Muse Madness

We hadden de kaartjes al een half jaar in huis, ik had ze Johan kado gedaan toen hij deze de zomer in Polen en Oekraïne zat voor het EK, dus ik was dolblij toen het eindelijk zover was: ik ging Muse live meemaken. Johan had ze in 2009 en 2010 al eens zien optreden en is groot fan van Matthew Bellamy en consorten, wat mijn nieuwsgierigheid alleen maar had aangewakkerd. Muse zou volgens vele kenners de beste live band ter wereld zijn, dus dat moest ik zelf maar eens gaan ervaren.

Eigenlijk was ik helemaal niet fit genoeg om zo’n heftig concert bij te wonen, maar daar had ik maling aan. Twee dagen lang heb ik veel thee, vitamientjes en paracetamol tot mij genomen en gisteravond vertrok ik dan toch richting Ziggo Dome. En daar heb ik geen moment spijt van gehad!

Wat een enorme belevenis was dit concert. Ongelofelijk. Ik ken Muse nog niet heel lang heel goed, wat ik sinds ik ze gisteren live zag behoorlijk jammer vind. Ik had deze band veel eerder moeten ontdekken! Een geweldige lichtshow, led-schermen in de vorm van een (omgekeerde) piramide met te gekke beelden erop, snerpende gitaren… KICKEN ECHT.

Mister Bellamy is echt een held. Wat een energie! De man is bovendien zo ongelofelijk muzikaal, hij staat op dat podium alsof het hem allemaal geen enkele moeite kost en waarschijnlijk is dat ook gewoon het geval. Het was mooi om het hele publiek, zowel staand als zittend, uit z’n dak te zien gaan en te horen meeblèren. Kippenvel to the max!

Ja, mijn liefde voor Muse is aanzienlijk gegroeid. Dat ik na afloop van het concert volledig instortte en gebroken mijn bed in stapte, doet er niet toe. Muse was het waard. Ik zou het bijna jammer vinden dat ik niet naar hun Amsterdam ArenA-concert in juni kan, omdat ik dan in New York zit… Bijna dan hè? ;)

Follow on Bloglovin

Share Button

6 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *