Onschuldig vast op Bali

Ik leest best veel. In de sidebar van mijn weblog hou ik keurig bij in welk boek ik bezig ben en bovendien Ginette-35 over the counter schrijf ik regelmatig recensies voor Ze.nl. Mijn smaak is zeer uiteenlopend, ik kies net zo makkelijk voor een heerlijk luchtige chicklit als voor een heftig waargebeurd verhaal. Van dat laatste genre las ik er onlangs eentje die me niet meer losliet.

Bali bajes is de titel van het betreffende boek. Over een meisje van 27 jaar dat nietsvermoedend een heerlijke vakantie op Bali tegemoet ging, maar bij aankomst 4,2 kg marihuana in haar koffer aantrof. Een arrestatie en slopend proces volgden, tot ze ook daadwerkelijk werd veroordeeld: twintig jaar cel. Let wel: voor iets dat ze niet heeft gedaan… Tot op de dag van vandaag zit Schapelle Corby vast onder de meest mensonterende omstandigheden.

schapelleHet boek is zo aangrijpend! In mijn omgeving gaan namelijk regelmatig mensen op reis, net als dit doornormale meisje. Ik vind het een eng idee dat vliegvelden blijkbaar niet helemaal veilig zijn en er mensen (medewerkers?) rondlopen die ongestoord met je koffer kunnen rotzooien. Zelf heb ik ook weleens mijn adem ingehouden als mijn koffer was ingecheckt, via de loopband naar achteren was gerold en ik later nog net een glimp kon opvangen van drugshonden die ‘m besnuffelden. Het zal je maar gebeuren.

Wat ik geleerd heb van dit verhaal? DOE ALTIJD JE KOFFER/TAS OP SLOT ALS JE REIST! En seal hem desnoods voor een paar euro. Aan Schapelles aangrijpende verhaal te lezen is het die moeite ECHT heel erg waard…

Nieuwsgierig? Lees HIER Line spy, Sms spy. de recensie die ik voor Ze.nl schreef!

46 Comments

  1. Ioni 08 september 2009 at 09:14

    Ik was erg onder de indruk van de recensie op Ze.nl. Het lijkt me een mooi boek en een verschrikkelijk verhaal.

    Dit zijn wel redenen voor mij om niet snel naar zulke landen af te reizen…

  2. annouska 08 september 2009 at 09:23

    He, ik heb het boek gelezen en ik was ook erg onder de indruk en zelf geschokt over hoe alles zo fout kan lopen en hoe idioot mensen kunnen zijn.

    Goede recensie over een verscheurend boek..

  3. Saar 08 september 2009 at 09:30

    Eugh, het idee alleen al. Wil het boek zeker nog eens lezen.

  4. Serena 08 september 2009 at 09:37

    Oh, dat boek moet ik eens even onthouden, lijkt me erg goed!!!

    Ongelofelijk dat er mensen zijn die zomaar rotzooi in je koffer stoppen…

    Fijne dinsdag!!!

    Grtz Serena

  5. Roos 08 september 2009 at 09:41

    Dit soort verhalen vind ik ook altijd heel erg eng. Als ik op reis ga doe ik mijn koffer ook altijd heel goed op slot. En nog vind ik het eng dan!

  6. Lief meisje 08 september 2009 at 09:56

    Wat een heftig boek zeg.

  7. Roos 08 september 2009 at 10:06

    Ik less net je stuk op ze.nl en dan mensen als reactie geven ‘hoe weet je dat ze onschuldig is?’ Dat weet je natuurlijk niet zeker want de Indonesische gevangenis heeft al het bewijsmateriaal vernietigd. Op en andere site las ik het volgende over de rechtbank;

    * Weigerde de drugs te testen op land van herkomst. (Als het afkomstig was uit Indonesié, dan moesten ze haar vrij laten.)
    * Weigerde vingerafdrukken te nemen, of dna van de tas.
    * Verbrande het bewijsmateriaal zodat het nooit gebruikt kon worden om haar vrij te krijgen.
    * Veronderstellen dat ze schuldig is: Vanuit haar gevangenis cel moest ze bewijzen dat ze onschuldig is.
    * Weigerde naar het cctv materiaal van het vliegveld te kijken.
    * Weigerde haar het recht op vraag belangrijkste getuigen in de rechtzaal (Douane officeren).
    * En de lijst gaat zo verder en verder.

    Dit maakt het allemaal veel erger, dat haar onschuld niet bewezen kan worden en dat Australië weinig doet voor haar aangezien het hun strategische relatie met Indonesië niet wil schaden. Onbegrijpelijk!

  8. Marieke 08 september 2009 at 10:40

    @ Roos: Klopt, dat lees je ook allemaal in het boek. Echt een complot, zo ziek… Ongelofelijk!

  9. Joyce 08 september 2009 at 11:05

    Dat klinkt als een heftig boek, misschien moet ik ‘m toch maar eens gaan lezen!

  10. Marit 08 september 2009 at 12:26

    Je zou bijna zonder koffer op vakantie gaan en daar alles wel kopen… :(

    X

  11. Renske85 08 september 2009 at 15:46

    Ik heb eens het boek Bangkok Hilton gelezen en dat is zo’n zelfde verhaal. Heel heftig om te lezen!

