Ik moet iets beschamends bekennen. Ik durf het eigenlijk niet te vertellen… maar onze kerstboom staat nog steeds! We hebben ons steeds voorgenomen hem af te breken, maar steeds kwam er iets tussen. Een afspraak buiten de deur, deel 2 van Grey’s Anatomy dat écht afgekeken moest worden, nog een paar knuffeluurtjes in bed, een grote wasmand die nu echt eens leeg moest, een vaat die opeens toch belangrijker was dan het grote versiersel vol lampjes in onze kamer, die stofzuiger die toch echt niet voor niks in de kast ligt… Kortom: alles werd belangrijker dan onze boom. Niet te vergeten: onze eerste echte eigen kerstboom.

Stiekem moet ik toegeven dat ik hem echt niet weg wil doen. Hij staat gewoon zo gezellig in huis! We hebben super feestdagen gehad en ook nu geeft ie sfeer; ons huisje is er zo lekker knus en ‘cosy’ door. En stiekem ben ik gewoon een beetje sentimenteel. Onze eerste boom. Als ie weg is, moeten we weer zó lang wachten voor we hem weer heel burgerlijk samen kunnen optuigen… Dat werkt deprimerend.

Dinsdag komen mijn Culemborgse vriendinnetjes weer gezellig langs voor een echte girls night. En ik heb besloten dat ie dan wel echt weg moet zijn. Wat moeten mensen wel niet van ons/me denken! (ja mam, ik weet wat jij denkt als je dit leest…)

Maar morgen mag ik nog een laatste dag genieten van onze boom. En dan is het helaas écht tijd geworden… Dag boom!