De Robinson in mij

ExpeditieRobinson

Ieder jaar vraag ik het mezelf weer af: zou ik het ook kunnen? Zou ik het in me hebben? Kan ik zonder eten en drinken overleven op een onbewoond eiland, met mensen die in eerste instantie vreemden voor me zijn? Zou ik me opgeven voor Expeditie Robinson als die mogelijkheid er was? Als ik bijvoorbeeld een C-ster zou zijn of de makers zouden besluiten het met de gewone mens te gaan doen? (Of met bloggers, jaaaa! Hihi.)

Aan de ene kant: nee. Ik ben namelijk best wel een watje. Ik heb enorm hoogtevrees, wat in zo!n programma niet heel handig is. Zwemmen kan ik niet supergoed, al helemaal niet in dat zoute water. Ik wil in zee nooit kopje onder; mijn ogen gaan prikken en die smaak… gadver! Ik ben ook héél snel zeeziek, dus op een bootje van het ene naar het andere eiland varen zou al een hele opgave zijn. Verder zou ik het thuisfront enorm missen. Johan, familie, vrienden… Als ik het zwaar heb, wil ik gewoon mijn geliefden om me heen.

Maar mijn ergste nachtmerrie? Die eetproeven. Ik ben best een moeilijke eter en zie mezelf echt niet knagen op een oogbol, rauw vogelei of enorme glibberige worm. Of zo!n insect met een hard schild. Brrr… Bovendien kan ik niet tegen (mensen die) overgeven en dat gaat gegarandeerd gebeuren natuurlijk.

Aan de andere kant: ik ben ook sportief. Ik heb doorzettingsvermogen. Ik ben vaak van de instelling: niet zeiken, gewoon doen. Ik denk praktisch en concreet. Ik ben bloedfanatiek en wil per se winnen. Ik leer snel. Ik geef niet veel om make-up, dus maakt mij het uit dat ik er op m!n allerslechtst uit zou zien. Volgens mij ben ik ook een aardige teamspeler, ik hou ervan nieuwe mensen te ontmoeten en voel me snel thuis in een groep. Ik ben niet bang voor beesten; ik vond de alligators in de Everglades in Florida alleen maar fascinerend. (Oké, spinnen zijn een uitzondering. Ik haat spinnen. Ik zal dus een maatje nodig hebben die me daartegen beschermt.) En ik hou van reizen en wanneer kom je nu op zulke prachtige mooie plekken terecht? Nooit toch? De kans van je leven!

Ik denk er nog maar even over na. Voorlopig zit ik in ieder geval trouw elke donderdagavond voor de buis om te zien hoe de huidige club Robinsonners het er vanaf brengt. Veilig op de bank, onder een warme deken.

Keppra price Cheap persantine dipyridamole Beeld: Expeditie Robinson Cell spy, Phone spy.

Follow on Bloglovin

LEES OOK:

15 reacties

  1. Haha, ik zou het denk ik wel kunnen maar dan wel eerst na heel erg afzien!! Eigenlijk niets voor mij, ben meer een luxe meisje!

  2. Ik denk dat het eetgedeelte me aardig zou lukken, het probleem zit ‘m meer in het hele ‘sociale’ gebeuren. De intriges, geroddel, verbonden die worden gesloten; niks voor mij. Heb je al een favoriet dit seizoen? :)

  3. Hihi ik heb daar ook weleens over nagedacht ja. Ik geloof toch dat bijna iedereen dit zou kunnen, je past je toch aan aan de omstandigheden waar je in terecht komt. Ook wat betreft het eten. Het lijkt me alleen wel dat het lastig is om je niet te eenzaam te gaan voelen binnen de groep, inderdaad ook om de reden die Sylvia noemt. Het lijkt mij wel een hele vette ervaring. Die editie voor bloggers is een leuk idee ;)

  4. Leuke insteek voor een blog. Ik vind het erg gaaf om naar te kijken en denk dat ik bepaalde Robinson activiteiten ook wel heb. Maar sommige ook totaal niet. Dus ik hou het voor nu nog maar even bij kijken, haha!

  5. Oh nee… Echt niets voor mij, haha! Vooral die eetproeven niet, daar kijk ik gewoon niet naar als ze bezig zijn. Maakt me echt misselijk. Maar ik zit ook iedere donderdagavond voor de buis!

  6. Herkenbaar, ik vraag me vaak hetzelfde af als ik zit te kijken. Het lijkt me wel heel zwaar, op zo’n eiland overleven waar je niemand kunt vertrouwen.
    Een bloggerseditie lijkt me ook wel leuk om te kijken!

  7. Ik geniet altijd enorm van Robinson! ZO leuk om te kijken! Alleen dit jaar vind ik ze allemaal wel erg zeuren, zowel de mannen als de vrouwen! Hopelijk wordt het straks minder als het spel meer serieus wordt en de sterkere kandidaten overblijven. Maar, morgen zit ik ook weer voor de buis. En inderdaad, onder een dekentje met een vers kopje thee, haha!

  8. Ik vraag me toch al jaren af hoe je een oogbal opeet, vooral omdat er een hard stuk in zit (tenminste, in vissenogen zit een harde bal..), en hoe het smaakt.. En het lijkt me super cool om een soort boomhut te maken en daarin te slapen, toch echt zo’n kinderdroom volgens mij haha. Ik weet niet echt of op een onbewoond eiland zitten iets mij is, zeker ’s nachts. Ik ben nogal een schijterd.. Tenzij er een grote Channing Tatum achtige man is om me te beschermen en krabben te vangen enzo haha.

  9. Een Expeditie Robinson met bloggers klinkt best leuk! Het liefst natuurlijk op zo’n mooi eiland. Maar inderdaad, zonder kopje onder te hoeven in een zoute zee en rotte vogeleieren te moeten eten… yugh!

  10. Oooh herkenbaar, ik ben ook zo’n slechte zwemmer! Ik hou er niet van als mijn hoofd nat wordt. Zou in dat opzicht echt een hele slechte Robinson zijn :)

  11. ik zou het no way doen. kunnen ook niet, denk ik, of niet lang in ieder geval, maar vrijwillig zo afzien? no way.
    #zitookelkedonderdagavondvoordebuis ^^