Archive for september, 2007

vrijdag, september 28th, 2007

Wanted: Hulp in de huishouding

Mijn ouders hebben een hulp in de huishouding. Zo moeten we haar ook noemen. Schoonmaakster of werkster is uit den boze, dat klinkt volgens mijn moeder namelijk respectloos en denigrerend. Naja, in ieder geval gewoon naar. En dat is niet de bedoeling, want mijn moeder doet zelf gewoon het huishouden nog. Alleen helpt deze dame haar er dus zo af en toe mee; vandaar het woord ‘hulp’.

Toen ik nog thuis woonde, kon ik me best wel aan deze dame irriteren. Niet omdat het nou zo’n vervelend mens was (integendeel zelfs), maar ze was er altijd al achterlijk vroeg. En dan ging ze al aan de poets en aan het stofzuigen terwijl ik natuurlijk nog op bed lag. In die tijd had ik namelijk nog dat luizenleven van weinig colleges en de luxe om zélf mijn dagindeling te maken. De hulp maakte mij dus altijd wakker, zonder dat ik dat wilde. Grrr, ik werd er soms echt gek van!

Nu kan ik niet anders zeggen dan dat ik onwijs veel respect voor haar heb. Ik lig nu namelijk ‘as we speak’ zelf voor pampus op bed met de laptop op mijn schoot. Zojuist heb ik een grote schoonmaak gehouden, omdat ik morgen gasten krijg. Mijn nichtje en tante komen gezellig op bezoek, zij hebben ons huisje nog nooit gezien. En uiteraard wil ik dat het er dan spik en span uitziet hier (voor zover dat kan in ons kleine huisje; je hoeft maar een jas en schoenen te laten slingeren en wat vaat te laten staan en dan ziet het er al rommelig uit, maar goed…). Ik vind het vervelend als we bezoek krijgen en het is een bende in huis. Ik ben dan namelijk bang dat wij bekend komen te staan als ‘dat stel met die zooi in huis en al dat stof’. Ik word er zelf ook ongelukkig van als het niet opgeruimd is. Maar ja, het is zo’n rotklus. Theo en ik maken allebei lange drukke dagen, dus we hebben daar lang niet altijd zin in.

Maar nu zit het er weer toonbaar uit. Ik heb een enorme vaat weggewassen, onze douche/toilet geboend, de was opgevouwen, een nieuwe was in de machine gepropt, een doekje over m’n tafeltje en bureau gehaald, gestofzuigd én veel rondslingerende papiertjes en andere troep weggegooid.

Ik heb respect voor de hulp in de huishouding! Ik zou namelijk zelf erg graag willen dat ik er eentje had. Iemand die zich vrijwillig aanbiedt? Sollicitaties naar marieke@brouwertje.com graag!

dinsdag, september 25th, 2007

Miek weer aan de studie

Per volgende week werk ik niet langer fulltime. Ik heb het voor elkaar gekregen dat per 1 oktober mijn contract aangepast wordt naar 32 uur. Ik ga namelijk weer studeren! Deeltijd welteverstaan.

Sinds ik fulltime ben gaan werken, heb ik moeite gehad om hieraan te wennen. Veel mensen in mijn directe omgeving studeren nog en ik was/ben daar best soms wel jaloers op (geweest). Steeds vaker begon ik mij af te vragen: is dit het nou? Ben ik nu echt uitgeleerd en moet ik het hiermee zien te maken? Is dit wat ik echt wil?

‘Nee’, was mijn eerlijke innerlijke antwoord. Ik wil meer. Mijn baan is prima, maar ik heb toch het gevoel nog jong te zijn en daar iets mee te moeten doen. Er kriebelde iets, ik wilde meer meer meer! Ik ben nog niet uitgeleerd. Een tijdje geleden deed ik daarom bij mijn manager de aanvraag om minder te gaan werken. Alleen dan heb ik immers tijd over om me weer op een cursus en/of studie te storten. Volgens de regel van de organisatie mocht ik die aanvraag pas in april volgend jaar doen, maar vanwege mijn goede argumentatie (mijn persoonlijke ontwikkeling!) mocht het toch.

Volgende week ga ik me daarom eerst opgeven voor een thuiscursus Webpage Designer via het NTI. Ik ben altijd zó bezig met het internet (zit uuuuuren achter die pc) en vind het ook nog eens bijster interessant om te weten hoe het in elkaar steekt. Ik wil altijd alles zélf kunnen en dus wordt het tijd me erin te gaan verdiepen. De cursus gaat als het goed is 7 maanden duren en als dat goed bevalt, plak ik er daarna gewoon een vervolgcursus óf zelfs deeltijdstudie HBO achteraan. En dan toch iets met Communicatie en/of Journalistiek. Ik hou van schrijven en ben communicatieverslaafd, met name via het internet.

Ik heb er onwijs veel zin in en ga nu écht een richting op die ik graag wil! Kan niet wachten tot ik ermee aan de slag kan. Bovendien is het toch ook wel super heerlijk dat ik vanaf volgende week elke vrijdag vrij ben… Wat een luxe!

NB: Het feit dat ik er in salaris dus ook een vijfde op achteruit ga, is natuurlijk een keerzijde, haha…

zaterdag, september 22nd, 2007

Daar is ie dan: mijn tattoo!

donderdag, september 20th, 2007

Miss You Love

Ik ben weer alleen thuis. Het volleybalseizoen is weer begonnen en dit is te merken; voor de tweede keer in korte tijd is Theo weer op trainingsweekend. En ondanks dat ik allemaal leuke dingen heb gepland, mis ik hem echt enorm.

Het is zo’n gewenning geworden om m’n lief om mij heen te hebben. Dat hij er is als ik thuiskom (of in ieder geval óók onderweg is), dat we lekker samen eten, samen op bed ploffen en loos tv of een filmpje kijken, lekker samen onder de douche springen en lekker warm onder de wol kruipen. Even de dag samen doornemen, even spuien en even klagen. En dan weer beseffen dat we het zo goed hebben samen. En zo gek zijn op elkaar.

Theo is echt mijn alles. Mijn soulmate, mijn liefde, mijn maatje. Ik kan volledig mezelf zijn en daar hou ik zo van. Niks is te gek. We kunnen heel lief zijn voor elkaar, serious stuff bespreken en twee tellen later weer zo gek als een deur stuiterend door het huis gaan. Echte liefde, hoera! Ik heb het gevonden.

Ik ben net terug van een landelijke bijeenkomst op het hoofdkantoor van mijn werk. Ik ben moe en dan mis ik m’n mop nog méér. Juist nu heb ik behoefte om lekker in zijn armen in slaap te vallen. Helaas, ik moet het doen met een lief telefoontje én smsje voor het slapen gaan. In mijn gedachten is ie bij me.

Ik heb de deur goed op slot en ik trek zo de dekens ver over me heen. Kanjer, ik hou van je… Kom maar snel weer naar huis.

dinsdag, september 18th, 2007

Einde Gouden Kooi in zicht… finally!

Het is maar goed dat De Gouden Kooi dit jaar nog van de buis verdwijnt. Ik kan het niet meer aanzien. Was ik eerst nog trouwe aanhanger (ondanks mijn verbazing over het hoge asociale schreeuw-, scheld- en seksgehalte) en kon ik mij prima vermaken met Huub, Jaap en hun bizarre roomies, gaat het zelfs mij nu te ver.

De heftige ruzies tussen Brian en Huub (die nu overigens weer dikke maatjes schijnen te zijn), seksende Nadia en Dennis (waarvan nu weer geruchten rondgaan dat ie toch liever van jongetjes houdt… onbegrijpelijk dan hoe heftig deze jongen van Nadia kan genieten, hij verdient een Oscar voor zijn acteerprestaties), Lieke die zowat werd aangerand, hysterische Natasia die een voorbeeld wilde zijn voor haar kids (eehhh…), vetzak Jaap die alles onderkotste wat los en vast zit (inclusief huishoudster Palma), 19-jarige Amanda die zo geil als boter zowel met mannen als vrouwen het bed in duikt… ik kon het allemaal hebben! Ik had er stiekem ook wat lol om, het is verbazingwekkend hoe ver dit mocht gaan. Toen ik hoorde dat de stop uit De Gouden Kooi getrokken gaat worden tegen het einde van het jaar, vond ik dat zelfs jammer. Gisteravond kon ik het echter niet meer aanzien en was ook mijn grens bereikt.

Brian en Amanda hadden de eer een echte bikini-contest te mogen organiseren. Je moet toch wat als je 24/7 opgesloten zit in luxe. Waar moet je heen met je tijd en geld? Maar goed, een bikini-wedstrijd is in mijn ogen gewoon een missverkiezing, maar dan in bikini. Kijken welk meisje er het mooist uitziet en de beste uitstraling heeft. Blijkbaar was ik daar veel te braaf in, want dat was absoluut niet de draai die de bewoners van De Gouden Kooi én de bikini-meisjes zelf eraan gaven: het was één groot pornofeest.

