Camping Life

campinglife22

Vroeger gingen wij altijd kamperen. Elke zomervakantie bracht ik drie weken door op camping De Schatberg in Sevenum, Limburg. Mijn moeder kwam daar vroeger ook, dus het is een jarenlange traditie geweest van onze familie om daar onze tenten en caravans op te tuigen.

Ik vond het er altijd één groot feest. Mijn oma, tantes en neefjes en nichtjes waren er ook. Bovendien stonden we altijd op hetzelfde veldje en werd de band met andere medekampeerders zo hecht, dat we ieder jaar weer met elkaar afspraken in dezelfde periode terug te komen. Zo had ik elk jaar dezelfde vakantievriendjes en -vriendinnetjes!

Daarmee gingen we naar het strandje, de speeltuin, zwemmen, voetballen, waterfietsen en trampoline springen. Later doften we ons op en gingen we naar de campingdisco, die tot 01.00 uur open was. We deden mee aan volleybaltoernooien en verloren dan in de eerste fase expres alle wedstrijden, zodat we vervolgens in de verliezerspoule glansrijk met de overwinning aan de haal gingen. We deden mee aan zeskampen, waarvoor we de gekste estafettes moesten doen, verkleed én met zelfgeknutselde mascotte. We organiseerden een barbecue met het hele veld en speelden spelletjes, steeds bij iemand anders voor de tent. We liepen spannende spooktochten in het donker, waarbij ik echt een schijtluis was. No way dat ik voorop liep; ik bleef liever veilig bij mijn tante in de buurt, wiens hand ik geen moment losliet. Ik had een klein, eigen tentje dat naast de caravan van mijn ouders stond en waar ik apetrots op was. Ik kon ‘m ook heel goed zelf (oké, samen met mijn pa) opzetten.

Toen ik 17 jaar was, haakte ik af. Ik ging voor het eerst zelf op vakantie, met mijn toenmalige vriendje naar het buitenland. Hoewel dat natuurlijk veel spannender en avontuurlijker was, miste ik het campingleven ontzettend. Vooral de gezelligheid onderling, we hadden zó’n leuke groep. Mijn ouders besloten vanaf dat moment De Schatberg voor gezien te houden en elk jaar een andere Nederlandse camping te kiezen. Dat doen ze tot op de dag van vandaag nog steeds en ik ga altijd even een dagje op visite.

Zo ook dit jaar! Momenteel staan ze in Groenlo op camping Marveld. Samen met Johan bracht ik ze gisteren een bezoekje. Toen ik het veldje op kwam lopen waar onze caravan staat, was het er direct: dat campinggevoel. Het leven op een camping is zo heerlijk ontspannen. Niets hoeft, alles mag. Lekker onderuit gezakt op een stoel een beetje luieren en lezen, helemaal prima. Broodjes knakworst als lunch, met melk uit een plastic bekertje. Chippies en koude rosé (wel uit een glas). Een potje jeu de boules of een nieuw ontdekt spel dat nog helemaal niet zo makkelijk is als het eruit ziet: kubben.

Lang verhaal kort: het was heerlijk. Het liefst had ik mijn oude tentje daar een paar dagen neergezet, zodat ik nog even in die relaxte flow kon blijven hangen. Die ene dag op de camping voelde als een fijne minivakantie, ik kwam helemaal tot rust. Stiekem ook omdat ik in de watten gelegd werd door mijn ouders natuurlijk, ik hoefde helemaal niets te doen. Echte luxe, en dat op de camping!

14 Comments

  1. Dionne 29 juli 2013 at 15:11

    Leuk! Zelf heb ik nog nooit gecampeerd maar wil het over een tijd zeker gaan doen, alleen dan niet in NL maar ergens in Europa.
    De Schatberg is toevallig vlak bij mij om de buurt, heel leuk plasje hebben ze daar om lekker te liggen zodra de zon schijnt in NL.

