Archive for the 'Miek stapt & feest' Category

zondag, april 20th, 2008

Dikkuh vs. Ticketonline

Elk jaar kijken we met mijn vriendengroep Dikkuh uit Culemborg uit naar de 3e zaterdag van juni. Dan wordt namelijk door organisatie Q-Dance het feest Defqon.1 gehouden op het Almere Strand. Van 11.00 tot 23.00 uur alleen maar feestende mensen, zo’n 50.000 in totaal, die helemaal losgaan op de allervetste hardere stijlen van de dance-muziek. Van relaxte club tot keiharde hardcore; met de verschillende tenten en podia is er voor alle liefhebbers wat wils.

Probleem is dat er 50.000 mensen naar dat feest kunnen, maar VEEL MEER mensen geinteresseerd zijn om te gaan en er dus alles aan doen om een kaartje te bemachtigen. Voor de editie van dit jaar, op zaterdag 14 juni gepland, startte gisteren om 12.00u stipt de kaartverkoop. Alleen via Ticketonline.nl te krijgen, telefonisch of online.

Al een uur van tevoren was de website overbelast en het telefoonnummer uit de lucht. We zaten met z’n allen klaar, maar er was geen doorkomen aan. De F5-knop (die je internetpagina vernieuwt, red.) is zowat versleten en de batterij van de mobieltjes ging helemaal leeg. Maar uiteindelijk is het toch gelukt! Sommigen hadden geluk er meerdere keren doorheen te komen en bestelden op andermans accounts zoveel mogelijk kaarten. Zo hebben we momenteel met de hele groep 22 kaarten kunnen kopen, wat voldoende moet zijn voor iedereen die wil gaan.

Ik kan niet vertellen hoeveel zin ik heb in dit machtig mooie feestje. Wij hebben er altijd zoveel lol! Defqon.1 wordt dit jaar voor de 6e keer gehouden, voor mij zal het de 5e keer zijn dat ik aanwezig ben. Voor een impressie van vorig jaar, klik HIER!

Defqon.1 HERE WE COME!! :)

zondag, februari 3rd, 2008

Ik ben top, BOB!

Autorijden vind ik best leuk. En Theo lust graag een biertje (of twee), dus meestal draait het erop uit dat ik dan fungeer als BOB. Dat vind ik helemaal niet erg, aangezien ik ook niet zo van alcohol hou. Een zoet wit wijntje gaat er nog wel in, maar daar is alles wel zo’n beetje mee gezegd. Zeker op verjaardagen, want de ingrediënten voor een goeie cocktail (waar je me dan wél weer blij mee kan maken) zijn dan meestal niet aanwezig. En met stappen is het onbeschoft om een mixdrankje te bestellen - vervloekt zijn de dames die het wagen om bij een rondje bier doodleuk voor een duur baco’tje te gaan en het zelf vervolgens vertikken later op de avond een eigen rondje uit te delen.

Maar goed, we dwalen af. Het ging hier om dat autorijden. Theo heeft een stoer Volkswagen Foxje waar ik graag in rijd. Afgelopen vrijdag hadden we een uitje van mijn nieuwe werk (helemaal gezellig!!) en ik zou terugrijden wegens bovenstaande redenen. Ik had alleen geen rekening gehouden met het feit dat we in Amsterdam waren en er niet bij nagedacht dat ik daar al eens verdwaald ben. Bovendien vergat ik even dat het tevens rukweer was die avond. Letterlijk RUK, want het autootje werd door de RUKwinden zowat van de weg geRUKt. Onder dat soort extreme omstandigheden verandert mijn liefde voor het autorijden in afschuw en word ik een bang vogeltje. Ik ken de weg niet, het is druk in de stad, alleen maar éénrichtingswegen, de angst om bruggetjes tegen te komen en de hellingproef te moeten doen (die ik niet kan!), de onwijs harde regen die mijn ruitenwissertjes nauwelijks konden bijhouden en niet te vergeten die RUKwinden. HELP!

Door goede coaching van Theo die mij helemaal geruststelde, hebben we echter veilig ons huisje bereikt. En vond ik een ruime parkeerplek voor de deur. Ondanks dat ik autorijden over het algemeen wel leuk vind, ben ik er dus helaas ook een echte vrouw in. Zolang ik de weg weet en het weer mee zit, scheur ik met het karretje vrolijk in de rondte. Maar zodra het even tegenzit, bevestig ik het vooroordeel dat mannen altijd over ons dames hebben als het om autorijden gaat. En dat terwijl ik al bijna 6 jaar mijn rijbewijs heb. Zal dat ooit over gaan?

zaterdag, oktober 20th, 2007

15/9: Boer Zoekt Hoer - wat een feest!

dinsdag, oktober 2nd, 2007

Girlsnight on the town @ Utrecht

zaterdag, september 1st, 2007

Amsterdamned…

Amsterdam is voor mij net het buitenland. Als ik er ben, voel ik mij toerist in eigen land. Gelukkig heb ik er een vriendinnetje wonen, die totally Amsterdam-freak is en het geweldig vindt om dit op mij over te brengen. Het begint al met de reis naar haar huisje, zittend in de tram kijk ik mijn ogen uit naar alle mooie panden, grachten en vooral de diversiteit aan mensen. Prachtig.

