Avond met twee gezichten

Het was een avond met twee gezichten, gisteren in Amsterdam. Ik had met vijf oud-collega’s van Sanoma afgesproken om iets te gaan eten, omdat ook hun laatste werkdag was aangebroken. Tijd voor Cheap amantadine uses new beginnings, iets wat natuurlijk even gevierd moest worden. Je kunt het maar beter positief bekijken, nietwaar?

Het is altijd apart om afscheid te moeten nemen van collega!s. Het zijn mensen met wie je vaak meer dan 40 uur per week ‘zit opgescheept!. Je ziet ze meer dan je zelfgekozen vrienden, partner en familie. Met sommigen deel je lief en leed, in ieder geval veel meer dan werkgerelateerde issues. Je werkt samen aan projecten, doelen en eigen ontwikkeling. Je maakt een hoop mee, positief en negatief.

Maar ineens houdt dat dan op. Spullen inleveren, trakteren, een afscheidslunch of !etentje als je geluk hebt. En dan loop je zo het pand uit, om de meeste mensen zelden of nooit meer terug te zien. Met de leukste, liefste, gezelligste collega!s met wie je het meest hebt samengewerkt spreek je nog eens af, omdat ze aanvoelden als vriendinnen. Vaak verwatert echter ook dat uiteindelijk toch… Oude collega!s maken plaats voor nieuwe, je vindt je plek in je nieuwe dagelijkse omgeving. Waar het riedeltje weer van voor af aan begint.

Met de zes ‘coole content chicks! van Sanoma hebben we ons voorgenomen het zo ver niet te laten komen. We hebben nu twee onwijs leuke dates achter de rug en alweer een nieuwe staan. Zolang we elke date maar gelijk een volgende plannen, moet het vol te houden zijn, ondanks onze drukke schema!s. Al is het maar eens per maand: ik wil op de hoogte blijven van het wel en wee van deze dames.

Met een fijn gevoel stapten collega M. en ik dan ook in de Fyra van 22.55 uur vanaf Amsterdam CS naar Rotterdam CS. Vrolijk kletsend over hoe leuk de avond was geweest, ploften we op de stoelen neer. De euforische stemming sloeg een half uur later echter compleet om: een stroomstoring op Rotterdam CS zorgde ervoor dat er niets van en naar dat station reed. We stonden stil in the middle of nowhere.

Zo af en toe reed ie zachtjes een klein stukje verder, om vervolgens weer vol in de remmen te gaan. Dit ging lang duren, wist de site van de NS: om 2.00 uur zou de storing verholpen zijn. Tot overmaat van ramp was de wet van Murphy van kracht: Fyra had op een gegeven moment zelf ook geen stroom meer en stond midden in een donkere tunnel stil. Geen bereik, de tunnel in calamiteitenstand met lampen en sirenes zodat er geen andere trein finaal bovenop ons zou botsen. Ik kan je vertellen: dat was heel naar. Net het begin van een zeer slechte horrorfilm.

Uiteindelijk was ik om 2.00 uur op CS en heb ik dus ruim drie uur over de reis naar huis gedaan. Daar word je niet vrolijk van, als je wekker weer om 6.30 uur gaat Order omnicef allergic reaction . Ik probeer de herinneringen aan gisteravond dan ook uit alle macht terug te halen. Goede gesprekken, veel gelachen, lekker eten en drinken… Over een maand doen we het weer! Maar dan in Rotterdam. ;)

Follow on Bloglovin Rosuvastatin price in usa

Share Button

LEES OOK:

10 reacties

  1. Ik krijg spontaan hartkloppingen bij het idee dat je in zo’n tunnel stilstaat en er elk moment een trein aan kan komen.. Met vier vriendinnetjes organiseer ik trouwens altijd ‘maandagdates’; elke eerste maandag van de maand komen we dan bij elkaar, iedereen houdt die data vrij. Misschien ook wel iets voor jullie ;)

  2. Noo, wat eng! In zo’n tunnel, stil staan zonder dat je ook maar iets weet of ziet. Bah! Gelukkig was je niet alleen!
    Dit zal een dag van veel koffie worden voor je. Gelukkig kan je nog het gezellige gevoel terug roepen!

  3. wat een schrik!!!!!!!!! gelukkig met goede afloop en een kort nachtje. Maar inderdaad . De herinneringen aan de gezellige avond de overhand laten nemen maakt een hoop goed.

  4. De woorden die ik over heb voor de NS kan ik hier beter niet plaatsen…. Heel veel sterkte vandaag en probeer maar terug te denken aan de leuke dingen van de avond.

  5. Jeetje, wat een avontuur! Gelukkig was je niet alleen. Kom de dag goed door en vanavond vroeg naar bed! xxxx mama

  6. Ik treinde gisteren ook. Helemaal naar Utrecht. En dat is voor iemand die gemiddeld 3x per jaar in de trein zit ook best heel stoer. ;-)
    Jouw belevenis was niet echt heel fijn. #understatement

  7. Schrikken zeg! Wat een eng einde van zo’n gave avond. Hopelijk lukt het je vooral aan je lieve vriendinnen terug te denken en kan je die enge tunnel uit bannen. Geniet van je weekend!

  8. Pff heftig! En dat na zo’n leuke avond. Volgende keer inderdaad maar in Rotterdam doen. Hoewel je oud-collega’s/vriendinnen dan natuurlijk niet een soortgelijk iets moeten krijgen.