  2. Laura 29 juli 2013 at 15:40

    Ik heb in mijn jeugd een trauma opgelopen toen we 1x een zomer in Nederland bleven, met vouwwegen. Drie weken regen, regen, regen. Velden waren totale modderpoelen, tenten waaiden om (met als het gevolg een giga-buis op mijn rug). Het was niet mijn beste vakantie zeg maar.

    Daarna heb ik het afgezworen, hoewel steeds meer in mij zegt: een keer met de tent naar Oostenrijk is zo gek nog niet. Wie weet ooit…

    1. Marieke 29 juli 2013 at 15:54

      Mja, met 3 weken slecht weer is die ontspannen sfeer snel weg, haha… Hebben wij ook weleens gehad. Lang leve de Nederlandse zomer!

  3. Bente 29 juli 2013 at 16:06

    Ik heb ook echt fijne herinneringen aan kamperen, in mijn geval meestal in Frankrijk. Nu heb ik een vriend die niet eens een tent wil aanraken, laat staan er in slapen, maar ik mis het wel een beetje!

  4. Jenny 30 juli 2013 at 10:25

    hihi mijn man heeft ook altijd gekampeerd en probeert mij al jaren te overtuigen van wat jij hier bedoeld alleen ik vind het zelf niks, ja misschien glamping haha

  5. Dina 30 juli 2013 at 11:15

    Het lijkt mij echt heel leuk om weer eens met mijn ouders te kamperen, net als vroeger.

  6. Desiree 30 juli 2013 at 13:14

    Wat leuk! Eind augustus ga ik ook een weekje naar die camping. Wel in een huisje dan. Gaan een weekje weg omdat mn ouders dit jaar 25 jaar getrouwd zijn. Heb voorheen met mn ouders ook altijd gekampeerd. Vroeger nog met een vouwwagen. Daarna caravan. Voor het eerst in een klein bijzet tentje, wat ik toen heel spannend vond! Vond het altijd heerlijk om te kamperen. Ga ik later zeker ook weer doen!

  7. Niekje 30 juli 2013 at 17:05

    Kamperen, i love it! Helaas heb ik een kerel die er niets van wil weten :( Dus ben bang dat kamperen niet snel meer zal gebeuren…

  8. Pien 30 juli 2013 at 20:56

    Wat is dat toch met die mannen? Hier ook één die niet wil. Vooral als het om de tent opzetten gaat.. Mij lijkt het zo leuk (en romantish) om een keer te doen!

  9. Marcella 30 juli 2013 at 21:44

    Bij scouting sliepen we altijd in tentjes, soms heel primitief. Met m’n ouders sliep ik vaak ik een appartementje en dat vind ik ook nu wel prima. Al heeft de camping stiekem wel wat qua sfeer ;-)

  10. Joy 31 juli 2013 at 12:31

    Kamperen, zo veel gedaan vroeger! Ik houd ervan om gewoon 2 weken lang op een camping te zitten, 10 boeken mee te nemen en heerlijk te niksen. Mijn idee van vakantie!

  11. annouska 01 augustus 2013 at 23:10

    Oooh kamperen, er zijn maar weinig mensen die dat kunnen waarderen tegenwoordig. Ik hou er van en precies om de reden die jij schrijft; het relaxte gevoel. Maar ook de contacten die je altijd wel op de camping op doet. :D

  12. Indira 02 augustus 2013 at 17:54

    Ik ben totaal niet opgevoed met kamperen, we gingen eigenlijk nooit op vakantie. Ik ben daarom echt totaal geen kampeer mens haha. Maar ik snap wel dat je het zo heerlijk vind, vooral door alle leuke herinneringen! :)

  13. Sabine 26 augustus 2013 at 09:48

    Haha wat leuk! Wij hebben trouwens in die 17 jaar maar 1x 3 weken slecht weer gehad, flinke mazzel dus! Vergeet trouwens niet het badmintonnen na het eten, met een cherrycan water halen en…de afwas ;)