Archive for juli, 2008

zondag, juli 27th, 2008

Time flies

maandag, juli 21st, 2008

Miek voor een dag model

Sinds kort hebben wij op Ze.nl de mogelijkheid om professionele foto’s van jezelf te laten maken via www.zestudio.nl! Deze fotoshoots zijn bedoeld voor de consument die graag eens een mooie foto van zichzelf zou willen hebben, maar er niet zoveel voor wil betalen. En deze foto’s zijn niet extreem ‘model-achtig’, maar gewoon zoals je bent. Jij op je allermooist, maar niet mooier dan dat je bent.

Wij met de redactie gingen dit natuurlijk uitproberen. Alles voor onze lezeressen! :) Ik wilde dit zelf altijd al eens doen; opgemaakt worden door een visagiste en dan eens echt mooi op de foto. Ik zie mezelf absoluut niet als model, maar zo’n foto van jezelf is nooit weg. Misschien issie wel mooi genoeg als profielplaatje op Hyves en Ze.nl!

We mochten 2 setjes kleding meenemen waarin wij ons lekker voelden. Van de visagiste hoefden wij niet perse gebruik te maken, maar ikzelf wilde dit wel graag. Een basis make-upje kan ik zelf wel, dus ik zag wel wat in een zwaardere make-up. Daarom maakte zij bij mij ’smokey eyes’, wat (al zeg ik het zelf) best wel heel mooi stond!

Allemaal waren we best zenuwachtig, want we hadden dit nog nooit gedaan. Hoe moet je gaan staan? Waar laat je je handen? En moet je altijd uitgebreid lachen of soms ook boos/serieus kijken? En doe je dan ook nog iets met je heupen? Gelukkig was daar de alleraardigste fotograaf die ons helemaal op ons gemak stelde en allerlei aanwijzingen gaf voor het mooiste resultaat. Afgeschermd van iedereen in de ruimte was er geen reden om je te schamen, maar des te meer redenen om je gewoon echt eens mooi te voelen. De complimentjes van de fotograaf droegen daar zeker aan bij!

Hieronder zie je mijn mooiste foto’s. Kritisch als ik ben wil ik ze hier niet allemaal laten zien (want: niet over allemaal tevreden), maar stiekem durf ik te zeggen: ik ben mooi! :)

Nu jullie nog! Neem snel een kijkje op ZeStudio.nl!

zondag, juli 20th, 2008

Vrouwenborrel & het ontmoeten van medelogsters

Bij Ze.nl werken we met een groep vrijwillige schrijfsters. Super leuke en enthousiaste meiden die van schrijven houden en zich betrokken voelen bij de site. Tenminste, zo komen ze over via de mail! Want het contact dat ik met ze heb, beperkt zich eigenlijk tot het internet; veelvuldig mailen, forummen en soms ook Hyven en MSN’en.

Om deze meiden te bedanken voor hun inzet, maar ze ook goed te informeren over de stand van zaken bij Ze.nl én om nu eens in het echt kennis te maken (met mij en met elkaar) hadden wij een borrel georganiseerd. Met een ietwat grote mond had ik gezegd dat ik wel een presentatie in elkaar zou draaien en wel even voor de groep zou gaan staan. SLIK. Als ik érgens een hekel aan heb, dan is het wel aan presenteren. Maar omdat ik vond dat het professioneel zou staan als ik als hoofdredactrice een praatje hield, zat er niets anders op dan me te verbijten en ervoor te zorgen dat het zo snel mogelijk voorbij zou zijn.

En het was leuk! Naja, die presentatie niet helemaal, maar ik heb me er met een rood hoofd en zweetuitbraken doorheen geworsteld. De reacties waren wel positief, dus misschien viel het toch mee. Maar met name de meiden en de sfeer op de borrel waren super! Na een onwennig begin ging iedereen lekker met elkaar aan de klets en werd er volop gegeten en gedronken. Voor mij zat er nog een extra bijzonder tintje aan: blogsters Sanne en Susanne zijn via mij bij Ze.nl terecht gekomen en behoren dus ook tot de crew… Vooral Sanne’s log volg ik al erg lang, dus was het heel bijzonder om haar nu eens echt te zien. En de dames zijn leuk!! :)

Het doel was om die meiden te laten zien dat ze echt bij ons horen en dat we hun inzet heel erg waarderen. Volgens mij is dat gelukt, want de volgende dag kreeg ik allemaal leuke reacties van ze. Het is een hele fijne groep en ik hoop dat ze nog lekker lang voor ons blijven schrijven!

woensdag, juli 16th, 2008

Pijnlijke voeten voor de kroonprins

Het koninghuis is altijd zo onbereikbaar. Het dichtst bij dat ik ooit ben gekomen, is heel wat jaartjes geleden toen koningin Beatrix met haar hele gevolg ons stadje Culemborg aandeed en ik als jong meisje met een vlaggetje in mijn hand langs de weg stond te zwaaien.

Des te gaver was het dan ook toen wij met Ze.nl werden uitgenodigd voor de zomer-fotosessie van prins Willem-Alexander en zijn gezin! Wanneer maak je dat nou mee? Met collega Stephanie ging ik op pad, naar Landgoed De Horsten te Wassenaar. Door de slechte verbinding met het openbaar vervoer, moesten we achtelijk vroeg opstaan op onze vrije vrijdag. Maar hee, dat hadden we ervoor over; we gingen immers als heuse paparazzi en royalty-verslaggevers heel dicht bij ons leuke kroonprinsgezin komen!

Volgens 9292OV.nl moesten wij vanaf Den Haag CS een bus pakken richting Wassenaar om vervolgens 20 minuten te lopen naar het landgoed. No way natuurlijk! In de bus besloten we maar een taxi te bestellen om ons vanaf die uitstaphalte naar de plaats van bestemming te rijden. Helaas, fout gedacht. Wisten wij veel dat het op vrijdagochtend in Wassenaar teveel gevraagd is om een taxi jouw kant op te krijgen?! Maarliefst 4 (!) taxicentrales hebben we gebeld en geen van hen had een autootje vrij die ons kon ophalen. Daar stonden we dan, in the middle of nowhere in Wassenaar, of all places. Gelukkig was de meneer van de laatste taxicentrale zo aardig om ons te vertellen hoe we erheen moesten lopen, want ja, er zat niks anders op! Qua tijd had de routeplanner het inderdaad goed; 20 pijnlijke minuten hebben we gelopen op onze kekke hakjes - we wilden er immers mooi uitzien voor onze prins en hadden er niet bepaald op gerekend een marathon op die schoenen te moeten afleggen.

Maar het was het waard! Eenmaal aangekomen waren we de pijn direct vergeten, we keken onze ogen uit naar al die bekende cameraploegen en royaltykenners. Met onze roze Ze.nl-shirtjes (wel met keurig net jasje erover) vielen we een klein beetje uit de toon, maar door ons mutserige enthousiasme vond de rest ons geloof ik wel schattig en was iedereen in ons geinteresseerd.

Na strenge instructies kwamen ze dan echt: Neerlands trots. Wat een onwijs mooi gezin is het toch! De meisjes super schattig en de prins en prinses ontzettend aardig. Na een fotosessie volgde binnen een vraagmomentje voor de schrijvende pers (wij!) en kwamen ze daarna nog even buiten voor de cameraploegen. En wat bleek: ’s avonds waren we op het NOS Journaal nog met onze hoofdjes in beeld ook!

Op de terugweg heb ik mijn laarzen maar gewoon uitgedaan en kwam mijn bloedende kleine teentje tevoorschijn… *huil* De buschauffeur en de andere passagiers keken wel wat raar op toen ik de bus instapte op mijn blauwe sokken, maar dat kon me even niks schelen. Die krengen waren eindelijk uit!

Wij hebben weer wat beleefd en weer een artikel geschreven waar we trots op mogen zijn!

maandag, juli 14th, 2008

Ik ga het weer doen!

Zoals jullie wellicht weten, is mijn Theo profvolleyballer. En aangezien ik zelf ook vanaf mijn 12e verslaafd ben aan dat spelletje, zijn wij een ideale combinatie. Ik zit bijna elke wedstrijd fanatiek aan te moedigen op de tribune en als we na een wedstrijd terugrijden naar huis, kunnen we samen de hele wedstrijd analyseren. En die mogelijkheid heb ik, omdat ik er zelf nu alweer twee seizoenen helemaal uit ben en dus zaterdags altijd vrij ben. Twee seizoenen lang heb ik zelf geen bal aangeraakt, maar heb ik mijn lieverd de sterren van de hemel zien spelen bij Omniworld en Jong Oranje.

Ik ben destijds gestopt, omdat het me toen allemaal even teveel werd. Ik was afgestudeerd en ging direct fulltime aan het werk, wat voor mij heeeeeel erg wennen was. De omschakeling van het studentenleven naar die ‘echte’ baan, ging bij mij niet zo lekker helaas. Drie keer per week met mijn zo geliefde sport bezig zijn, kon ik er helaas niet meer bij hebben en met pijn in mijn hart heb ik toen het bijltje (balletje?) erbij neergegooid.

Tot nu. Het kriebelt. Het kriebelt heel erg! Mijn leven is op orde, volledig in balans. Ik ben overal aan gewend, heb de leukste baan op aarde en ik moet gewoon sporten. En wat kan ik dan beter gaan doen dan volleyballen? Weer bij een team horen, leuke dingen met hen doen, lekker fanatiek die competitie in en zaterdagen in de sporthal…

En dus ga ik het doen! Ik ga terug naar Taurus uit Houten, waar ik al twee seizoenen speelde en ook Theo heb leren kennen. Ik ken er al veel mensen en voor Theo is het ook heel erg leuk om daar regelmatig terug te komen. Om bij mij te kijken (natuurlijk!), maar ook om zijn vrienden vaker te zien die hij daar nog heeft. Volgend seizoen speel ik met Taurus Dames 3 in de 3e divisie, het niveau waarop ik daar ook ben gestopt en waar ik nu weer op mag instromen. Super!

