Brouwertjes Baby: Zika

Vandaag zou ik ongesteld moeten worden. Maar waar ik de meeste menstruaties wel voel aankomen, heb ik dat deze keer totaal niet. Dat kan heel goed nieuws betekenen, maar na acht maanden proberen zonder resultaat durf ik eigenlijk niet te hopen. Al doe je dat automatisch toch, natuurlijk…

Als ik vandaag niet ongesteld word, zou ik morgenochtend een test kunnen doen. Aan de ene kant wil ik dat heel graag, want ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben. Aan de andere kant voelt het fijn om nog even in die ‘bubbel van onwetendheid’ te leven. Dat het nog mogelijk is, dat je nog kunt denken: zou het? Daar vertoef ik namelijk veel liever dan dat ik gedesillusioneerd door de melding ‘niet zwanger’ maar liefst twéé maanden moet wachten tot we een nieuwe poging kunnen wagen.

Johan zit momenteel namelijk in Rio de Janeiro voor de Olympische Spelen. En verdorie, daar zit die vervelende zika-mug. Vriendinnen wezen me erop dat ik wel even moest uitzoeken wat dat voor consequenties heeft zodra hij terug is, voor onze eigen veiligheid. Wat ik las op de site van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport stemde niet bepaald vrolijk:

Om de ziekte bij een partner (m/v) te voorkomen wordt aan mannen die in landen zijn geweest waar het zikavirus heerst, geadviseerd om uit voorzorg twee maanden een condoom te gebruiken bij seksueel contact.

Nu vind ik een condoom sowieso al een enorm gedoe, maar wat me nog het meest dwars zit, is dat er dan dus twéé pogingen verloren gaan. Iemand die al acht maanden ongeduldig wacht, wil dat gewoon niet horen. Maar goed, dat risico neem je natuurlijk niet, dus er zit niets anders op. Stiekem blijf ik hopen dat het gewoon nu raak is. En dan ga ik het Johan per Facetime vertellen! Haha!

LEES OOK: