Nou, daar ben ik weer hoor! Sorry dat ik het niet officieel had gemeld hier, maar de grote hoeveelheid vakantiekriebels maakten mijn hoofd vlak voor vertrek een beetje troebel. Anyway, ik was dus even tien dagen op Zakynthos met mijn boo. Even lekker helemaal niets aan ons hoofd, behalve de vraag: hoe word ik zo egaal mogelijk bruin?

De vroege aankomst in Laganas viel behoorlijk tegen: het kwam met bakken uit de hemel. En dat bleef zo, die hele eerste dag. Het zwembad van het hotel, met daar omheen de ligbedjes en aangrenzend de zee, zag er verschrikkelijk treurig uit. ‘s Avonds piepten we alleen even snel ons hotel uit voor een snelle hap in het eerste de beste restaurant, wat achteraf niet eens het label ‘restaurant’ zou mogen dragen. Wat een droevenis.

Gelukkig gaven de weersvoorspellingen voor de rest van de week reden tot grote vreugde. Zon, zon, zon! De meeste dagen hebben we dan ook niets anders gedaan dan (goed ingesmeerd!) aan het zwembad liggen, zwemmen in dat betreffende zwembad en in zee, veel lezen, af en toe omdraaien om niet te verbranden, even van het bedje af komen voor een light (of iets minder light) lunch, ijsjes eten, spelletjes spelen, cocktails drinken en dineren met lekker eten, koude witte wijn, mooie uitzichten en goede gesprekken.

Bij het spelen van die spelletjes werd m’n slecht-tegen-mijn-verlies-kunnen overigens weer eens bevestigd. Ik speel NOOIT MEER Yahtzee op de iPad. Dat computergestuurd dobbelen werkt gewoon niet. iPad had de pik op me, voortaan gooi ik mijn échte dobbelstenen weer zelf. *gromt*

Het stadje Laganas is vrij toeristisch en bleek zelfs half september nog te wemelen van de Engelse jongeren, maar Zakynthos heeft gelukkig ook voor ouderen (help…) genoeg te bieden. Zo huurden we een klein motorbootje en voeren we samen de zee op, ons heuse captain Jack Sparrows wanend. Ook regelden we een dag een auto, waarmee we het hele eiland rondcrossten. De meest prachtige uitzichten en idyllische baaitjes kwamen we tegen, terwijl we over kronkelige bergweggetjes door echt Griekse dorpjes reden. Super!

Het was alles bij elkaar de ultieme zonvakantie. Ik heb in negen dagen vier boeken verslonden, ben belachelijk bruin geworden, heb zelfs een paar keer hardgelopen over het strand (waarover later meer!) en favo eet- & drinktentjes ontdekt. Ik heb ongelofelijk veel geslapen en dan ook bereikt waar vakantie voor bedoeld is: rust in lijf en hoofd.

En nu zijn we weer terug in Nederland. Hoewel ik de warme zonnestralen op mijn huid vreselijk mis, is het ook wel weer fijn om lekker thuis te zijn. Thuis, waar we weer in één bed slapen en het wc-papier gewoon weer door de plee mogen spoelen.