    Groetjes, Renske

  12. Annika 08 september 2009 at 18:29

    Wow, wat heftig! Ik lees ook wel ‘graag’ waargebeurde verhalen en dit zal er dan ook zéker een zijn die op mijn ‘verlanglijstje’ komt te staan.

  13. Caithlin 08 september 2009 at 19:47

    Woooow, je zou maar ineens twintig jaar in de cel zitten om zoiets simpels als je koffer niet op slot doen :O :| Naar aanleiding van jouw blog ga ik dus écht wel mijn slot gebruiken op mijn koffer voortaan. Het leuk me altijd nutteloos maar nu zie ik het punt er wel van in ja.

  14. Toaske 08 september 2009 at 19:52

    Ik zag ooit de film Bangkok Hilton, een soortgelijk verhaal daarin. Zeer aangrijpend.

  15. Eva 08 september 2009 at 20:27

    Echt vreselijk dit soort dingen, ook als ik lees dat al het bewijsmateriaal vernietigd werd enzo.. het zal je maar overkomen!

    Het loont zich inderdaad om je koffer op slot te doen want voor je het weet zit je in een nachtmerrie

  16. Desiree 08 september 2009 at 20:35

    Heftig zeg, dat is zeker een boek dat op mijn ‘moet ik snel eens lezen’ lijstje komt!

  17. Eline 08 september 2009 at 21:25

    Ik vind dat altijd zulke enge dingen! Heel erg naar. Lijkt me een indrukwekkend boek.

  18. Annemarie 08 september 2009 at 22:41

    Ik ga bijna nooit met het vliegtuig, maar inderdaad.. Altijd op slot doen, dat is wel het minste wat je kunt doen!
    Want het zal je inderdaad maar gebeuren, echt ongelooflijk!!!

  19. Elise 09 september 2009 at 02:51

    oals je weet zit ik in Thailand nu en ik had die angst voor het inchecken ook. Als de dood dat ze iets zouden vinden. Ik zou er bij willen zxeggen, koop een hardtop koffer,k geen stoffen. Die kunnen ze neit open maken achter de band.

    Fijne dag,m Elise

  20. Marije 09 september 2009 at 02:56

    Vergeet niet dat dat een kant van het verhaal is!

    Ik woon in Australie (waar Schapelle vandaan komt) en het is vaak in het nieuws. Er is ook veel bewijs TEGEN haar.

    Ik heb geen mening, en het zou zeker een verschrikkelijke situatie zijn OOKAL heeft ze het meegesmokkeld, maar ik zeg alleen maar dat niemand behalve Schapelle de waarheid weet.

  21. Marieke 09 september 2009 at 08:42

    @ Marije: Klopt ja, niemand zal het ooit weten, alleen zij. Dat schreef ik ook in mijn recensie. Tis alleen zo vreselijk als je leest in welke omstandigheden ze vast zit. Brrr!

  22. Shanti 09 september 2009 at 08:57

    Het lijkt me echt een mooi boek! Maar volgens mij als ik het lees en de volgende keer op vakantie ga krijg ik toch wel even de kriebels!

  23. Kris 09 september 2009 at 10:38

    Ik lees dit soort boeken gewoon niet uit zelfbescherming. Druktemaker als ik ben zou ik me er alleen nog maar drukker om gaan maken. Dan komt er helemaal niets meer terecht van een zorgeloze vakantie. Beetje kop in ’t zand steken, maar het is eigenlijk te gek voor woorden dat er dit soort dingen gebeuren waar je rekening mee zou moeten houden.

  24. Niekje 09 september 2009 at 11:25

    Nasty!
    Je hebt me wel nieuwschierig gemaakt, dus denk dat ik t boek binnenkort maar eens ga halen.

  25. Miekoe 09 september 2009 at 12:39

    Wauw, dat is echt heftig! Echt vreselijk om zoiets mee te maken, ookal ben je schuldig inderdaad.

  26. ¤ Lon ¤ 09 september 2009 at 17:33

    Helemaal mee eens… Ik ben nu het verhaal van Mandy P. aan het lezen die in Colombia vast zit voor drugs smokkel. Pff…

    Toen ik laatst naar Thailand ging, heb ik m’n koffer ook laten sealen! Je weet ’t maar nooit!

    grts, Lonneke

  27. Sheila 09 september 2009 at 19:06

    Dit boek ken ik niet, maar het is helaas een bekend verhaal. Denk ook aan verschillende films.

    Ik reis veel en ik let altijd op mijn backpack. Ik verlies ‘m nooit uit het oog en voor het vervoer pak ik ‘m in in een speciale tas.

  28. Angela 09 september 2009 at 20:59

    wat verschrikkelijk! dit soort boeken kan ik dus echt niet lezen. daar ga ik slecht van slapen..

    je koffer insealen? da’s een goed idee!

