Ik heb een nieuwe box. Een speakerbox, welteverstaan. En dat ding geeft me een geluid! Eindelijk kan ik eens die vervelende buurvrouw zijn die haar muziek veel te hard heeft staan. Ik stond de afgelopen jaren te vaak -letterlijk- aan de andere kant van de muur.
Waarschijnlijk moet ik direct nadat ik de laatste punt van deze blog heb gezet afkloppen, maar ik heb nog amper sneeuw gezien. Gistermiddag, toen ik in Amsterdam op mijn werk uit het raam keek, dwarrelden er wat ieniemienievlokjes naar beneden, maar dat mocht eigenlijk niet eens sneeuw heten. Op tv en online zie ik de meest winterse taferelen voorbij komen: kinderen die sneeuwengelen en -poppen maken, grachten waar de ijsdikte…
In m!n hoofd had ik het hele lijstje al afgevinkt. Plopjes en steken in m!n buik: check. Gevoelige borsten: check. Hoofdpijn: check. Misselijk: dubbelcheck. Zou het echt? Zou ik direct bij de allereerste poging al zwanger zijn? Helaas, ik ben ongesteld geworden. Deze symptomen kun je dus ook hebben als je na jaren stopt met de pil. Blijkbaar moest mijn lijf even heel hard afkicken van al die hormonen.
Het kan je bijna niet ontgaan zijn: de Netflix-documentaire Making A Murderer is wereldwijd het gesprek van de dag. Het internet is ervan in de ban, iedereen heeft het erover. Ook ik gooide bij het kijken naar deze 10-delige serie zowat dingen naar mijn tv uit pure frustratie.