Gisteravond was mijn tweede stapavond in onze hoofdstad een feit. Sportief als ze is (?), besloot mijn vriendinnetje de fiets te pakken richting centrum. Met mij achterop uiteraard. Achterop zitten bij iemand is aan de ene kant heel fijn (hoe luxe is het om gereden te worden), maar aan de andere kant voel ik me altijd ontzettend schuldig. Zéker gisteravond in Amsterdam. Al die bruggetjes, drukke kruispunten en massa’s mensen die het je verdomd moeilijk maken om lekker vaart te maken en in één snelle rit op de plaats van bestemming te komen. En dan heb je ook nog eens iemand achterop… lekker zwaar. Sorry, lief vriendinnetje!

Het ritje leidde naar de Zeedijk en onderweg kwamen we alle écht Amsterdamse bezienswaardigheden tegen. Als een heuse gids wees mijn vriendinnetje álles aan wat ook maar een klein beetje toeristische waarde heeft. Zo kwamen we door de Jordaan, met de standbeelden van Johnny en Tante Leen, passeerden we veel bruggetjes over bekende grachten, wees ze me op kerken en mooie gebouwen… en dit alles terwijl we fietsten door het inmiddels donker geworden Amsterdam met ontelbaar mooie twinkelende lichtjes en lampjes. Wauw. Hoogtepunt van de tocht was toch wel het ‘rode’ gebied. We stapten af van de fiets, ik pakte mijn vriendinnetje stevig bij de arm en zo liepen wij de Wallen over. Ik keek mijn ogen uit naar al die schaars geklede vrouwen met enorme borsten, allemaal met een zo verleidend mogelijke blik om die geile vieze mannetjes buiten (vaak toeristen…) naar binnen te lokken voor een beetje geld. Ik voelde mij totaal niet op mijn gemak, maar vond het wel heel bijzonder om het eens gezien te hebben. Weer even met de beide benen op de grond: ik heb een heerlijk leven. Snel vervolgden we onze rit die daarna niet lang meer duurde. Bestemming bereikt: karaoke-bar Casablanca was de tent waar wij de avond zouden doorbrengen.

De avond duurde echter niet lang, ik had helaas vreselijke buikpijn die maar niet overging, dus ik was niet de gezellige Marieke die ik kán en wilde zijn. Toch was het super om Marlies weer te zien, een vriendschap ontstaan via het internet en die voor mij al erg bijzonder is geworden! In de karaoke-bar ontmoetten we tevens Neeltje, ook een loggend internetvriendinnetje. Een vriendin van Lies én eentje van Neel sloten ook nog aan, waardoor het groepje compleet was.

Helaas niet de avond zoals we die ons hadden voorgesteld, maar ik heb wél weer een nieuw stukje Amsterdam gezien. And I love it! Dankjewel Marlies!

Klik hier voor Marlies d’r beschrijving van deze avond!

zaterdag, juni 23rd, 2007

Couldn’t find the words… so just pictures!

maandag, juni 18th, 2007

Feestweekend maakt voor even veel goed!

Na de vrijdag die zoals jullie konden lezen het einde was van een enorm slopende week, stond er gelukkig een leuk weekend voor de deur. Het Defqon1-festival zaterdag was magisch, het was mijn 4e keer en wéér was het ongeëvenaard. Defqon1 is een jaarlijks terugkerend festival op het Almere Strand, georganiseerd door Q-Dance; een organisatie met als specialisatie de hardere muziekstijlen in de dance-scene. Oftewel: gewoon een stampfeestje! Het is een feest waar wij als Dikkuh-vriendengroep het hele jaar naartoe leven en de sfeer op die dag (van ’s ochtends 11.00u tot ’s avonds 23.00u) is dan ook echt héél erg gaaf. We hebben met z’n allen zo genoten en hebben flink in de rondte gesprongen en gedanst. On-ge-lo-fe-lijk mooi! Vooral de afsluiting was top: veel lasers, vuurwerk en 32.000 mensen die applaudisseerden voor wat die organisatie weer heeft neergezet dit jaar. Eén ding is zeker: volgend jaar zijn we er echt wel weer bij! Een fotocollage waaruit de geweldige sfeer zal blijken, zal snel hier te vinden zijn!

