We zijn begonnen! De tweede therapiesessie die ik gistermiddag had was echt wel even andere koek dan het relatief ontspannen intakegesprek van drie weken geleden. Ik brak. Ik huilde. Ik had tissues nodig bij m’n psych. Ik was een cliché zo groot als de Mount Everest, maar ik schaam me totaal niet. Ik werk aan mijn angst en daar gaat het om. So be it.
Blog
Bye bye Micra
Daar gaat ie dan… Met pijn in mijn hart heb ik mijn allereerste echte eigen autootje op Marktplaats gezet. Begin mei stap ik over op private lease en ga ik een heuse Fiat 500 rijden. Wat ik écht te gek vind! Ik heb nooit veel om auto’s gegeven, maar dat Fiatje… oi oi oi, wat vind ik dát een leuk bakkie.
Klaar voor de start…
Zo typ je nog een blog dat je op een wachtlijst van drie maanden staat om in therapie te gaan en zo krijg je een telefoontje van IPZO dat er een gaatje is. Ik zat vanmiddag dus al, slechts een maand na mijn aanmelding, bij de psychologe in de stoel!
Op zoek naar het licht
Ik heb m’n sportschoolabonnement opgezegd. Maandenlang 56 euro per maand doneren aan meneer David Lloyd terwijl ik mezelf er gewoon niet naartoe gesleept krijg, ging in m’n hoofd zitten. Wat verschrikkelijk zonde van m’n geld was dat al die tijd. Wat kun je een bóel leuke dingen doen met dat bedrag. Hoe veel sushi had ik daar wel niet van kunnen eten?!