ANNE

Het dagboek van Anne Frank staat te pronken in mijn kast. Alweer heel lang geleden las ik het op school en vond ik dat ik ‘m in mijn bezit moest hebben. Voor later. Voor mijn (hopelijk ooit) kinderen. En kleinkinderen. Het Achterhuis is zo’n verhaal dat doorverteld moet worden, dat iedereen moet kennen. Het verhaal van het joodse meisje dat twee jaar lang zat opgesloten met haar familie. Dat onderdook in een piepkleine ruimte achter een kast. En vervolgens alsnog opgepakt werd.

En nu is er een theatervoorstelling van gemaakt. Een stuk dat na de première de nodige kritiek kreeg. Het verhaal zou niet goed uit de verf komen, het personage Anne zou geen diepgang hebben en ‘het gevoel van beklemming’ zou ontbreken. Gisteravond mocht ik zelf gaan oordelen, en Johan ging met me mee.

Ik ben een fan van musicals, maar dat is ANNE dus niet. Er wordt niet in gezongen (een van de redenen waarom Johan het juist wél aandurfde ;)). Het is een voorstelling waarbij een fictieve oudere Anne (want ja, die leeftijd heeft ze nooit bereikt) aan een fictieve uitgever in Parijs vertelt over haar leven. De gebeurtenissen volgen elkaar chronologisch op, af en toe stapt Anne even ‘uit het verhaal’ om de uitgever wat toelichting te geven. En dan stapt ze er weer in.

Dat is even wennen, maar uiteindelijk wel een welkome afwisseling in het soms inderdaad wat langdradige verhaal. Je kunt vinden wat je vindt van liedjes in musicals, maar ze zorgen wel voor de broodnodige onderbrekingen. De dialogen in ANNE zijn soms érg lang en ik ben van mening dat de voorstelling niet drie uur had hoeven duren.

Daar tegenover staat dat het decor werkelijk prachtig is. Een groot scherm waarop echte, oude oorlogsbeelden worden vertoond – die komen wel even binnen. Het ouderlijk huis aan het Merwedeplein, dat moeiteloos vervangen wordt door het Achterhuis: beide bijna levensgroot en tot in de details nagebouwd. De knallen van de bombardementen; je kunt je gewoon niet voorstellen hoe dat moet hebben gevoeld. Een oorlog die zich buiten de muren van het kleine huis afspeelde, alleen maar in onzekerheid moeten afwachten, zo lang op elkaars lip zitten! Het blijft een bijzondere geschiedenis die iedere keer weer indruk maakt.

De slotscène, een monoloog van vader Otto Frank en vervolgens nog één keer Anne en haar zus Margot, hakt erin. Het publiek was er stil van en wist niet goed of het nu moest klappen of daar beter nog even mee kon wachten. De voorstelling gaf weer stof tot nadenken en ik wist: binnenkort lees ik dat boek weer eens. Opdat wij niet vergeten.

ANNE is t/m eind augustus exclusief te zien in het Theater Amsterdam. Kijk voor meer informatie en kaartverkoop op de website.

Beeld: Theater Amsterdam

15 Comments

  1. Mariët 31 mei 2014 at 11:36

    Binnenkort ga ik er met mijn familie ook naartoe, en mede door jouw stukje ben ik wel extra nieuwsgierig geworden. Het lijkt me zo indrukwekkend! Na de voorstellen wil ik het boek ook lezen (nog nooit gedaan, bloos).

    Thanks!

  2. Daphne 31 mei 2014 at 12:02

    Ik heb het dagboek ooit gelezen, maar oh, wat vond ik die Anne een vervelend meisje. Natuurlijk is de situatie echt verschrikkelijk en vond ik de stukken uit het dagboek die echt over de oorlog gingen echt heel indrukwekkend, maar de persoonlijke stukken in dat dagboek.. brrrr. Maar goed, dat zouden mensen waarschijnlijk ook denken als ze mijn dagboek zouden lezen ;) Desondanks is het zeker een verhaal dat moet worden doorverteld ja. Ik sla het toneelstuk even over, al klinkt het decor echt heel interessant!

  3. alexa 31 mei 2014 at 12:37

    Het dagboek van anne frank vond ik erg interessant het is zo mooi geschreven en zo maak je de oorlog in haar ogen mee. De show heb ik eigenlijk nog niet gezien maar ben best benieuwd!

  4. Chantal 31 mei 2014 at 12:55

    Ik heb het dagboek dus nog nooit gelezen. Dat wil ik wel ooit nog doen. De meeste films heb ik wel gezien en naar het toneelstuk ben ik benieuwd.

  5. Marion 31 mei 2014 at 14:01

    Het Dagboek van Anne heb ik meerdere malen gelezen, de eerste keer was ik nog heel jong. Ook andere boeken over haar leven heb ik later gelezen. Twee jaar geleden ben ik naar Het Achterhuis geweest. Indrukwekkend. Ik zou niet zo snel naar een film of toneelstuk gaan over Anne Frank. Ik heb al zolang mijn eigen film over Anne in mijn hoofd en die wil ik eigenlijk houden. Het toneelstuk zal zeker indrukwekkend zijn geweest.

  6. Sylvia 31 mei 2014 at 15:37

    Haar dagboek was het eerste boek dat ik las voor mijn boekenlijst voor Nederlands. Inderdaad een boek dat je gelezen moet hebben. Het toneelstuk trekt me niet echt, maar wie weet zit ik uiteindelijk toch een keer in de zaal.

  7. Mieke 31 mei 2014 at 21:12

    Het lijkt me heel mooi en indrukwekkend, hoewel drie uur wel wat lang is ja. Ik wil het heel graag zien.

  8. Sheelagh 01 juni 2014 at 11:27

    Klinkt heftig, ik zou er ook wel heen willen. Ben jaren geleden ook eens naar een toneelstuk over Anne Frank geweest, maar dat speelde zich alleen in het Achterhuis af.

  9. inge 01 juni 2014 at 11:38

    jip wijngaarden is anne frank. voor mij dan. vroeger elk jaar die film kijken op 4 mei.. naar deze voorstelling zou ik echt niet gaan. niets voor mij!

  10. Mrs. T. 01 juni 2014 at 20:37

    Hij lijkt mij ook heel indrukwekkend, maar ik weet niet of het gaat lukken hem te gaan zien.

  11. Kim 01 juni 2014 at 23:11

    Lang geleden dat ik dat nog gelezen heb, ik weet wel nog dat ik onder de indruk was.

  12. rachel 03 juni 2014 at 17:59

    mijn oudste dochter is er helemaal gek van…. heeft haar boekbespreking erover gehouden en spreekbeurt waarmee ze beide een 10 haalde, zo boeiend en dat heeft ze niet van een vreemde want ik had vroeger en nu nog precies hetzelfde!! lijkt me een mooie voorstelling

  13. Petra 03 juni 2014 at 23:32

    Zelden lees ik een blog die ingrijpend is…en deze is dat zeker, omdat het leven van Anne Frank symbool staat voor de levens en verwant is aan de levens van vele, vele mensen…Dit verhaal mag inderdaad niet verloren gaan en vergeten worden en daarom is het dagboek zo, wereldberoemd geworden….

    Mijn eigen opa was een erg angstige, nerveuze man en pas later begreep ik dat dit gevolg was van zijn tijd als jonge man in de 2e wereldoorlog…bang voor onweer, in paniek van de harde knallen van vuurwerk….nerveus voor de eerste maandag van de maand…Mijn kinderen en ik zagen 3 generaties later nog wat dit met een toendertijd nog erg jonge man had gedaan. Natuurlijk las ook ik het dagboek van Anne Frank, ……en zowel het dagboek, als een film, een foto en ook deze blog laat mij even stil staan bij dit zwarte hoofdstuk in de wereld geschiedenis….

    Prima blog,
    Groetjes Petra

    1. Marieke 04 juni 2014 at 09:49

      Bedankt voor je complimenten en je uitgebreide reactie Petra!

  14. Danielle 04 juni 2014 at 10:59

    Ik vond het zeer indrukwekkend, moest er ook even inkomen maar dat kon er ook aan liggen dat we naar de try-out waren en er nog een paar dingen mis gingen. Goed nieuws dat ANNE tot november verlengd is, kunnen we nog meer mensen overhalen om te gaan ;-)