Deze meiden kwamen duidelijk niet om te laten zien wie de mooiste was. Het credo was meer: ‘kijk eens hoe geil ik ben!’ De schaamtegrens was ver te zoeken en de dames deinsden er niet voor terug om hun vrouwelijke lichaamsdelen niet alleen te laten zién aan de mannelijke bewoners, maar hun neus letterlijk op de feiten te drukken! Arme Jaap (naja, zo erg zal ie het niet gevonden hebben) moest er onder andere aan geloven en werd met zijn grote hoofd tussen wat meisjesbenen geperst. Ook het feestje in het bubbelbad na afloop van de contest was te ranzig voor woorden en ik zal jullie de details besparen. RTL moest keer op keer de beelden censureren (vage blokjes en zwarte balkjes over de porno-achtige beelden heen), maar beloofde ’s avonds laat in de herhaling de ongecensureerde versie te laten zien waarin alles open en bloot te zien zou zijn.

Ik heb niet meer gekeken. Dit is te smerig. Moeten we De Gouden Kooi echt nog tolereren tot het einde van het jaar? Laat dan die uitzending van half 8 ’s avonds maar achterwege… er zijn ook kinderen die tv kijken!

Zo, mijn hart is gelucht.

zondag, september 16th, 2007

Theeleut op koffiepad

Ik ben altijd een theeleut geweest. Vooral toen ik op mijn studentenkamertje woonde, gingen er liters doorheen. (Wel vruchtensmaakjes dan; die kruidentheeën als Rooibos, Sterrenmunt en Groene thee zijn gewoon echt vies!) Thee is namelijk goedkoop én gezond; de dagelijks aangeraden twee liter water krijg ik met geen mogelijkheid weg, maar als ik stiekem de thee mee tel, lukt het me toch! Bijna elke dag zette ik een flinke pot, welke ik vergezeld door een rol Licht Bruintjes van de Albert Heijn (biscuitjes met melkchocolade en kleine suikertjes erop, mjammie!) voor de tv of met een goed boek leegdronk. Met 1 zoetje per kop graag.

Thee ziet er alleen niet gezellig uit. Het is eigenlijk maar een vies bruinig drabje, helemaal als je het uit zo’n doorzichtig theeglas drinkt. Koffie doet het in dat opzicht véél beter, want dat zit vaak al in een mooie kop of gezellig gekleurde mok. Ik ben zo jaloers op mensen die na hun diner een overheerlijke cappuccino bestellen, want dát ziet er pas delicious en enorm knus uit! Die dikke laag van spierwit en stijfgeklopt schuim, met wat cacaopoeder er nonchalant overheen gestrooid. Zucht. Ik lust namelijk echt géén koffie. Juist omdat het er zo mooi en aantrekkelijk uitziet, heb ik het al diverse keren geprobeerd. Maar tevergeefs, ik vind het echt niet lekker. Die schuimlaag is top, maar wat eronder zit… da’s mij toch echt te bitter.

Er is echter licht aan het einde van de tunnel! Sinds kort zit er in Utrecht een vestiging van Coffee Company (ik heb me laten vertellen dat het vergelijkbaar is met Starbucks), waar ik door een collega mee naartoe genomen werd. Hij was er van overtuigd dat hij mij een koffie kon laten proeven die ook ik geweldig vond. Ik betwijfelde het, maar stemde toch toe.

Ik kreeg de koffie in zo’n heerlijk grote kartonnen meeneem-beker, zoals je dat ook in Amerikaanse films ziet. Met zo’n plastic deksel waar je een gaatje in moet drukken, waaruit je de koffie dan moet drinken. Waar je lekker je handen aan kunt warmen, als het buiten frisser begint te worden. Een goed begin dus! Voorzichtig nam ik een teugje van het goedje en wat bleek: het is werkelijk fantastisch!

Hallo, ik ben Marieke en ik ben verslaafd. Aan de Latte met mokka-smaak van de Coffee Company: een laagje koffie, een scheutje mokka-siroop en héél véél opgeklopte melk met een beetje cacaopoeder. Oh ja, én twee zakjes zoetstof… :-)

zondag, september 16th, 2007

Gossip

Leave Britney alone! - Trouwe Britney-Spearsfan Chris Crocker kan de malaise van Brit niet langer aanzien en nam een bizar filmpje op waarin hij de wereldwijde pers jankend en schreeuwend smeekt om de gevallen ster met rust te laten. Lees verder >>

vrijdag, september 14th, 2007

Het nieuwe Dorrestein-boek

Review: Echt Sexy, Renate Dorrestein - In ‘Echt Sexy’ maken we kennis met de 13-jarige Fiebie Koolveld, een dapper en oprecht meisje dat in een zoektocht naar haar beste vriendinnetje achter de gruwelijke waarheden van de grote boze mensenwereld komt. Lees verder >>

woensdag, september 12th, 2007

Van squash naar City Jam

Zie je, ik heb gewoon geen discipline. Zelfs wanneer ik samenwoon met een topsporter, lukt het me niet om me wekelijks naar de squashbaan te slepen. Had ik een tijdje terug nog enorm mooie voornemens, is daar in de praktijk nog bar weinig van terecht gekomen. Iedere keer als Theo het initiatief nam om nu écht eens te gaan sporten, wist ik met mijn onweerstaanbare (*grinnik) charmes weer voor elkaar te krijgen dat het toch weer een avondje voor de tv werd.

