Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Ik heb wat met gadgets. Net als elke vrouw heb ik geen gat in mijn hand, maar simpelweg gewoon helemaal geen hand. Geld vliegt er tien keer sneller uit dan dat het binnenkomt. En bij mij gaat het meeste dus op aan gadgets; geen goedkope hobby dus.

Ten eerste ben ik totaal mobieltjesgeil. Sinds die krengen uitgevonden zijn, heb ik er echt al téveel versleten. Ik heb ze ooit op mijn eigen log eens onder elkaar gezet, en daar schrok ik gewoon van (net als vele bezoekers van m’n site; uit de reacties bleek dat het bij mij wel op een extreem niveau zit). Om de haverklap heb ik een nieuwe, die dan in het begin onwijs cool en strak en geweldig is, maar na een tijdje zijn nieuwigheid verliest en plaats moet maken voor een ander. Momenteel doe ik het met een Motorola V3 Razr PINK. Eens kijken hoe lang die het uithoudt… Marktplaats is voor mij dé ideale uitvinding trouwens; je vindt altijd wel gekken die willen ruilen of hun nieuwste dingetje voor een prikkie wegdoen.

Mijn op één na nieuwste aanwinst is een Nintendo DS. Met diverse spellen uiteraard. Jaaaaren geleden was ik ook al in het trotse bezit van een Nintendo. Dat was de Game Boy toen. Ik kocht hem van mijn verjaardagsgeld, tezamen met Tetris die je er toen bijkreeg. De hele familie werd verslaafd; al helemaal toen mijn broertje er ook eentje kocht. Kon je mooi Tetrissen tegen elkaar.

Een paar maanden geleden, na een middagje Nintendo DS’en met het neefje van Daan (mijn vriend, red.), kwam het echte Game Boy-gevoel weer naar boven. Ik herinnerde me weer die middagen en avonden waarop ik alleen oog had voor mijn spelcomputer. Alles en iedereen kon me gestolen worden, ik hoorde niets of niemand om me heen. Mijn ouders vonden vooral het muziekje erg irritant: ‘Mariek, zet dat ding eens zachter… of nee, zet maar gewoon helemáál uit!’

Inmiddels ben ik dus alweer een tijdje in het trotse bezit van de nieuwere versie (niet de nieuwste geloof ik, ik meen te hebben gehoord dat Nintendo alwéér goed bezig is geweest). Erg handig voor mijn treinreizen richting het Brabantse. Mensen in de trein kijken eerst altijd ietwat verbaasd, maar daarna proberen ze toch stiekem op je schermpje mee te gluren of jij met Yoshi erin slaagt om langs Wario te komen in Mario Kart (absoluut favoriet spel)…

Tot slot mijn nieuwste aanwinst: een iPod Nano. Eerder was ik al in het trotse bezit van een knalblauwe iPod Mini, maar die is in Tilburg bij Daan en Kasper gewoon uit huis gejat. Wie zei ook alweer dat Brabanders zo vriendelijk en gastvrij zijn? ;) Je jas wordt gewoon van je eigen kapstok gejat… :( Maar goed, ik kon niet al te lang zonder een goede mp3-speler, dus was de Nano de logische volgende stap. Ik hoef er denk ik weinig over te zeggen; een heerlijk ding.

Je ziet: het is een dure hobby. Eentje die ik mij als arme student eigenlijk niet kan veroorloven. Maar ja, er kan wel meer niet in het leven. Geniet! Dat is mijn motto… En ja, daar zorgen die gadgets ook wel een beetje voor…