  29. inge 10 september 2009 at 12:29

    helaas ken ik zo’n soort verhaal in ’t eggie en het is echt te vreselijk voor woorden. de vriendin in kwestie is inmiddels weer vrij en in nederland (ze zat in peru in de gevangenis), maar die jaren daar hebben haar voorgoed veranderd…

  30. Nientjuh 10 september 2009 at 16:39

    Wat verschrikkelijk zeg als je dat mee moet maken. Het lijkt mij een heel aangrijpend boek.
    Lieve groetjes, Jeanine

  31. rinus 10 september 2009 at 17:49

    Het zal je maar overkomen en inderdaad de boel op slot.
    Overigens speciaal een koffer voor op reis naar Amerika gekocht(ja, ik ga de marathon van New-york rennen in 2010) die met een speciaal sleutel door de douane aldaar geopend kunnen worden, anders heb je een kapotte koffer terug!.
    Fijn weekend.
    Groet Rinus.

  32. Patty 10 september 2009 at 21:22

    Zo’n soortgelijk boek las ik toen ik voor het eerst in India was. Ik kreeg het van een schotse backpackster. Ik kan me de titel niet herinneren, maar het ging over een man in een thaise gevangenis, waar gebeurd ook. Echt, bizar hoe het er in die landen aan toegaat! En te bedeken dat ze eigenlijk nog “geluk” heeft dat ze niet d doodstraf krijgt. Hoe bizar. Als ik op reis ga check ik mijn tas op schiphol, en laat hem daar sealen. Het is toch je grootste nachtmerrie om in een aziatische gevangeni terecht te komen zonder dat je iets gedaan hebt??? Ik ga het boek dan ook niet lezen, ik krijg daar serieus nachtmerries van!

  33. Annet 10 september 2009 at 22:24

    Brr t zal je maar gebeuren, vreselijk! Ik vind het heerlijk om waargebeurde verhalen te lezen, chicklickts lees ik minder makkelijk weg.

  34. Joëlle 11 september 2009 at 09:30

    Ja, dat benauwde gevoel had ik ook wel toen ik naar Indonesië ging. Als je aankomt op het vliegveld in Jakarta is het eerste wat je ziet een bord met “Welcome to Indonesia” en daaronder direct: “Death penalty for drugs smuggling.” Vervelende is dat mensen vaak toch wel het slot van je koffer af kunnen slopen als ze dat echt willen.

  35. Clara Bos 11 september 2009 at 13:51

    Lijkt me heel mooi!! Heb zelf net Oversteken uit van Judith Visser, ook bizar goed!!

  36. Sabine 11 september 2009 at 16:07

    Ik heb hem net gekocht! Maar moet eerst die van Mandy P nog uitlezen, ook zo’n verhaal.

  37. Eva 12 september 2009 at 09:34

    Oh die wil ik wel lezen ja :D

  38. Puck 12 september 2009 at 11:14

    Lijkt me een heftig verhaal, Je hoort het wel regelmatig hoor. Alleen helaas kun je eigenlijk nooit met zekerheid zeggen of iemand nu werkelijk onschuldig is of niet… Dat maakt deze verhalen wel altijd een beetje dubbel vind ik.

  39. Roel 12 september 2009 at 12:34

    Je verteld het ofdat we het echt moeten lezen, ik denk dat ik het binnenkort ga bestellen! Lijkt me heel mooi

  40. Linda 12 september 2009 at 23:51

    Dat is inderdaad heel erg aangrijpend. Dat zoiets ook echt kan gebeuren..
    maar tegenwoordig zijn er wel veel van dit soort verhalen. Een collega van de vriend van m’n zus heeft zo ongeveer hetzelfde meegemaakt (volens mij ook op Bali) en een boek geschreven, weet alleen even niet hoe dat heette.

  41. Sunlover 13 september 2009 at 10:30

    Jeetje.. Het zal je gebeuren.. Dat wil je echt niet meemaken.. Ik zal het boek eens lenen, vind dat altijd wel interessant om te lezen!

  42. Lnnkz 13 september 2009 at 10:44

    Het lijkt me een leuk boek om te lezen. Wel moet ik zeggen dat je nooit met 100% kunt zeggen of iemand onschuldig is? Ik bedoel dat zeggen ze waarschijnlijk allemaal? Hoe dan ook.. ik zet hem op mijn leeslijstje!

  43. Sassie 14 september 2009 at 09:34

    Ik durf het niet te lezen… Die dingen raken mij altijd veel te erg.

  44. Arantxa 17 september 2009 at 13:05

    Wow, wat heftig zeg. Als ik het boek tegenkom neem ik het zeker mee.

  45. Prinsesje 19 september 2009 at 14:53

    Ik ga hem meteen bestellen op Bol.com wil hem heel graag lezen. Toen ik naar Curacao ben geweest was er ook enorme strenge drugscontrole. Toch wel heftig hoor!

  46. Chantie 21 september 2009 at 19:31

    Toen ik vroeger altijd uit Suriname kwam moest ik altijd voor de douane mijn koffer opnieuw checken van mijn moeder en dan kom je naar Nederland terug met mooie cellen etc. Je moet er toch niet aan denken dat je net zoals haar daar ver weg zit in omstandigheden die te erg voor woorden zijn……

    Lfs,
    Chantie