Tot dat Mirthe me erop attent maakte dat bij haar dansvereniging Touchee deze week weer het nieuwe blok van 4 weken begon! Ik had deze club zelf ook al ontdekt en me al voorgenomen om ooit eens te gaan kijken. Nu moest het er maar eens van komen! Vriendinnetje Paulien heeft vroeger ook volop gedanst en was direct enthousiast toen ik haar vroeg met me mee te gaan. Weer een poging in het kader van ‘met een sportmaatje word je beter gestimuleerd’.

Afgelopen maandag was het zover en ik kan maar één ding zeggen: het was supergaaf! We deden mee met een les City Jam, vergelijkbaar met het bekendere streetdance. Heerlijk up-tempo, weg met de technieken en keurige houdingen die ik vroeger bij jazzballet aangeleerd kreeg, en gewoon gáán! Stoere muziek, gave danspassen en twee overactieve leraressen zorgden ervoor dat ik die kick van het dansen weer helemaal terugkreeg. Ik heb me heerlijk uitgeleefd alsof ik weer op een podium voor een stampvolle zaal danste. Paulien en ik waren het erover eens: wij gaan dit wekelijks doen! Onze voorkeursavond zat helaas vol, waardoor we het komende blok helaas gescheiden moeten dansen (ikke op woensdag en Pien op donderdag), maar we staan op de wachtlijst. Mocht er een maandagplekje vrijkomen, worden wij als eerste op de hoogte gesteld. Want dat is wel zo gezellig natuurlijk.

Toen ik thuis kwam, bleef het nog lang druk in mijn hoofd en kostte het me moeite om in slaap te vallen. Ik was net een stuiterbal en Theo werd he-le-maal gestoord van me. Maar uiteraard was hij ook blij dat ik het zó leuk had gevonden. De volgende dag zijn Pien en ik direct op zoek gegaan naar hippe streetdance-sneakers, een lekker zittende dansbroek en coole topjes. We blijven immers vrouwen en óók tijdens het sporten willen we er tiptop uitzien! :-)

dinsdag, september 11th, 2007

Hoe ouder, hoe wijzer? Yeah right!

Wijsheid komt met de tijd. Tenminste, zo wordt mij dat altijd verteld. Dat je naarmate je ouder wordt steeds beter weet wat je wel en niet moet doen. En ook hoe je dingen het beste kunt aanpakken. Nou, de afgelopen tijd heb ik weer eens gemerkt dat die vlieger voor mij niet opgaat!

Al vanaf de basisschool heb ik last van het alles-altijd-maar-uitstellen-en-op- het-laatste-moment-gigantisch-in-de-stress-schieten-syndroom. Ook de middelbare school én hogeschool ben ik op die manier prima doorgekomen, maar nu ik een oudere (en ik hoopte dus ook ‘wijzere’) werkende vrouw ben, had ik gedacht dat ik het toch anders zou doen. Want die stress op het allerlaatste moment is toch ook niet alles, weet je. Ik dacht dat ik daar na 3 scholen wel van geleerd had. Helaas, verkeerd gedacht.

Ik heb morgen Randstad- en Uitzendbranche-examen en ik ben er weer veel te laat aan begonnen! Tijdens mijn lessen heb ik erg goed opgelet en ik werk er inmiddels al ruim een jaar, dus het grootste gedeelte zou ik toch moeten kennen. Dacht ik. Ware het niet, dat die moeilijke wetgeving en prijsberekeningen vol kleine rotdetails zitten en je net zult zien dat die op de toets terugkomen. Dat heb ik namelijk altijd, die pech.

Wat ik dus van jullie nodig heb: duim morgen vanaf 10.00 uur heel hard voor mij dat ik dit examen ga halen! Het is geen ramp als ik ‘m een keer moet overdoen, maar hee, ik werk er zoals gezegd al ruim een jaar. Nogal voor lul dus, als ik lager dan een 6 haal.

Ik reken op jullie!