Valentijnsdag

Aleve costco canada Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN
Cost of tofranil Android tracker, Mobile tracking.

Valentijnsdag… De één vindt het niks, de ander vindt het helemaal geweldig en zweert erbij. Ikzelf heb eigenlijk moeite om er een goed beargumenteerd oordeel over te vellen.

Daan en ik hebben sinds het begin van onze relatie niet aan Valentijn gedaan. Hoe onromantisch eigenlijk. Hoor je daar in het begin van je relatie JUIST niet aan te doen? Ik bedoel; kan me voorstellen dat het naar een aantal jaar toch echt een beetje een loos gedoe wordt; hoe kun je immers jarenlang origineel blijven? Als Valentijnsdag dan de dag moet zijn dat je elkaar vertelt hoeveel je van elkaar houdt, dan zit er inderdaad iets niet helemaal goed in je inmiddels langdurige relatie… :-)

Veel mensen komen met uitspraken als: ‘Waarom moet je perse met Valentijn romantisch doen en elkaar laten zien dat je van elkaar houdt? Dat zou veel vaker en spontaner moeten, bla bla…! Ergens hebben ze natuurlijk gelijk. Dat je van elkaar houdt, hoor je natuurlijk veel vaker aan elkaar te laten zien, door kleine (of grote!) dingen. Kadootjes, uitspraken, lieve smsjes, (onverwachte) bezoekjes, kaartjes, koken en dineren met kaarslicht, een roos, etc. Gewoon, omdat je elkaar lief vindt. (Mannen van Nederland, dat HOORT ja!)

Maar vinden jullie Valentijn dan niet gewoon een leuke toevoeging? Gewoon om één dag in het jaar af te wachten wie er aan je gedacht heeft. En wie aan jou wil laten weten dat ie je toch wel heel lief vindt. Misschien nog wel anoniem ook? Het is geweldig en ook een beetje frustrerend om niet te weten wie jou aanbidt. En het is gewoon STOER als er wél een naam vermeld wordt.

Heb trouwens ooit een anonieme kaart gekregen en werd werkelijk waar gék van het piekeren. Maaaar, lucky me: een maand later viel er een verjaardagskaart in de bus met exact hetzelfde handschrift. En dA?A?r stond wél een naam op! Haha…

Daan en ik doen dus niet aan Valentijn. Wél gaan we lekker samen uiteten. Gewoon, weer een reden dat het ‘mag! (wij arme studenten ‘horen! niet regelmatig uiteten te gaan, dus zoeken we constant naar ‘redenen! om tA?ch te mogen!). En we gaan niet eens op Valentijnsdag zelf, want dan kunnen we allebei niet.

Wat ik wel altijd doe? Toch even een kaartje sturen. Zo!n hele zoetsappige; roze en rode hartjes en beertjes en lieve teksten. En weet je wat? Die stuur ik niet eens alleen naar Daan. Ook lieve vriendinnetjes krijgen er eentje. Gewoon, om te zeggen dat ik ze lief vindt!

Ik hou van Valentijnsdag…