Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Afgelopen zondag ben ik met mijn broertje naar de wedstrijd FC Utrecht – FC Groningen geweest. Naast het feit dat het een vrij emotionele wedstrijd was (de eerste na de dood van verdediger David di Tommaso), was het ook een leuk uitstapje met mijn broedertje.

In de eerste plaats ben ik Ajacied, maar in de tweede plaats ook gewoon een voetballiefhebster. Vandaag in de klas nog een sneer gekregen van een klasgenoot: voetbal is voor mannen en daar moeten vrouwen gewoon bij wegblijven. Grrr, daar kan ik slecht tegen! Gelukkig zei ie het met een big smile op zijn gezicht… Tis te hopen voor hem dat ie dat niet écht meende! ;-) Maar omdat het Utrecht-stadion natuurlijk veel dichterbij is dan de Amsterdam Arena, besloten Jesper en ik maar eens een wedstrijd van de FC te bezoeken. Dat was al voordat Di Tommaso overleed, dus we hadden niet echt gerekend op zo!n emotionele wedstrijd. Toch was het erg mooi om mee te maken.

Het was erg indrukwekkend om te zien hoe de spelers van FCU het veld opkwamen, met op de Bunnikside een groot spandoek met het hoofd van Di Tommaso. Daarnaast nog een groot spandoek op het veld en spelers met de armen om elkaar heengeslagen. Dan nog een minuut ‘doodse’ stilte erbij en het kippenvel staat op je hele lijf. Een erg mooi eerbetoon aan deze fantastische speler en publiekslieveling (van wat ik heb horen zeggen, zal hier nu niet gaan doen alsof ik Utrecht-fan nr. 1 ben…).

Helaas verloor FCU met 0-2 van Groningen (wiens spelers dit uitermate ingetogen en dus gepast vierden) en konden Jes en ik niet met de supporters meejuichen. Maar we gaan snel weer een keer!

Vond het gezellig broertje!