Ik baal. En flink ook. Het is namelijk zo dat ik al weken niet heb hardgelopen, terwijl ik juist die flow weer zo lekker te pakken had. Ik had een paar 10 kilometers Ponstel buy gelopen, me op vakantie College essay help zelfs ingespannen en me voorgenomen om me volgend jaar aan de Dam tot Damloop (16,1 km) te wagen.
Een nieuw setje winterhardloopkleding droeg ook bij aan het hardloopplezier; ik kon niet wachten om het te dragen. Die supergave grijze Nike-tights met panterprint (!) en mijn neongele Nike-shirt met lange mouwen liggen echter as we speak met de kaartjes er nog aan te wachten in mijn kast. Het is dat ze geen ogen hebben, anders hadden ze me smekend aangekeken: ‘Draag mij, draag mij!’
Een tijdje geleden begon mijn knie op te spelen. Niet die ene die me in april/mei vijf weken aan de kant hield, maar nu de andere. Ik had pijn tijdens en na het lopen. Na twee dagen rust was dat weg, maar zodra ik aan een nieuwe run begon, voelde ik ‘m al snel weer. De laatste keer ben ik na 3 km huilend gestopt, ik kon niet meer.
Ik nam mezelf voor om twee weken absolute rust te houden en wat oefeningen te doen die ik de vorige keer van de fysio had gekregen voor mijn andere knie. Dat ging goed, tot ik vorige week geveld werd door een fikse griep, inclusief flinke verkoudheid. Traplopen kost nu nog steeds belachelijk veel moeite, laat staan een stukje rennen. Ik heb simpelweg geen lucht.
En dat is gewoon flut. Flut omdat in mijn omgeving de hardloopkoorts hoger dan ooit lijkt te zijn opgelaaid. Werkelijk ie-der-een loopt hard. En ik ben gewoon stikjaloers. Ik heb altijd aan sport gedaan, voornamelijk volleybal, en was zelden geblesseerd. Nu echter al twee keer in korte tijd. Zou ik gewoon oud worden? ;)
De 8 km van de Amsterdam Marathon a.s. zondag, met de finish in het Olympisch Stadion (hoe cool!), ga ik waarschijnlijk niet halen. Voor nu is het zaak om echt goed uit te zieken en daarna weer heel rustig te beginnen: korte afstanden in een langzaam tempo. Verdorie.
Aah balen meis! Maar als je straks op je gemak een paar rustige trainingen hebt gedaan zit je zo weer op je oude niveau! Echt!
Wat jammer! Maar je kunt inderdaad beter even rustig aan doen. Des eerder kun je weer van start gaan.
Rust is nu echt de enige optie. Ik draag m’n hardlooplegging en trui lekker in huis ;-) met UGGS! Why not?! ;-)
Heeeeel erg vervelend (zacht uitgedrukt). Zeker als de mensen om je heen wel lekker lopen. Bij mij komt zo’n astma-aanval ook altijd op het verkeerde moment, maar – hoe stom het ook is – rust doet wonderen. Helaas… Hopelijk ben je snel weer de oude! En tot die tijd zou ik inderdaad Annemerels tip opvolgen :) Hihi.
Is hardlopen niet gewoon een blessure gevoelige sport? Hopelijk komt het snel weer goed met je knie. Niks zo vervelend als pijn terwijl je gezond bezig bent.
hardlopen is idd gewoon ook een blessure gevoelige sport en jouw leeftijd (jonge deerne) heeft er denk ik nog weinig mee te maken! ^^ balen is het wel, zeg, hoop dat je snel (niet TE snel) weer lekker kunt lopen!
Wat ontzettend balen zeg. Ik hoop dat het snel weer beter gaat.
De tijd nemen, hoe moeilijk het ook is….
Ik ben ook bevangen door de koorts, maar had vrijwel meteen last van m’n linkerknie. Bij mij schuurde een pees de hele tijd langs het gewricht, wat voor irritatie zorgde; kon daarna niet eens meer fatsoenlijk traplopen en liep vaak wat mank.
Kreeg de tips om m’n (boven)benen goed te rekken en geregeld een icepack tegen m’n knie te houden (uiteraard in een doek ofzo). Dat laatste een kwartiertje, dan even 10 minuten niet en dan weer een kwartier ofzo. Zorgt voor goede doorbloeding.
Moet zeggen dat na een maand dat rekken en dat coldpack toch behoorlijk verschil maken. Knie doet nog wel wat raar, maar kan er tenminste weer normaal op hardlopen en daarna zijn trappen een veel minder grote uitdaging.
Allicht helpt dat?
Vervelend, maar zoals al vaker genoemd: neem de tijd. Misschien intussen wat vaker lopen door het bos, door de wijk, door de stad en intussen de herfstkleuren bewonderen?
Jeetje, dat is balen zeg!