let’s go Defqon!