Mijn vriendinnetje Paulien (ik heb er twee: een blonde en een donkere, dit was de donkere) was net een week terug van haar geweldige reis van 4 maanden door Maleisië en Thailand, dus zondag zag ik haar weer na een flinke tijd. En dat was super! We hadden gratis kaartjes weten te bemachtigen voor het concert van Guus Meeuwis in het Philips Stadion in Eindhoven. Ik kom daar normaal gesproken niet graag, zo in het hol van de PSV-leeuw, maar voor Guusje wilde ik wel een uitzondering maken. Het was even omschakelen (zo van hardhouse op de ene dag naar oer-Hollandse mee-lal-muziek op de volgende), maar het was wederom een prachtige dag. Guus begon rustig, met veel ballads en wat onbekendere nummers. Toen echter in het tweede deel de remmen los gingen, was het maar goed dat het PSV-stadion van zichzelf al geen dak heeft, anders was die er zéker afgegaan! Springend, dansend, feestend, zingend en met bier gooiend ging de massa uit z’n plaat. Wat was dat een mooi feest! Voor mij blijft Marco Borsato Nederlands artiest nummer 1, maar onze Brabantse Guus zit daar toch echt niet ver achter. Net als zijn gasten Acda & De Munnik trouwens, die ook nog even een liedje kwamen doen. Wat een gezelligheid! Guusje, bedankt!

En ’s avonds eindigde een zeer geslaagd weekend op de meest perfecte manier: ik viel weer lekker in Theo’s armen in slaap… :-)

zaterdag, juni 16th, 2007

Finally… let’s go Defqon!

zondag, juni 3rd, 2007

The 21-Fantasy

zaterdag, mei 26th, 2007

Lies & Miek op stapavontuur in A’dam

Aangezien ik zoals gezegd altijd in (de buurt van) Utrecht heb gewoond, is een tripje naar Amsterdam voor mij echt een uitje. Voordat ik Marlies kende, was ik er slechts één keer geweest. En veel verder dan de Kalverstraat met zijstraatjes ben ik toen niet gekomen.

De vorige keer dat ik me richting Lies begaf, was het een heel avontuur. Wij integreerden toen namelijk met Ajax-hooligans!

De reden dat ik gisteravond naar haar toe ging, was een heel andere: wij zouden gaan stappen! En stiekem in ons achterhoofd houden dat het wel héél gaaf zou zijn als ik eindelijk Klaas-Jan eens tegen het lijf zou lopen. Met het oog op de errug belangrijke play-off wedstrijd van morgen was die kans zeer klein, maar goed, stiekem hopen kan natuurlijk altijd… :) Marlies wist namelijk (en had ook nog even extra research gedaan) dat hij vaak in een bepaalde tent komt. Dus daar moesten en zouden wij ook zijn!

Na een vermoeiende (werk)dag kwam ik bij Lies aan, blij verrast over het schattige appartementje dat ze heeft op een geweldig mooi plekje. Ik werd verwelkomd met 3 dikke kussen, cola light en chippies. Nou, een warmer welkom kan toch bijna niet?!

We hebben flink wat gekwebbeld, ons mooi aangekleed en vooral langdurig en uitgebreid opgetut, voordat we richting Leidseplein gingen. In de tram keek ik mijn ogen uit (mensen, straatjes, grachtjes, winkeltjes, gebouwen), waardoor Lies genoot en het gevoel had een echte Amsterdam-gids te zijn. We vonden een cheap pizzeriaatje waar de bediening al direct van ons gecharmeerd was, met als resultaat een wijntje van het huis. Dat sloegen wij uiteraard niet af! Lekker volgegeten en helemaal klaar voor een dansje, liepen we richting dé tent waar het moest gaan gebeuren. Voor de deur was daar de teleurstelling van de avond: sinds een week werkt men daar met heuse ‘membership-pasjes’, die bij een overdags bezoekje aan de tent konden worden aangemaakt! Dusssss… zo’n pasje hadden wij niet… :( Nog even door het raam gegluurd, maar nee, geen Klaas-Jan of teamgenoten voor zover wij konden zien.

Natuurlijk lieten wij ons hierdoor niet uit het veld slaan en hebben we ons daarna vermaakt in twee geweldige andere kroegjes, waar we meeschreeuwden met de wel heel diverse muziek en onze beste danskunsten vertoonden. Door de drukke werkweek van ons beiden hebben we het niet heel laat gemaakt, maar het was een zeer geslaagde avond!

Morgen (zondag) krijgt de ‘Lies en Miek op avontuur-reeks’ een vervolg, want dan proberen we Ajax naar de voorronde Champions League te juichen! En uiteraard gaan we dan ook even langs dé tent om een echte ‘member’ te worden. Het zal ons gaan lukken, ooit… Zeker nu ik op de site van het AD heb gelezen dat KJ waarschijnlijk nog lekker een jaartje bij Ajax blijft! :)

Lees hier weer voor hetzelfde verhaal bij Lies!