Waar is een weblog toch voor? Nou, die vraag kun je negatief en positief benaderen. Een niet nader te benoemen persoon deed het eerste: negatief dus. Volgens haar (okee, dat verklap ik dan wél) is het een manier om aandacht te vragen, voor mij en mijn leven. Zij vraagt zich af wat het nut is van een heel ‘schijnleven’ op internet. Alsof mijn leventje zo belangrijk is…? Volgens haar heb ik een heel groot aandachtsprobleem!

Ikzelf benader het liever op een positieve manier. Ten eerste is mijn leventje op mijn weblog niet ‘schijn’. Ik schrijf op wat mij bezighoudt, wat ik zoal beleef en vertel over activiteiten die ik doe. Ik geef mijn mening, geef af en toe wat gevoelens bloot én vind het ook nog eens heel leuk om reacties hierop te krijgen. Altijd leuk om te zien of mensen mijn mening delen of juist niet, of misschien iets herkennen in mijn verhaal.

Bovendien vind ik het erg leuk om te schrijven. Deze liefde voor de taal begon al op de basisschool; ik was een kei in dictees en ook verhalen schrijven deed ik graag. Nederlands werd op de middelbare school mijn beste vak en tijdens mijn opleiding Personeel & Arbeid greep ik de mogelijkheid om een minor Journalistiek te volgen met beide handen aan. Ook deze rondde ik erg goed af (zelfs dikwijls afgevraagd of ik met die achterlijk hoge cijfers wel de goede opleiding gekozen had…).

Daarnaast woon ik natuurlijk al een tijdje niet meer thuis en heb ik familie en vriendinnen door het hele land zitten. Een weblog is ideaal om elkaar toch een beetje op de hoogte te houden, zonder daar torenhoge (telefoon)rekeningen aan over te houden. Ik weet dat diverse vriendinnen trouwe lezers zijn en ook mijn moeder en schoonmoeder vinden het ‘enig’ om mijn leventje op die manier een beetje bij te houden.

Wat óók zo leuk is aan een weblog, is dat ik uren kan klooien met de lay-out. Ik vind het erg leuk om te bedenken welke kleur de site gaat krijgen, welk lettertype ik ga gebruiken, welke plaatjes ik in de kop ga verwerken, hoe de indeling wordt, etc. Hiervoor struin ik ook andermans logs af, om inspiratie op te doen voor de mijne én natuurlijk ook wat reacties achter te laten. Zo heb ik inmiddels al een heel netwerkje aan internetvriendinnetjes opgebouwd (zie mijn lijstje links).

De positieve benadering is dus veel leuker. En voor de negatieve mensen: je kiest er zelf voor om mijn link aan te klikken of het webadres in te tikken in je browser… Stoor je je? Blijf dan lekker weg!