Enige nadeel: ik zal niet meer elke wedstrijd van Theo kunnen zien, want we spelen natuurlijk allebei op zaterdag onze competitiewedstrijden. Maar we gaan ons best doen dit zo goed mogelijk te combineren en zoveel mogelijk van elkaar te zien. Want ik weet zeker dat ik op mijn best speel met mijn liefie langs de kant.

Can’t wait!

woensdag, juli 9th, 2008

Mamma Mia, here I go again…

Ik heb weer nieuw materiaal voor mijn zangkunsten zoals hieronder beschreven. Ik ben namelijk net thuis van de maandelijkse Ladies Night in de Rembrandt-bios in Utrecht waar deze keer Mamma Mia! The Movie draaide! Ik had al een aantal voorstukjes gezien en mijn nieuwsgierigheid rees bijna de pan uit.

En nu ben ik dus helemaal hyper en kan ik niet slapen van de drukte in mijn hoofd (nu eens niet van eenzaamheid). Want de film is geweldig, heerlijk, blij en zoooo herkenbaar! Ik was met 3 vriendinnetjes en we hebben heerlijk mee zitten zingen en deinen op die fijne ABBA-hits. Ik heb me verbaasd over de niet-tegenvallende zangkwaliteiten van Meryl Streep, heb Colin Firth eens van een heel andere kant gezien (je verwacht immers meestal een stijve hark van ‘n Engelsman als rol) en heb me vaak rot gelachen over hilarische scènes en goeie grappen. Fijn fijn fijn! Ik zeg: aanradertje!

Wil je gewoon even vrolijk worden (en dat had ik nodig, want vriendlief is natuurlijk nog steeds ver weg), dan moet je Mamma Mia! gewoon echt lekker met vriendinnen gaan zien. Ik heb de heerlijke soundtrack van de film al besteld bij Bol.com!!

Oh ja, op Ze.nl geven we een leuk prijzenpakket van de film weg… Doe mee, dan kun je misschien nog gratis gaan ook! ;)

maandag, juli 7th, 2008

De schaamte voorbij

Het voordeel van alleen thuis zijn, is dat je lekker kunt doen waar je zin in hebt. Zo kun je een hele zaterdag in je slobberkleren rondlopen, jezelf heel zielig vinden dat je zo lang zonder je liefje moet, mag je heel veel rommel maken en je activiteiten beperken tot het voor de zoveelste keer kijken van Sex and the City, een nieuw DS-spel spelen en delen van een goed boek lezen. Je kunt ongedoucht alles eten wat los en vast zit (en er daarna ook weer keihard spijt van hebben), hardop praten tegen je schildpadjes en stiekem eens een keer je crosstraining overslaan (geen drill instructor Theo die je een schuldgevoel aanpraat als je een keer echt geen zin hebt).

Maar het mooiste is nog, dat je ongegeneerd met een deo-bus KEIHARD (en vals… dat dan weer wel) voor de spiegel mee kunt staan bleren (en dansen, niet te vergeten) met de foutste hits. Of met hele mooie nummers die door jouw toedoen vanzelf transformeren tot dat fouts. Geweldig! Je weer even jong voelen, je weer even laten gaan. En als de deo niet binnen bereik is, pakken we gewoon de haarborstel.

Ik weet heel goed dat ik valser zing dan een kraai, dat is mij vaak genoeg gezegd. Maar stiekem vraag ik mezelf soms af of men niet gewoon overdrijft. Want ik vind het zelf in mijn eigen oren toch best wel aardig klinken. Ach, wie doet me wat. Ik en mijn deo-bus: de beste vrienden. I’m gonna be a star!

In my dreams… ;)

vrijdag, juli 4th, 2008

Daar gaat hij

Z’n heilige kleurige Bjorn Borg-collectie gewassen, z’n blousjes gestreken, z’n papieren bij elkaar gezocht, de DS-spelletjes ingepakt, de zwembroeken opgestapeld… en dit alles nog niet in een tas, dus rommelig door het hele huis verspreid.

Vriendlief gaat vannacht op vakantie. Met vrienden. Voor twee hele weken! Met een oud Volkswagenbusje heel avontuurlijk op roadtrip richting Kroatie.

Ik moet gewoon werken en heb allemaal leuke dingen gepland, maar toch zal ik hem erg missen. Home Alone! Gelukkig heb ik mijn laptop… ;)

Veel plezier honey en zorg dat je heelhuids terugkeert!