Mijn Amsterdam-ontdekkingstocht ging zaterdag verder. Zeker nu ik in onze hoofdstad ga werken, wil ik natuurlijk alles weten en zo veel mogelijk zien. Amsterdam en ik moeten elkaar maar eens goed gaan leren kennen! Marlies was mijn inmiddels vertrouwde Amsterdam-gids. Zelf is ze gek op de stad, dus zij mocht mij weer rondleiden. Deden we het de vorige keer nog ’s avonds en ’s nachts, kozen we nu voor een trip in daglicht.
We startten in een heuse rondvaartboort. Zo’n hele echte, inclusief 4-talig gesproken tekst waarmee de historie van Amsterdam en haar grachten werd verteld. Wat is onder andere de Herengracht toch mooi met al die schitterende grachtenpanden! Lies wees mij tevens op alle kleine details die ik niet over het hoofd mocht zien. Ik heb echt mijn ogen uitgekeken.
Inmiddels hadden we best honger gekregen en werkten we warme poffertjes met roomboter en poedersuiker naar binnen, vergezeld door een mok warme chocomel met slagroom. Ook nog eens vlak bij een (voor de kersttijd opgezet) ijsbaantje. Heel knus en winters! Daarna togen we naar de Bijenkorf om de grote kerstboom te bekijken waar heel Nederland over praat (logisch, want hij is heus heel mooi) en kocht ik kerstkaarten die ik nu toch echt een keer moet gaan schrijven, wil ik voor elkaar krijgen dat mijn gelukwensen nog vóór kerst bij mijn geliefden op de deurmat liggen.
Wat natuurlijk ook niet mocht ontbreken tijdens onze toeristische route, was een bezoekje aan het Anne Frank Huis. Ook ik heb het indrukwekkende dagboek van het meisje die de Tweede Wereldoorlog meemaakte met veel interesse gelezen toen ik op de middelbare school zat. Het was heel bijzonder om nu in het huis rond te lopen waar zij ondergedoken heeft gezeten en de dagboekbrieven heeft geschreven. Hierna moesten Lies en ik dan ook echt even bijtanken met een kop thee en een goed gesprek.
Een shop-poging mislukte vervolgens helaas jammerlijk; ik ben erachter gekomen dat winkelen op zaterdag in Amsterdam géén goed plan is. Ik had nog een zwart oogpotlood nodig, maar wist niet hoe snel ik hem weer in het schap terug moest leggen toen ik zag hoe enorm lang de rij was. Die haal ik van de week nog wel even in mijn pauze, gewoon in het ‘kleine’ Utrecht.
We sloten de dag af bij een pizzeria/steakhouse. Na ons buikje rondgegeten te hebben, zette Lies mij af bij de sporthal in Amsterdam waar Theo zijn wedstrijd moest spelen en waar ik m’n mop weer goed ging aanmoedigen. Het was weer een hele belevenis en mijn liefde voor het Amsterdamse is weer een stukje gegroeid. Ik kan niet wachten op het volgende uitje!