Buy cheap topamax without prescription

(Klik op de foto’s voor een grotere versie.) Cost of paroxetine

Week 22
Vanwege Pinksteren was heel Nederland natuurlijk maandag ook nog vrij. En wat was het lekker weer! Ik schoof bij mijn ouders in Culemborg aan die de barbecue aanstaken. Mijn pa zorgde voor een constante aanvoer van vlees (1). Uiteraard kregen zijn zo geliefde koikarpers ook wat te eten (2).

Dinsdag voelde ik me helaas niet goed, waardoor ik niet kon trainen. Onwijs balen, maar gelukkig kon ik de volgende dag gewoon werken. ’s Avonds deed ik het wederom rustig aan en plofte ik met sushi (3) op de bank om het Nederlands elftal in actie te zien komen tegen Slowakije.

Op de laatste dag van mei woonde ik de perspresentatie bij van de nieuwe Nederlandse musical Hij Gelooft In Mij (4), over het leven van André Hazes, met onder anderen Chantal Janzen. Door het voorproefje ben ik heel benieuwd naar deze productie!

Ik heb het voornemen om meer water te drinken, dat doe ik namelijk veel te weinig. Ik bestelde daarom een gezellig uitziende Bobble (5), waarmee water hopelijk wat aantrekkelijker wordt. Want eigenlijk vind ik dat dus helemaal niet lekker…

Na tien jaar kwam vrijdag het moment dat ik mijn rijbewijs moest verlengen. Ondanks mijn van tevoren gemaakte afspraak, moest ik nog bijna een half uur wachten bij Burgerzaken (6) van de Gemeente Utrecht. Die avond at ik met vriendje onze favoriete geitenkaassalade (7) op het terras van café Le Journal. Overheerlijk!

Zaterdagochtend was ik vroeg uit de veren, want mijn eerste hardlooptraining van de Chicks Only Running Club van Run2Day stond op het programma (8). Samen met een groepje meiden bereid ik me voor op de 4 Engelse Mijl van de Dam tot Damloop die op 23 september plaatsvindt. Het was heerlijk om op zo’n vroeg tijdstip al actief bezig te zijn.

Omdat ik vriendje vanwege het EK twee en misschien zelfs wel vier weken moet missen, hadden we zaterdag nog even wat quality time. Ik maakte een lekker vispakketje klaar (9) naar recept van vriendinnetje Jet How much lady era .

Zondag was het dan echt tijd om Johan op Eindhoven Airport te droppen en afscheid van hem te nemen. Ik ben daar geen held in, dus ik was erg verdrietig toen ik thuiskwam. Daar trof ik ook nog eens het startnummer van de Ladiesrun aan (10), die ik waarschijnlijk toch nog niet kan lopen. :(

Gelukkig bestaan er vrienden om je op te vrolijken. Met maatje Henk-Jan ging ik naar Pathé Arena, waar we eerst What To Expect When You’re Expecting keken (11), een lekker hapje aten (12) en daarna weer de bios in doken voor The Vow. Zo werd het toch nog een fijne dag!