Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk echt zover: de reünie van de Josefschool in Culemborg. Alleen ons jaar, ons klasje en onze leraren. Bijna iedereen was komen opdagen en het was echt een onvergetelijke avond. Ik heb echt genoten.

Het grappige was dat ik (en mijn ex-klasgenoten) natuurlijk iedereen gewoon herkenden, no problem. En wij kenden de leraren uiteraard ook nog. Maar ja, leraren krijgen in hun hele docenten-carrière natuurlijk honderden, zo niet duizenden koppies in hun klas. En als het dan ook nog eens 11 jaar geleden is, dan geeft dat bij de herkenning nog weleens problemen. De ene leraar had er meer last van dan de ander, maar het was wel heel grappig. Na een paar kleine hints wisten ze het toch best vaak alweer snel. Het jammere was wel dat mijn allerliefste lievelingsleraar er niet was. Hij schijnt een aantal jaar geleden op een niet zo leuke manier weggegaan te zijn, en wilde simpelweg niet meer teruggekomen op de Josefschool.

Na met zo veel mogelijk mensen te hebben bijgekletst (lukt toch nooit met iedereen) werd dé videoband erin gedaan: het kamp en de afscheidsmusical van groep 8. On-ge-lo-fe-lijk! Wat een kleine ukkies waren we toch nog, wat een piepstemmetjes en wat voelden we ons goed! Leipe dansjes en playbackshows. En die haardracht! En niet te vergeten de kleding! De tranen rolden zowat over onze wangen, helemaal dubbel hebben we geleden. Echt super leuk om weer terug te zien.

Rond 23.00u zijn we richting Culemborg-centrum gegaan waar we in de Klok nog even wat hebben gedronken met z’n allen. Deze reünie was ongelofelijk leuk en ik hoop dat er niet wéér 11 jaar voorbij moeten gaan voordat we elkaar weer zien. Mensen, het was top!