I Buy cannabidiol cost k sta met mijn vader buiten om twee nieuw gekochte fietsen in elkaar te zetten als er opeens een mysterieus vrachtwagentje voor onze deur stopt. Een vrolijk meisje verschijnt uit de deur naast die van ons en ze stapt vastberaden op de wagen af. Ze ziet mijn pa en mij met dozen en gereedschap in de weer, dus vraagt ze: ‘Kom jij hier ook net wonen?’
Ik vertel dat ik hier al bijna een jaar woon, maar dat ik uit haar woorden begrijp dat zij hier dus nieuw is? Het meisje knikt en stelt zich enthousiast aan me voor. Ik kan haar naam niet goed verstaan en ik vind het onbeleefd om het nogmaals te vragen, dus stel ik wat vragen over waar ze vandaan komt en wat haar plannen hier zijn. Ze blijkt dezelfde achtergrond als ik te hebben: eerst jaren bij haar ouders in een klein stadje gewoond, daarna het studentenleven in het grote Utrecht opgezocht en nu klaar voor het burgelijke leven: ze gaat samenwonen met haar vriend en wijst naar boven naar een raam op de 1e etage. Het is het appartementje naast ons! Ik wens haar succes met verhuizen en wend me weer tot mijn pa, die een beetje staat te klungelen en toch echt mijn hulp nodig heeft.
In de loop van de week wordt mijn nieuwsgierigheid naar de nieuwe buren gewekt. ’s Avonds in bed horen we ze nog tot laat timmeren, schaven en boren. Aangezien onze balkonnetjes aan elkaar grenzen en er geen schot tussen zit, gluur ik (terwijl ik als dekmantel mijn was ophang) zo af en toe terloops bij ze naar binnen. Het lijkt steeds meer vorm te krijgen, het ziet er in ieder geval al gezellig uit voor zover ik kan zien. Gordijnen hebben ze nog niet, dus dat komt goed van pas voor mij… ;-)
Als ik weer eens met een volle wasmand het balkon op loop, zie ik dat de twee nieuwe buren gezellig buiten aan hun tafeltje zitten. Beiden zeggen ze me breed lachend gedag en het meisje staat op van haar stoel om richting mij te lopen: ‘Ehm… wij geven volgende week een soort van housewarming en we vroegen ons af of jij misschien ook zin hebt om te komen?’ Dat vind ik nou leuk. Zij kennen blijkbaar ook het gezegde Amantadine buy uk beter een goede buur dan een verre vriend dus ik neem de uitnodiging hartelijk aan. Ik vertel dat ik ook samenwoon (ze hadden Theo nog niet gezien) en dat ik dus niet alleen kom. Dit lijken ze alleen maar gezellig te vinden. Ik vraag of ze al helemaal gesetteld zijn en het antwoord is: ‘Bijna, we moeten alleen nog steeds gordijnen kopen!’ Ik glimlach, draai me om en bloos… dat had ik natuurlijk allang gemerkt.
Wat is het leuk om nieuwe buren te hebben en wat heb ik zin om volgende week eens écht legaal bij ze binnen te kijken!