Ooit verschenen op mijn allereerste weblog op Spaces van MSN

Ik ben naar de kapper geweest, eindelijk. Ik had grootse plannen, dus vond ik dat ik ook naar een grootse kapper moest gaan. Eentje die er verstand van heeft, lef heeft om uit te voeren wat ik wil, maar ook kan adviseren. En waar je ook nog eens gezellig mee kunt kletsen.

De vorige keer (echt een half jaar geleden ofzo, ik ben echt niet trouw in de kappersbezoeken) heb ik voor het eerst de Kinki Kappers bezocht. Dat beviel toen enorm goed, ik was heel tevreden met het resultaat. Het is minder leuk voor de portemonnee, maar ach, die twee keer dat ik ga per jaar! Ik vond dat het mocht!

Als je bij die kapperszaak binnenkomt, wordt je al blij van het aangezicht. Overal vrolijke kleuren, hippe inrichting, nog hippere muziek en de allerhipste, allervriendelijkste en meest enthousiaste kappers.

Ik werd druk kwebbelend naar de wasbak begeleid, waar ie heerlijk mijn haar waste en mijn hoofd masseerde, ondertussen vragend naar de plannen voor mijn haar. Het feit dat ik graag naar donkerblond wilde, viel bij deze man niet in goede aarde. Had ik kunnen verwachten, want toen ik de vorige keer naar zwaar donker ging, zei ie nog dat dat me zo goed stond en ik nooit of te nimmer moest overwegen om naar blond te gaan. ‘Meid, je hebt zulke mooie donkere wenkbrauwen, wimpers en ogen. Blond staat je echt NIET!’ Shit, wat nu? Ik had toch echt bedacht dat ik blond wilde; waarom zou het iedereen staan, behalve mij?

De Kinki Kapper heeft er naar mijn mening echt verstand van, maar hij zag hoe ik baalde. Toen stelde hij voor om heel veel highlights in mijn haar aan te brengen. Die gaan absoluut nog oplichten in de zomer, maar mijn eigen haarkleur is dan nog een klein beetje te zien, waardoor het niet zo onnatuurlijk staat. Zo gezegd, zo gedaan.

Eerst werd mijn haar nog even lekker bijgeknipt (was nodig; mijn pony hing zowat op mijn neus en die vlassige dunne punten aan de onderkant konden écht niet meer) en daarna gingen de aluminiumfolie-stukjes erin. Wat een werk om door dat dikke haar van mij heen te komen; ik had bijna medelijden met hem.

Twee-en-een-half uur later was het eruit gehaald, gewassen, geföhnd en gestyled. ‘Meid, het is zoooo Kelly Clarkson!’ :-) Ultra-hip weer voor mijn doen, en helemaal tevreden met het resultaat stond ik weer buiten. Met veel lichter haar en een lichtere portemonnee!

I loooove Kinki Kappers!